پیشنهاد سردبیر
سکوت در برابر ترور، فریاد برای استعفا؛ چرا رگ سلبریتی‌ها گزینشی می‌جنبد؟

واکاوی استاندارد‌های دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی 

کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

یک منتقد مطرح کرد؛

معیار ارزیابی آثار خود فیلم است، نه نام‌های موجود در تیتراژ/ تا آغاز جشنواره نه ساز مخالف بگیریم و نه شیپور ستایش بزنیم

مصطفی جلالی فخر معتقد است نباید برای ارزیابی آثار حاضر در جشنواره فجر پیش‌داوری کنیم.
مصطفی جلالی فخر

به گزارش خبرنگار سینمایی گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، همزمان با انتشار فهرست فیلم‌های حاضر در چهلمین جشنواره فیلم فجر، نظرات موافق و مخالف متعددی در رابطه با حذف و اضافه‌های این فهرست در فضای مجازی منتشر شد.


مصطفی جلالی فخر، منتقد با سابقه سینما، از اولین منتقدانی بود که به این ماجرا واکنش نشان داد و همه را به صبر دعوت کرد. جلالی فخر در صفحه شخصی خود نوشت:


(صبور باشیم) دیروز اسامی فیلم‌های بخش مسابقه چهلمین جشنواره فیلم فجر اعلام شد، ۲۲فیلمی که سودای سیمرغ دارند و بسته به ترکیب و نظر هیئت داوران، ممکن است نامزد یا برنده شوند. بلافاصله پس از اعلام این لیست، انبوهی نظر مخالف منتشر شد. بیشتر در این‌باره که کارگردان بسیاری از فیلم‌ها نام‌آشنا نیستند و تهیه‌کننده‌ها مشکوک‌اند و حتی کار به کشف روابط فامیلی و ردیابی انحصارطلبی در سینمای ایران هم رسید. و با همین مبانی استدلالی، گاه به نتیجه‌گیری شتابزده در مورد کیفیت فیلم‌ها هم رسید، در حدی که «سالی که نکوست از بهارش پیداست!».


معیار ارزیابی آثار خود فیلم است، نه نام‌های موجود در تیتراژ/ تا آغاز جشنواره نه ساز مخالف بگیریم و نه شیپور ستایش بزنیم


به عنوان‌ منتقدفیلم عرض می‌کنم که آن چه مبنای ارزیابی کیفیت فیلم است، فقط و فقط خود فیلم است، نه نام‌هایی که در تیتراژ نوشته شده است. تا وقتی فیلم‌ها را ندیده‌ایم، هرگونه‌ پیش‌داوری عجولانه، ناکارآمد و کم‌ارزش است. شاید همان‌ نام‌های تازه‌وارد، همه را غافلگیر کنند. و چه بسا آدم معروف‌ها، فیلم‌هایی بسازند که باعث شگفت معکوس شوند. من خودم همواره در سی‌ دوره جشنواره‌ای که تجربه کرده‌ام، خوش‌بینانه، در انتظار تماشای فیلم‌های خوب، خیلی‌خوب و حتی شاهکار هستم. و معمولا پس از هر جشنواره‌، فیلم‌هایی برای انتخاب وجود داشته‌اند.
حرفم این‌ نیست که تهیه‌کننده یا سرمایه‌گذار اهمیت ندارد. کشف روابط پنهان و پولشویی‌ها و سرمایه‌های کثیف و مافیای ساخت و نحوه‌ی توزیع کلان‌سرمایه‌های غیرخصوصی، نیاز مهم سینمای ایران برای ایجاد فضایی عادلانه و شایسته‌سالار است.


اما این‌ها مبنای «نقد فیلم» نیست. اگر فیلم خوبی با سرمایه و روابط بدی ساخته شود، باعث نادیده‌انگاری کیفیت فیلم نمی‌شود. اجزای مختلف را می توان جداگانه بررسی کرد. اصالت نقد فیلم‌ نباید با هیچ حاشیه‌ای مخدوش شود. پیشنهاد می‌کنم تا تماشای فیلم‌های جشنواره، نه ساز مخالف در دست بگیریم و نه شیپور ستایش بزنیم. صبر کنیم و ببینیم و بعد نظر بدهیم».


انتهای پیام/۴۱۷۳/


انتهای پیام/

ارسال نظر