چرا ورود فعالانه امام حسین(ع) به عرصه مبارزه و جهاد ضروری بود؟

دکتر حمیدرضا صفاکیش در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، با عرض تسلیت به جامعه دانشگاهی به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم و با تاکید بر اینکه یزید بن معاویه هیچ بهره‌ای از دین نداشت، اظهار کرد: با مرگ معاویه در سال 60 هجری پسرش یزید به فرمان معاویه به خلافت رسید. رفتار ضد اسلامی و تظاهر به فسق او مشهور بود. نخستین خلیفه در اسلام بود که آشکارا شراب می‌خورد و اعمال ضد دین را مرتکب می‌شد. او هیچ بهره‌ای از دین نداشت. به کرسی نشستن یزید را باید سرآغاز بحرانی دانست که جامعه اسلامی و همه ذخایر معنوی و دینی را تاراج می‌کرد.

مدیر گروه تاریخ و باستان‌شناسی واحد تهران مرکزی بیان کرد: پذیرش بیعت یزید از سوی امام حسین(ع) همانند صلح امام حسن(ع) نبود زیرا معاویه متظاهر به دین و رعایت کننده اصول اخلاقی و ارزش‌های انسانی و دینی بود. دست‌کم خود را به اسلام و خلفا منتسب می‌کرد در واقع پذیرش حاکمیت و جریان ضد دینی آشکار به منزله پایان یافتن همه تلاش‌ها و دستاوردهای چندین ساله مسلمانان و پیامبر اسلام (ص) بود.

عضو هیات علمی واحد تهران مرکزی خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) با علم به این مسئله و آگاهی از اینکه بیعت او هیچ امنیتی برای وی و شیعیان ایجاد نخواهد کرد راه مبارزه علنی را در پیش گرفت وبعد از نامه تند یزید (مبنی بر بیعت گرفتن از امام یا کشتن او) به عبدالله ابن عباس فرمود:به خدا سوگند مرا رها نخواهند کرد تا وقتی که قلبم را از سینه‌ام بیرون آورند (الکامل ابن‌اثیر ج 4 ص29) همچنین در پاسخ به سوال یکی از رهبران مخالف حکومت در مدینه (عبداله بن زبیر) که علت تصمیم امام در عزیمت از مکه به عراق را جویا شده بود می‌فرماید: «اگرتعجیل نکنم مرا دستگیر خواهند کرد» در جایی دیگر فرمود: «بنی امیه عالم را گرفتند. صبر کردم به آبرویم تعرض کردند صبرکردم. خواستند خونم را بریزند به مکه مهاجرت کردم.»( الفتوح 5. همان)

وی افزود: این سخنان امام حکایت از آن دارد که حکومت تصمیمی جدی برای کشتن حضرت داشته است. از این رو ورود فعالانه امام به عرصه مبارزه و جهاد ضروری بود. جهادی که امام به خوبی می‌دانست سرنوشت آن جز اسارت و کشته شدن نخواهد بود.امام حسین (ع) دستگاه حکومت یزید را متشکل از کسانی می‌دانست که اطاعت شیطان را پذیرفته و اطاعت خداوند را ترک گفته‌اند فساد را ظاهر ساخته، حدود الهی را تعطیل و به اموال عمومی تجاوز کرده‌اند(طبری ج4) حضرت برای اصلاح این وضعیت اسفبار خود را سزاوارترین و مسئول‌ترین فرد می‌دانست؛ چنانچه فرمود من به هدایت و رهبری جامعه مسلمانان و قیام بر ضد این همه فساد و مفسدان که دین جدم را تغییر داده‌اند از دیگران شایسته‌ترم.

صفاکیش بیان کرد: پس برای انجام این رسالت، بعد از آگاهی از مفاد نامه یزید به فرماندار مدینه در بیست و هشتم رجب همراه با خانواده‌اش از مدینه به سوی مکه حرکت کرد و حدود چهار ماه در آنجا ماند (بلاذری- انساب الاشراف ج3 ص 173) اما در هشتم ذی‌الحجه پس از آنکه دریافت توطئه‌ای علیه او ترتیب داده اند با رها ساختن حج از مکه خارج شد.

وی افزود: ماه محرم ماه تجلیل از سالار شهیدان ثارالله است که در تربت پاکش شفا، زیر قبه اش استجابت دعا و در زیارت قبر مطهرش ثواب بسیاری روزی می‌شود. امید است دانشگاهیان، اصحاب علم و معرفت از فیوض این ماه بهره‌مند شوند.