کمبود نور روز می تواند با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط باشد

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «سای‌تک‌دیلی» (SciTechDaily)؛ بر اساس پژوهشی که نزدیک به ۸۸ هزار بزرگسال را دربر می‌گرفت، قرار گرفتن بیشتر در معرض نور روشن در طول روز ممکن است با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط باشد. شرکت‌کنندگانی که میانگین میزان مواجهه روزانه آنها با نور بیش از ۱۰۰۰ لوکس بود، در مقایسه با افرادی که در معرض نور کم‌تری قرار داشتند، ۱۶ درصد کمتر در معرض خطر زوال عقل بودند.

این مطالعه که در نشریه «جنرال سایکایتری» (General Psychiatry) منتشر شده است، میزان مواجهه با نور را در ۸۷ هزار و ۵۷۷ بزرگسال بررسی کرد که به مدت هفت روز از دستگاه‌های مچی مجهز به حسگر‌های نوری استفاده کرده بودند. در طول دوره پیگیری که میانه آن ۸.۱ سال بود، ۷۴۱ نفر از شرکت‌کنندگان به زوال عقل مبتلا شدند. ارتباط میان نور روشن‌تر در طول روز و خطر کمتر زوال عقل، حتی پس از آنکه پژوهشگران عوامل متعدد مرتبط با سلامت، سبک زندگی و محیط را در محاسبات خود لحاظ کردند، همچنان از نظر آماری معنادار باقی ماند.

چه میزان نور روز با کاهش خطر زوال عقل مرتبط است؟

هم شدت نور و هم مدت‌زمان قرار گرفتن در معرض آن با خطر زوال عقل ارتباط داشتند. شرکت‌کنندگانی که دست‌کم ۴۲ دقیقه در معرض نور روشن روز با شدت ۵۰۰۰ لوکس یا بیشتر قرار گرفته بودند، در مقایسه با افرادی که مواجهه کمتری داشتند، ۱۷ درصد کمتر در معرض خطر زوال عقل بودند. برای مقایسه، شدت نور ۱۰۰۰ لوکس تقریبا معادل روشنایی فضای باز در یک روز ابری است؛ روشنایی که به‌مراتب بیشتر از نور معمول محیط‌های داخلی است.

در یک تحلیل جداگانه، قرار گرفتن در معرض نور روشن روز به مدت کمتر از ۴۲ دقیقه، در مقایسه با شش عامل خطر شناخته‌شده، پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای زوال عقل بود. این عوامل شامل چاقی، مصرف الکل و آسیب مغزی ناشی از ضربه بودند. در مقابل، مواجهه با نور در شب هیچ ارتباط معناداری از نظر آماری با خطر زوال عقل نشان نداد.

چرا قرار گرفتن در معرض نور ممکن است برای سلامت مغز اهمیت داشته باشد؟

نور روز به تنظیم ریتم‌های شبانه‌روزی کمک می‌کند؛ سامانه زمان‌بندی درونی بدن که بر خواب، فعالیت‌های روزانه و عملکرد شناختی تأثیر می‌گذارد. تحلیل‌های تکمیلی نشان دادند که تفاوت در این ریتم‌ها و برخی ساختار‌های مغزی ممکن است تا حدی رابطه مشاهده‌شده را توضیح دهند. این ارتباط به‌ویژه در میان افرادی که از نظر الگوی زمانی فعالیت، گرایش به شب‌زنده‌داری دارند، افرادی که حامل واریانت ژنی APOE ε۴ هستند و کسانی که در معرض سطوح بالاتری از نور شبانه قرار می‌گیرند، برجسته‌تر بود.

بااین‌حال، یافته‌های این مطالعه مشاهده‌ای ثابت نمی‌کنند که افزایش مواجهه با نور روز از ابتلا به زوال عقل جلوگیری می‌کند. میزان مواجهه با نور تنها به مدت یک هفته اندازه‌گیری شد و حسگر‌های مچی نمی‌توانند میزان نوری را که به چشم‌ها می‌رسد، با دقت مشخص کنند. برای تعیین اینکه آیا تغییر میزان مواجهه با نور می‌تواند مستقیما بر خطر زوال عقل تأثیر بگذارد یا خیر، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

«هونگ‌لیانگ فِنگ»، دکترای تخصصی و نویسنده مسئول این پژوهش از دانشگاه علوم پزشکی گوانگ‌ژو در چین، می‌گوید: «قرار گرفتن در معرض نور روز ممکن است به‌عنوان شاخصی جدید برای خطر زوال عقل به کار رود».