اسرار و حکمت‌های مادی و معنوی عید قربان

علیداد کیماسی در گفت‌وگو خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری آنا در شهرضا در توصیف و تبیین عید قربان و اسرار و حکمت‌های مادی و معنوی آن اظهار کرد: یکی از برترین روزها و ارزشمندترین اوقات نزد یزدان پاک روز عید قربان است. این روز که نماد تقرب جستن و نزدیک‌شدن به خداوند سبحان در سه قلمرو افکار، گفتار و کردار به شمار می‌رود، دارای اسرار و حکمت‌های مادی و معنوی فراوانی است.

وی افزود: نخستین گام برای ورود به ساحت الهی عید واقعی قربان، مبارزه حقیقی با ابلیس خودخواهی، خروج از دام منطق منفعت و ریشه‌کنی دیو طمع از سرزمین وجودی آدمی و سربریدن تمام تعلقات جسمی و روحی، بیرون رفتن از تمام رذایل اخلاقی و کشیدن خط بطلان بر همه حجاب‌های ظلمانی و نورانی در محضر الهی است. «قدر رجعنا من جهاد الاصغریم | با نبی اندر جهاد اکبریم - قوت از حق خواهم و توفیق و لاف | تا به سوزن بر کنم این کوه قاف».

پیمایش مسیر کمال وجودی با کسب امور اخلاقی

عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا عنوان کرد: وقتی آدمی با استفاده از اوامر الهی گام در پیمایش مسیر کمال وجودی نهد و از نماد و بهانه به تعظیم شعائر الهی به‌ویژه عید قربان به‌عنوان وسایل نیل به قرب وجودی خداوند بهره‌مند شود، نخست لازم است از امور غیراخلاقی فاصله گیرد و سپس در کسب امور اخلاقی بکوشد. «اول ای جان دفع شر موش کن | وانگهان در جمع گندم کوش کن».

کیماسی اضافه کرد: هنگامی که آدمی از وادی خودخواهی خارج و به مرتبه خداخواهی گام نهد با اصل همراهی مادیت و معنویت یا معیشت و سعادت روبه‌رو می‌شود که در آیات ویژه عید قربان در قرآن نمایان است. «از طعام عید قربان هم خور و هم می خوران | تا که یابی در جوار رحمت حق آن مکان».

انسان آرمانی اسلام کسی است که متصف به پنج صفت حق‌اندیشی، حق‌شنوی، حق‌بینی، حق‌گویی و حق انجام‌دهی باشد. وی ادامه داد: اگر انسان از خودخواهی و جهل و نادانی به جانب دانایی و حقیقت‌گرایی روی بگرداند، از تاریکی نادانی به روشنایی دانایی دست می‌یابد. شب نادانی در پرتو صبح دانایی محو می‌شود. قرارگرفتن در چنین وضعیتی موجب پدیداری علم و آگاهی نسبت به نعمت‌های الهی و در نتیجه منجر به شناخت خداوند خواهد شد. «عید قربان آمد و عید مسلمانیست آن | ای مسلمان وقت دفع جهل و نادانیست آن - ای دریغا ای دریغ از اشک بی حاصل چه سود | نوبت هشیاری و هنگام بیداریست آن».

عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی واحد شهرضا بیان کرد: در مسیر بندگی حق‌تعالی اگر آدمی طالب قرب الهی است، لازم است میان خودخواهی و خداخواهی دست به گزینش بزند و در این آزمون بسیار دشوار الهی، خداوند و فرمان‌های الهی را بر خود و هواهای نفسانی ترجیح دهد و سربلند از امتحان بیرون آید. خودخواهی را سر ببرد و در پای حضرت دوست قربانی کند. «روزیست کان پیمبر رفتش به مسلخ عشق | داد امتحان خود را او بر خدای رحمان».

حب ذات؛ دشوارترین تعلق و شدیدترین وابستگی آدمی

کیماسی توضیح داد: دشوارترین تعلق و شدیدترین وابستگی آدمی حب ذات یا دوست داشتن جان است که دل‌کندن اختیاری از آن فقط کار دوستان و عاشقان جانی نه نانی خداوند است.

وی بیان کرد: اگر انسان جان بر گام حضرت دوست نهد و در برابر فرمان‌های او تسلیم و فرمانبر محض باشد، برای اجرای اوامر الهی سر از پا و تن از جان نمی‌شناسد و یکی از دیگری پیشی می‌گیرد. «عید قربان من است و عید قربان دلم | سر به قربان تو و جان نیز قربان در رهت».

عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی واحد شهرضا تأکید کرد: اگر آدمی خود را در برابر غیر خداوند بشکند، خوار و حقیر می‌شود و ارزش وجودی خویش را از دست می‌دهد؛ اما اگر خود را در برابر خداوند فدا کند از شرافت و کرامت و ارزشمندی بی‌پایان برخوردار خواهد شد.

اگر آدمی همواره محمد هستی خویش را بر ابولهب نفس حاکم و فرمانروا نگه دارد و خود واقعی را بر ناخود مسلط دارد، هر روز، روز عید است؛ اگر قدر بداند.کیماسی یادآور شد: وقتی آدمی خود را در قلمرو وجودی عشق حق تعالی قرار دهد و در زمره‌ فدائیان او جای گیرد، دیگر غم و شادی و نعمت و نقمت تفاوتی نمی‌کند؛ زیرا او به به فرستنده آنها یعنی خدا نظر دارد نه به فرستادگان. «عاشقم من کشته قربان لا | جان من نوبتگه طبل بلا» و «غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد؟‌ | ساقیا باده بده، شادی آن کاین غم از اوست».

وی متذکر شد: انسان آرمانی اسلام کسی است که متصف به پنج صفت حق‌اندیشی، حق‌شنوی، حق‌بینی، حق‌گویی و حق انجام‌دهی باشد. دستیابی به چنین مرتبه‌ای از کمال، البته و صد البته جای شادمانی، جشن و سماع عارفانه و خداگونه دارد. «عید قربان آمد و ایام حج پایان گرفت | این چنین توحید را جشن می‌باید گرفت.

عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا اظهار کرد: اگر آدمی همواره محمد هستی خویش را بر ابولهب نفس حاکم و فرمانروا نگه دارد و خود واقعی را بر ناخود مسلط دارد، هر روز، روز عید است؛ اگر قدر بداند. «رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند | بنگر که تا چه حد است مقام آدمیت» و «پس عدم گردم، عدم چون ارغنون | گویدم که انا الیه راجعون».

انتهای پیام/۴۱۰۳/۴۰۶۲/