پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

09:54 14 / 10 /1401
خسروپناه: حکمرانی ولایی باید با هوش حکیمانه همراه باشد

تحقق حکمرانی رسانه‌ای با برکناری متولیان فرهنگی بی‌تدبیر و خسته

معاون دانشگاه آزاد اسلامی گفت: تحقق حکمرانی رسانه‌ای با برکناری متولیان فرهنگی بی‌تدبیر، خسته و فرسوده و جایگزینی مدیران عالم و معتقد به حکمرانی ولایی ممکن است.

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری آنا از کاشان، حجت‌الاسلام عبدالحسین خسروپناه معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی در نشست هم‌اندیشی حکمرانی فرهنگی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان، اظهار کرد: حکمرانی مطلوب در اسلام، حکمرانی ولایی است. ولایت یعنی پیوند ناگسستنی ولی با مردم (مولی علیهم) و مردم با یکدیگر و مردم با ولی که از طریق بینش توحیدی، محبت اخوتی، تدبیر تعاونی و تلاش جهادی ممکن خواهد بود.

وی افزود: حکمرانی ولایی در حکومت نبوی و علوی و قیام حسنی و حسینی علیهم السلام نمایان و درس آموز است. این الگوی حکمرانی، چتر محبت و اخوت و تعاون را بر سر همگان حتی غیرمسلمان می‌گستراند و مقاصد اصلی خود را عقلانیت و معنویت و عدالت در راستای حیات طیبه می‌داند. حکمرانی ولایی در زمانه ما باید با ابزار هوش حکیمانه (نه هوش مصنوعی)، رسانه و فضای مجازی (از زیرساخت‌ها و سخت افزار تا مدیریت و برنامه ریزی) همراه باشد.

حکمرانان، متولیان فرهنگی و فضای مجازی کشور از خواب تخیلی بیدار شوند، شبکه مردمی را در ذیل حکمرانی ولایی تشکیل دهند و مشارکت حداکثری نخبگانی و مردمی را در سیاستگذاری، تنظیم‌گری، خدمات عمومی، منطقه‌ای و بین المللی جاری کنند.

معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی اضافه کرد: به همین دلیل بوده که گفته می‌شود اولویت اول در نظام اسلامی، حکمرانی فضای مجازی و رسانه‌ای است که البته با حکمرانی رسانه تفاوت دارد. حکمرانی رسانه‌ای رویکرد حاکم بر حکمرانی سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، صنعتی، کشاورزی و ... است. تحقق این ایده نشاید مگر با برکنارشدن متولیان فرهنگی بی تدبیر، خسته و فرسوده از صدر تا ذیل و جایگزینی مدیران فکور، عالم و معتقد به حکمرانی ولایی و نیز به‌کارگیری منظومه فکری امامین انقلاب در الگوی حکمرانی ولایی با هوش حکیمانه.

خسروپناه گفت: غرب پنج مرحله حکمرانی را گذرانده، نخست حکمرانی هرمی با رویکردی مستبدانه، ارباب و رعیتی، اقتدار مطلق و بی قید و شرط که منجر به توزیع ظلم و جور در مردم می‌شود. دوم حکمرانی بازاری از طریق تفکیک قوا؛ گرچه تقسیم قدرت با این الگوی حکمرانی شکل گرفت؛ اما اختاپوس قدرت‌ها، جایگزین حکمرانی هرمی شده و در واقع اقتدار ظلم و جور توزیع شد.

وی ادامه داد: سوم: حکمرانی حزبی؛ این الگو توانست احزاب متعدد و شفاف را با اساس نامه، مرام نامه و برنامه ریزی‌های تعریف شده در جامعه تشکیل دهد و مردم با تفکر و اراده به انتخاب حزب محبوب خود اقدام کنند؛ اما قدرت اقتصادی در مدیریت احزاب، دوباره توزیع ظلم و جور را به شکل دیگری رهبری کرد. چهارم: حکمرانی با رویکرد جامعه مدنی؛ در این الگو، علاوه بر احزاب، تشکل‌های دیگر و مستقل از دولت مانند نهادهای مردمی و سندیکا‌ها شکل گرفت و توزیع قدرت‌های سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و مشارکت مردمی توسعه یافت؛ اما نقش اختاپوس اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در مدیریت تشکل‌های مستقل از دولت، نقش مشارکت واقعی مردم را کاهش داد.

معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی توضیح داد: پنجم: حکمرانی فضای مجازی و رسانه ای؛ این الگو به نوعی بازگشت به حکمرانی هرمی اقتدارگرای ظالمانه است؛ اما با ابزار رسانه، فضای مجازی و هوش مصنوعی که می‌تواند با نیازسنجی و نیازسازی انسان‌ها را به دست گیرد و با مدد هوش مصنوعی به مدیریت هوش طبیعی انسان‌ها بپردازد و آدمیان را مانند عروسک خیمه شب بازی، مختال فخور سازد و جبر اجتماعی رسانه‌ای پدید آورد. مردم در این الگو مشارکت حتی مشارکت حداکثری، اما با میل خود، ظلم، جور، فساد و اسارت را پذیرا می‌شوند. فرهنگ برهنگی و برده داری مدرن را با تخیل، نسبی گرایی و تناسخ هویتی می‌پذیرند.

خسروپناه مطرح کرد: بشر امروز گرفتار چنین حکمرانی شده این حکمرانی، مسلمان، غیرمسلمان، انقلابی، غیرانقلابی، اصول گرا، اصلاح طلب و رزمنده نمی‌شناسد و همه را اسیر حکمرانی رسانه‌ای می‌کند.

وی ابراز امیدواری کرد که حکمرانان، متولیان فرهنگی و فضای مجازی کشور، این هشدار و راهکار را جدی بگیرند و از خواب تخیلی بیدار شوند شبکه مردمی را در ذیل حکمرانی ولایی تشکیل دهند، مشارکت حداکثری نخبگانی و مردمی را در سیاستگذاری، تنظیم گری، خدمات عمومی، منطقه‌ای و بین المللی جاری کنند. بی شک، مسئولیت حوزه‌های علمیه از بقیه سازمان‌های فرهنگی در تحقق این رسالت بیشتر خواهد بود.

انتهای پیام/

ارسال نظر