«غبار میمون»؛ سرگردان میان فلسفه و اکشن

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، فیلم سینمایی «غبار میمون» به کارگردانی آرش معیریان، داستان مأمور امنیتی ارشد ایرانی، صدرا، را روایت می‌کند که مأموریت دارد دانشمندی به نام «ایمانوئل» را از خطر نفوذ سرویس‌های بیگانه نجات دهد. در این میان، ماده‌ای مرموز با نام «غبار میمون» به‌عنوان ابزار کنترل ذهن و سلطه علمی وارد قصه می شود؛ ایده‌ای جاه‌طلبانه که می‌خواست تلفیقی از فلسفه ایرانی، عرفان و سیاست معاصر باشد، اما در پرداخت سینمایی آن توفیقی حاصل نشده است.

متاسفانه ضعف فیلمنامه، بازیگری و بیان پیام در این فیلم چنان دیده می شود که برخی منتقدان آن را یک روایت سیاسی ناکام» دانستند. اگرچه غبار میمون تلاش کرده با دکوپاژ و زاویه دوربین مناسب به فیلمی خوش‌ساخت تبدیل شود، اما روایت گیج‌کننده، بازی‌های بد و دوبله ضعیف باعث از‌دست‌رفتن تأثیر آن شده است.

ضرورت مضمون نمی‌تواند جایگزین کیفیت ساخت شود. فیلم زیر بار شعار‌های سیاسی فروپاشیده و شخصیت‌پردازی ناقص مانع درگیر شدن مخاطب با قصه شده است.

از منظر اجرایی، فیلم در طراحی حرکات دوربین و تداوم بصری، نشانه‌هایی از نگاه حرفه‌ای دارد، اما به دلیل بی‌تعادلی میان نمایش و گفتار، آنچه باید دیده شود با گفت‌و‌گو و توضیح جایگزین شده است.

در فضای مجازی نیز، کاربران و منتقدان جوان سینما فیلم را تلاشی جاه‌طلبانه، اما ناپخته توصیف کرده‌اند. بسیاری، شخصیت‌ها را فاقد انگیزه‌ درونی و باورپذیر دانسته‌اند و معتقدند «غبار میمون» در مسیر تبدیل شدن به یک تریلر جذاب سیاسی، در نیمه‌راه مانده است.

«غبار میمون» نشان می‌دهد دغدغه سیاسی نمی‌تواند جای خلاقیت سینمایی را بگیرد. هرچند معیریان تلاش کرده با نگاهی متفاوت از فرم‌های تیپیکال خود فاصله بگیرد، اما نتیجه اثری است که میان فلسفه و اکشن سرگردان مانده است.