پیمایش ملی از شبهای همدلی؛
درباره استفاده ابزاری و ناقص برخی فعالین اصلاح طلبان از سخنان حضرت امیرالمومنین (ع)
جنگ روایتها؛ وقتی شاهدان تجاوزات و شکنجه های نظامیان اسرائیلی لب به افشاگری می گشایند
انتشار یک یادداشت تحلیلی از نیکلاس کریستوف، روزنامهنگار آمریکایی، بار دیگر موضوع خشونت در زندانهای اسرائیل را به صدر مباحث رسانهای بازگرداند. این یادداشت که بر پایه گفتوگو با ۱۴ قربانی تنظیم شده، نهتنها به افشای موارد متعدد تجاوز و آزار جنسی پرداخته، بلکه به گفته نویسنده، سازوکار «پنهانسازی و انکار» اسرائیل در مواجهه با این اتهامات را نیز آشکار کرده است.
کریستوف پیش از انتشار مقاله اصلی، در یک یادداشت وبلاگی اعلام کرده بود که متقاعد کردن قربانیان برای بیان شهادتهایشان بسیار دشوار بوده؛ چرا که بسیاری از آنها با تهدید به مرگ، تجاوز مجدد یا انتقامجویی مواجه شدهاند. با این حال، برخی قربانیان با وجود این فشارها، جزئیات هولناکی را بازگو کردند؛ از جمله مردی که گفته شد در یک روز سه بار مورد تجاوز قرار گرفته، زنی جوان که مجبور بوده در آغاز هر شیفت نگهبانان لباسهای خود را درآورد، و فرد دیگری که با تهدید انتشار تصاویر تجاوز، برای همکاری با دستگاههای اطلاعاتی تحت فشار قرار گرفته است. همچنین شهادتهایی درباره آزار کودکان نیز در این گزارش مطرح شده است.
این گزارش با عنوان «سکوتی که در برابر تجاوز به فلسطینیان حاکم است»، خشونت در زندانها را نه رویدادی موردی، بلکه یک سیاست سیستماتیک توصیف میکند. از جمله موارد مطرحشده، شهادت «سامی الساعی» روزنامهنگار فلسطینی است که از ضربوشتم، برهنهسازی اجباری و تلاش برای تجاوز با باتوم و اشیای دیگر سخن گفته و مدعی شده این صحنهها توسط نگهبانان فیلمبرداری شده است. در شهادتی دیگر، یک زندانی گفته است که پس از درخواست کاغذ و قلم برای ثبت شکایت، به عنوان «مجازات» بار دیگر مورد تجاوز قرار گرفته است.
گزارش همچنین به شهادت یک روزنامهنگار اهل غزه اشاره دارد که گفته در حالی که دستبسته و چشمبند داشته، مورد حمله سگ پلیس قرار گرفته و این صحنه با خنده نیروها ضبط شده است. در بخش دیگری از گزارش، به آزار زنان و کودکان پرداخته شده؛ از جمله زنی که گفته میشود به مدت دو روز به تخت فلزی بسته شده و مورد تجاوز قرار گرفته و این تصاویر برای باجگیری ضبط شده است. همچنین گزارشهایی از نقض حقوق کودکان وجود دارد که به گفته سازمان «نجات کودکان» مستند شده است.
در این میان، اظهارنظر منسوب به «ایهود اولمرت» نخستوزیر پیشین اسرائیل نیز بازتاب یافته که گفته است از شنیدن چنین گزارشهایی تعجب نمیکند و تأکید کرده که جنایات جنگی «هر روز» رخ میدهد.
پس از انتشار این مطالب، وزارت خارجه اسرائیل با صدور بیانیهای تند، گزارش نیویورکتایمز را «بدترین افترا» در تاریخ روزنامهنگاری مدرن توصیف کرد و مدعی شد این شهادتها بخشی از کارزاری ساختگی برای قرار دادن اسرائیل در فهرست سیاه سازمان ملل است. همزمان، برخی نهادها و حسابهای رسانهای نزدیک به لابیهای اسرائیلی تلاش کردند اعتبار نویسنده و قربانیان را زیر سؤال ببرند و با برجستهسازی مواضع سیاسی گذشته آنان، اصل شهادتها را بیاعتبار جلوه دهند.
در مقابل، این رویکرد با واکنش منفی گسترده در محافل رسانهای و حقوق بشری مواجه شد. شماری از روزنامهنگاران و فعالان حقوق بشر با استناد به گزارشهای نهادهای اسرائیلی از جمله سازمان «بتسلم»، تأیید کردند که موارد آزار جنسی علیه زندانیان فلسطینی مستند شده است. برخی چهرههای رسانهای نیز از استانداردهای دوگانه در پوشش رسانهای انتقاد کردند؛ از جمله اینکه ادعاهای مقامهای اسرائیلی بدون بررسی پذیرفته میشود، اما قربانیان فلسطینی برای اثبات خشونت، ناچار به ارائه جزئیترین شواهد هستند.
در پایان، سازمان «CARE» با صدور بیانیهای خواستار اقدام عملی برای توقف حمایت مالی آمریکا از اقداماتی شد که به گفته این نهاد، به نقض فاحش حقوق بشر منجر میشود و تأکید کرد هیچ طرفی نباید بدون پاسخگویی، مرتکب چنین جرایمی شود.
انتهای پیام/
