پیشنهاد سردبیر
کابوس «پاسخ آنی»؛ چرا عقربه‌های جنگ در مسقط متوقف شد؟

واکاوی تغییر دکترین نظامی پنتاگون از «ضربه اول» به «انفعال استراتژیک»

 قمار با کارت‌های سوخته 

چرا واشنگتن همزمان با لبخند در مسقط تحریم جدید وضع می‌کند؟

عقب نشینی کاخ سفید و سکوت رسانه‌های عبری در برابر گرز تهران

چرا دکترین جنگ منطقه‌ای ترامپ را به زانو درآورد؟

وقتی «درد معیشت» از «رنج بیماری» پیشی می‌گیرد

بررسی یک چرخه معیوب در نظام سلامت

پاپ فرانسیس: ادبیات کمکم کرد تا خودم را بهتر بشناسم

پاپ فرانسیس در گفتگو با نویسندگان گفت: ادبیات به من کمک کرد تا خود، جهان و مردمم را بهتر درک کنم، و به درک عمیق‌تری از قلب انسان، زندگی شخصی ایمانی و کار شبانی‌ام دست یابم.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری علم و فناوری آنا، پاپ فرانسیس در گفتگو با نویسندگان گفت: «شعرا ما را قادر می سازند تا به صدای همه چیزهای کوچکی که زندگی‌های روزمره مان را پر می‌کنند گوش کنیم. بنابراین شعر به ما کمک می‌کند تا صدای خداوند را حتی بلندتر از صدای زمان بشنویم.»

وی وقتی در یک کنگره بین المللی در رم که از 25 تا 27 می با همکاری دانشگاه جرج تاون و مجله تمدن کاتولیک با مضمون «زیبایی شناختی جهانی تخیل کاتولیک» برگزار شد سخنرانی می‌کرد، پدر مقدس کاتولیک‌های جهان به گرمی شعرا و نویسندگان را تشویق کرد.

پاپ زمانی خود معلم ادبیات بود و سخنرانی‌ها و نوشته‌هایش اغلب در آثار نویسنده‌های مشهور و گمنام جهان به وفور دیده می‌شود.

او در این مراسم گفت: «خوشحالم که در این کنفرانس که شاعران، نویسندگان، فیلمنامه نویسان و کارگردانان را از نقاط مختلف جهان گرد هم آورده است تا در مورد موضوع تخیل شاعرانه و الهامات کاتولیک گفتگو کنند، من هم حضور دارم. شما در این روزها به راه‌هایی فکر کرده‌اید که ایمان را در زندگی معاصر به چالش می‌کشد و از این طریق می‌خواهد به عطش معنا پاسخ دهد. «معنا» را نمی‌توان به یک مفهوم تقلیل داد.

معنا یک امر کلی است که شعر، نماد و احساسات را در بر می‌گیرد. معنای واقعی از فرهنگ لغت نمی‌آید، زیرا این واژه‌ها صرفاً معنای کلمات را به ما می‌گوید، که ابزاری برای برقراری ارتباط با هر آنچه در درون ماست هستند.

من همواره علاقه‌مند به شاعران و نویسندگان زیادی در زندگی خود بودم که هنوز هم به خصوص به دانته، داستایوفسکی و دیگران فکر می کنم. حرف‌های آن نویسنده‌ها به من کمک کرد تا خود، جهان و مردمم را بهتر درک کنم، و به درک عمیق‌تری از قلب انسان، زندگی شخصی ایمانی و کار شبانی‌ام دست یابم ادبیات مثل خاری در دل است. ما را به تفکر سوق می‌دهد و ما را به سفر می‌کشاند.

انتهای پیام/

ارسال نظر