فقط هزار قدم بیشتر در روز با سلامت روان بهتر نوجوانان ارتباط دارد

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «سای‌تک‌دیلی» (SciTechDaily)؛ پیاده‌روی تا مدرسه یا دنبال کردن توپ در پارک، به افزایش تحرک روزانه نوجوانان کمک می‌کند؛ تحرکی که ممکن است یک سال بعد با سلامت روان آنها مرتبط باشد. در مطالعه‌ای که هزاران شرکت‌کننده در ایالات متحده را دنبال کرد، پژوهشگران دریافتند نوجوانانی که قدم‌های بیشتری برمی‌داشتند، علائم کمتری از مشکلات سلامت روان داشتند. در این پژوهش، برای ثبت میزان فعالیت بدنی از دستگاه‌های پوشیدنی استفاده شد؛ درحالی‌که بیشتر پژوهش‌های پیشین، این میزان را از طریق پرسش‌نامه اندازه‌گیری کرده بودند.

پژوهشگران مؤسسه روان‌پزشکی، روان‌شناسی و علوم اعصاب کینگز کالج لندن، با همکاری دانشگاه ماساچوست امهرست، ۵۵۱۵ نوجوان را که در بزرگ‌ترین مطالعه بلندمدت ایالات متحده درباره رشد مغز و سلامت کودکان ثبت‌نام کرده بودند، زیر نظر گرفتند. این طرح پژوهشی که «مطالعه رشد شناختی مغز نوجوانان» نام دارد، در ۲۱ مرکز اجرا می‌شود.

دستگاه‌های فیت‌بیت به مدت سه هفته، زمانی که شرکت‌کنندگان حدود ۱۱ تا ۱۲ سال داشتند، تعداد قدم‌های آنها را ثبت کردند و بدین‌ترتیب، معیاری عینی از فعالیت روزانه‌شان به دست آمد. پیش‌تر مطرح شده بود که این روش، در مقایسه با درخواست از شرکت‌کنندگان برای گزارش فعالیت خود، می‌تواند الگو‌های معمول تحرک را با اطمینان بیشتری ثبت کند.

یک سال بعد، پژوهشگران سلامت روان نوجوانان را با استفاده از «چک‌لیست رفتاری کودک» ارزیابی کردند؛ پرسش‌نامه‌ای پرکاربرد که نوجوانان و والدین آنها تکمیل کردند. پژوهشگران برای بررسی ارتباط میان تحرک روزمره و علائم بعدی مشکلات سلامت روان، شاخص‌های اضطراب، خلق پایین و مشکلات رفتاری را با تعداد قدم‌های ثبت‌شده در مرحله پیشین مقایسه کردند.

قدم‌های بیشتر، علائم کمتر مشکلات سلامت روان

نوجوانانی که روزانه کمتر از پنج هزار قدم برمی‌داشتند، بیشترین علائم مشکلات سلامت روان را داشتند. این علائم در نوجوانانی که به‌طور میانگین حدود هشت هزار قدم در روز برمی‌داشتند، کمتر بود و در میان افرادی که به ۱۲ هزار قدم یا بیشتر می‌رسیدند، از همه کمتر دیده می‌شد. بااین‌حال، تعداد قدم‌های بیشتر با عملکرد بهتر در مدرسه ارتباط نداشت؛ موضوعی که نشان می‌دهد این الگو به تمام پیامد‌های بررسی‌شده در پژوهش گسترش نمی‌یافت.

دکتر «دیویاگانا راکش»، دانشیار ارشد علوم اعصاب و روان‌شناسی در کینگز کالج لندن و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «این مطالعه یکی از روشن‌ترین شواهدی را که تاکنون در اختیار داریم، ارائه می‌کند مبنی بر اینکه حتی یک معیار روزمره، کم‌هزینه و در دسترس برای سنجش فعالیت بدنی، مانند تعداد قدم‌های روزانه، با چگونگی رشد مغز و تحول سلامت روان نوجوانان ارتباط دارد. نکته قابل‌توجه این است که در محدوده بررسی‌شده، شاهد توقف تدریجی این فایده نیستیم؛ حتی در میان فعال‌ترین نوجوانان نمونه ما نیز چنین الگویی دیده نمی‌شود».

