آخرین اخبار:
پیشنهاد سردبیر
از تنگه هرمز تا فضای مجازی در همایش ملی مهندسی کامپیوتر

دبیر ششمین همایش پژوهش‌های نوین در مهندسی کامپیوتر عنوان کرد

رصدخانه مراغه؛ احیاکننده علم در دل ویرانی‌های مغول

یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفت‌وگو با آناتک:

11:22 22 / 09 /1394

قوهای شهرنشین «ژن‌ بی‌پروایی» نسبت به انسان‌ها کسب می‌کنند

به نظر می‌رسد که خوی شهرنشینی در حیوانات و به ویژه پرندگان نیز وجود دارد زیرا قوهای شهری در مقایسه با قوهایی که در مناطق روستایی زندگی می‌کنند، ترس کمتری از انسان‌ها دارند و جالب است بدانید که دانشمندان کشف کرده‌اند که این حس جسورانه به DNA آنها نفوذ کرده است.

به گزارش گروه علم و فناوری آنا به نقل از DailyMail، مطالعات دانشمندان نشان می‌دهد که قوهایی که در شهرها زندگی می‌کنند، بیشتر تمایل به انجام کارهای بی‌باکانه دارند و این به دلیل تغییر ژنتیکی و پیدایش ژن DRD4 است. دانشمندان معتقدند که این ژن به دلیل ارتباط مداوم با انسان‌ها در قوها به وجود می‌آید.


پرندگانی که ژن DRD4 را دارند، راحت‌تر می‌توانند خودشان را با مناطق پرجمعیت وفق دهند؛ در حالی که قوهای ترسو کمتر به مناطق دیگر مهاجرت می‌کنند. این امر به خوبی نشان می‌دهد که چرا قوها در پارک‌های عمومی و رودخانه‌های شهری به جای ترس، بیشتر حالت تهاجمی نسبت به ما دارند.


زیست‌شناسان دانشگاه ویکتوریا، دیکین و ملبورن در استرالیا نمونه‌های خون قوهای سیاهی که در دو تالاب نزدیک شهر زندگی می‌کنند را جمع‌آوری کردند. یک گروه از این قوها در پارک تفریحی در شهر و گروه دیگر در خارج از شهر و در یک تالاب طبیعی زندگی می‌کنند و فاصله میان این دو زیست‌گاه فقط 32 کیلومتر است.



زیست‌شناسان نمونه‌های خون قوهای سیاهی را که در دو تالاب نزدیک ویکتوریا زندگی می‌کنند، جمع‌آوری کردند


زیست‌شناسان بین سال‌های 2011 تا 2013 شروع به مشاهده هر دو گروه قوها شدند تا متوجه شوند که از چه می‌ترسند و میزان ترس‌شان چقدر است. آنها به این پرندگان نزدیک شدند و محاسبه کردند که قبل از اینکه به پرواز درآیند، چقدر می‌توانند به آنها نزدیک شوند.


همانطور که پیش‌بینی می‌شد، آنها دریافتند که قوهای روستایی همین که انسان‌ها را در فاصله میانگین 119 متری خود می‌بینند، از ترس به پرواز می‌آیند. اما در مورد قوهای این شهری این فاصله خیلی کمتر و در حدود 39 متر بود.


دانشمندان با بررسی‌های بیشتر حدس زدند که این تفاوت در قوها به دلیل وجود ژن DRD4 است که مسئول ترشح هورمونی به نام دوپامین است. تغییرات فردی در این مورد با تغییرات در ویژگی‌های فرد از قبیل ترس و وحشت و پویایی نوظهور و انباشتگی بدن همراه است.


تجزیه و تحلیل نمونه‌های خون این قوها نشان داد که 83 درصد کمتر از قوهای دیگر حالت نگرانی از محیط اطراف‌شان دارند. علاوه براین، میزان وجود ژن DRD4 در قوهای شهری 3 برابر قوهای روستایی است.


دانشمندان همچنین کشف کردن که قوهایی که این ژن را در بدن‌شان دارند، خودشان ترجیح می‌دهند که در محیط‌های شهری زندگی کنند و به همین دلیل نیز نگرانی کمتری از حضور انسان‌ها در اطراف خود دارند.


مترجم: نسترن صائبی


انتهای پیام/

ارسال نظر