ضخامت بیشتر بافت مغز سرنخی در اختیار پژوهشگران می‌گذارد

شرکت‌کنندگانی که بیشترین تعداد قدم را برمی‌داشتند، همچنین در دو ناحیه از مغز که در حرکت و تنظیم هیجان نقش دارند، بافت مغزی اندکی ضخیم‌تر داشتند. این تفاوت‌های کوچک تا حدی به توضیح ارتباط میان فعالیت بدنی بیشتر و سلامت روان بهتر کمک کردند و سرنخی احتمالی درباره ارتباط زیستی این دو در اختیار پژوهشگران گذاشتند که می‌توان آن را در تحقیقات آینده بررسی کرد.

«چینگ‌یانگ لی»، نویسنده اول این مطالعه، می‌گوید: «ما به‌تدریج در حال شناخت بخش‌هایی از مغز هستیم که ممکن است در ارتباط میان تعداد قدم‌های روزانه و سلامت روان جوانان نقش داشته باشند. این یافته هنوز مقدماتی است، اما تصویر روشن‌تری از مسیر‌هایی به ما می‌دهد که باید در ادامه بررسی کنیم».

پژوهشگران مشکلات سلامت روان نوجوانان در مرحله پیشین را نیز در محاسبات خود لحاظ کردند و ارتباط میان تعداد قدم‌ها و سلامت روان همچنان باقی ماند. بااین‌حال، آنها نتوانستند این احتمال را رد کنند که نوجوانان دارای علائم کمتر، از همان ابتدا فعالیت بدنی بیشتری داشته‌اند. پیگیری شرکت‌کنندگان در طول زمان، وجود یک ارتباط را آشکار کرد، اما این مطالعه مشاهده‌ای نمی‌توانست ثابت کند که پیاده‌روی بیشتر به‌طور مستقیم سلامت روان آنها را بهبود می‌بخشد.

دکتر «آماندا پالش»، دانشیار رشته حرکت‌شناسی در دانشگاه ماساچوست امهرست، گفت: «دوران نوجوانی دوره‌ای کلیدی برای رشد مغز و سلامت روان است؛ بنابراین، مشاهده اینکه فواید فعالیت بدنی به هر دوی این حوزه‌ها گسترش می‌یابد، امیدوارکننده است. موضوع به این صورت نیست که یا همه‌چیز باشد یا هیچ‌چیز. نوجوانان برای بهره‌مندی از این فواید لازم نیست ورزشکاران حرفه‌ای باشند. افزایش روزانه هزار تا دو هزار قدم، صرف‌نظر از نقطه شروع، با ساختار بهتر مغز و پیامد‌های مطلوب‌تر سلامت روان ارتباط داشت و این ارتباط سودمند با افزایش بیشتر فعالیت نیز تقویت می‌شود».

تعداد کمی از نوجوانان شرکت‌کننده در این مطالعه به تعداد بسیار بالای قدم‌های روزانه رسیدند. به همین دلیل، پژوهشگران نتوانستند مشخص کنند که آیا این ارتباط در سطوح فعالیت بالاتر از محدوده اندازه‌گیری‌شده نیز ادامه پیدا می‌کند یا خیر. مشاهده نشدن نقطه توقف در محدوده بررسی‌شده، ثابت نمی‌کند که افزایش پیوسته تعداد قدم‌ها تا هر میزان، همچنان با پیامد‌های بهتر همراه خواهد بود.

پالش در پایان، یافته‌های مطالعه را به پیاده‌روی تا مدرسه و دیگر فعالیت‌هایی پیوند داد که می‌توانند در برنامه روزانه نوجوانان جای بگیرند. او گفت: «هدف این است که راه‌هایی واقع‌بینانه و پایدار برای تحرک بیشتر پیدا کنیم؛ از فرصت‌های روزمره‌ای مانند پیاده‌روی تا مدرسه و بازی‌های فعال گرفته تا فعالیت‌هایی که کودکان واقعا از آنها لذت می‌برند. به این ترتیب، نوجوانان می‌توانند صرف‌نظر از سطح فعالیتی که از آن شروع می‌کنند، به این فواید دسترسی داشته باشند».