نامه سرگشاده ۴۷۰۰ سینماگر به اتحادیه اروپا: آینده سینمای اروپا در خطر است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا به نقل از ددلاین، همزمان با برگزاری هفتاد و نهمین جشنواره فیلم کن، جمع کثیری از سینماگران مطرح اروپایی و غیراروپایی با امضای نامه‌ای سرگشاده، خواستار حفظ و تقویت برنامه «میدیا»  اتحادیه اروپا شدند. این برنامه که طی ۳۵ سال گذشته از توسعه فیلمنامه تا تولید، اکران، جشنواره‌ها و آموزش حرفه‌ای‌های سینما حمایت کرده است، اکنون در معرض ادغام در برنامه جدیدی به نام «AgoraEU» قرار دارد که بودجه فرهنگ، رسانه و جامعه مدنی را زیر یک چتر واحد جمع می‌کند.

هشدار سینماگران: بدون «میدیا» اروپایی‌تر نخواهیم بود

در این نامه که متن کامل آن توسط ددلاین منتشر شده، آمده است: «همانطور که خود ایده اروپا یک پروژه منحصربه‌فرد است، ایده برنامه «میدیا» نیز حفظ صداهای متنوع اروپایی در یک خانه مشترک است. به مدت ۳۵ سال، این برنامه از خلق داستان‌های اروپایی حمایت کرده است.»

سینماگران تأکید کرده‌اند که بدون «میدیا»  «همه ما کمی کمتر اروپایی خواهیم بود.» آنها یادآوری می‌کنند که بودجه این برنامه تنها ۰.۲ درصد از بودجه کل اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دهد، در حالی که به عنوان مثال، بودجه سیاست مشترک کشاورزی ۳۲ درصد است.

موفقیت‌های MEDIA به روایت نامه

نامه سرگشاده به موفقیت‌های چشمگیر این برنامه اشاره می‌کند: «به لطف «میدیا» ، آثاری که باعث رشد روبن اوستلوند و ژوستین تریه شدند، در سراسر جهان پخش شدند. به لطف «میدیا» ، اروپا تقریباً هر سال برنده اسکار می‌شود – پس از "Flow"، فیلم "Sentimental Value" ساخته یواخیم تریر به لطف MEDIA، صدای نویسندگان تبعیدی و ستمدیده‌ای مانند جعفر پناهی و محمد رسول‌اف به مخاطبان جهانی می‌رسد.»

بازیگران و کارگردانان مطرح در میان امضاکنندگان

در میان بیش از ۴۷۰۰ امضاکننده، اسامی برجسته‌ای دیده می‌شود: فرانسیس فورد کاپولا (کارگردان افسانه‌ای آمریکایی)، ژولیت بینوش (بازیگر فرانسوی)، ساندرا هولر (بازیگر آلمانی)، استلان اسکاشگورد (بازیگر سوئدی)، یواخیم تریر (کارگردان نروژی)، روبن اوستلوند (کارگردان سوئدی، برنده دو نخل طلا)، یورگوس لانتی‌موس (کارگردان یونانی)، پاول پاولیکوفسکی (کارگردان لهستانی)، و همچنین آگنیشکا هولاند، میشل آزاناویسوس، لورا واندل و بسیاری دیگر.

ضرب‌الاجل ۱۲ مه؛ همزمان با افتتاحیه کن

کشورهای عضو اتحادیه اروپا قرار است روز ۱۲ مه (۲۲ اردیبهشت) – درست همان روز افتتاحیه جشنواره کن – اولین موضع خود را در مورد پیشنهاد برنامه AgoraEU اتخاذ کنند. به همین دلیل، سینماگران زمان را حساس می‌دانند و در نامه خود از کمیسیون اروپا، پارلمان اروپا و کشورهای عضو خواسته‌اند تا «از موفقیت و یکپارچگی برنامه حیاتی و ارزشمند میدیا آینده‌نگری کرده و منابع آن را تقویت کنند.»

نامه در پایان تأکید می‌کند: «هیچ ارزش مشترکی، هیچ دموکراسی و هیچ قدرت نرم اروپایی بدون آفرینش هنری وجود ندارد.»

در ادامه متن کامل نامه می آید:

متن کامل نامه چنین است:

سینما به اروپا نیاز دارد، اروپا به سینما

هیچ قالب هنری، مانند سینما، آگاهی روزانه ما را چنان مستقیم در بر نمی‌گیرد که احساسات ما را در اعماق اتاق تاریک و روشن روحمان لمس کند.

در طول بیش از ۱۳۰ سال، این اتاق تاریک و روشن - چنانکه که اینگمار برگمان آن را نامید - توسط زندگی دیگران، افکارشان، مبارزاتشان، کلماتشان و نگاهشان زنده شد.

سینما با میل به خلق کردن آغاز می‌شود. از طریق سلسله‌ای از مواجهه‌ها به یک فیلم تبدیل می‌شود: فیلمنامه‌نویسان، کارگردانان و تهیه‌کنندگان آن را توسعه می‌دهند، فیلمبرداران، بازیگران و عوامل فنی مشارکت می‌کنند، صندوق‌های فیلم از آن حمایت می‌کنند، نمایندگان فروش و توزیع‌کنندگان آن را به سینماها و جشنواره‌ها می‌آورند و در مرحله بعد پخش‌کنندگان و پخش‌کنندگان آنلاین و منتقدان بحث می‌کنند و مخاطبان آن را می‌پذیرند.

فیلمسازی یک هنر مشارکتی است که از طریق ایجاد شغل و نوآوری‌های تکنولوژیکی به یک صنعت بدل می‌شود. با این حال، هر فیلم یک نمونه اولیه باقی می‌ماند که تولید انبوه آن در خط مونتاژ غیرممکن است. در داستان‌سرایی هیچ صرفه‌جویی در مقیاس وجود ندارد. این ماهیت دوگانه، انتخاب‌های سیاسی آگاهانه‌ای را می‌طلبد که اپراتورهای دولتی و خصوصی را درگیر می‌کند.

خود اروپا، به عنوان یک تلاش جمعی، پیش از ساخته شدن در داستان‌ها تصور می‌شد، این قاره ایده‌های اشتفان تسوایگ است، نه ارتش‌ها. سینما این اروپای خیالی را زنده کرد: «زندگی شیرین»، «بال‌های آرزو» یا «آملی» رم، برلین و پاریس را به ارجاعات فرهنگی مشترک تبدیل کردند. «آناتومی یک سقوط»، «صیراط» یا «سال‌های نو»، موفقیت‌های جهانی که از استعدادهای اروپایی پدیدار می‌شوند، همچنان پل‌هایی را در سراسر زبان‌ها و مرزها می‌سازند.

در اروپا، انتخاب سیاسی برای سینما، چه چکی، ایتالیایی، سوئدی، اسلوونیایی، پرتغالی یا بلژیکی، برنامه «میدیا» است. همانطور که ایده خود اروپا یک پروژه منحصر به فرد است، ایده برنامه «میدیا» حفظ صداهای متنوع اروپایی در یک خانه مشترک است.

بیش از ۳۵ سال است که از خلق داستان‌های اروپایی از توسعه فیلمنامه تا تولید توسط شرکت‌های تولیدی مستقل، اکران در سینماها و آنلاین، جشنواره‌ها، آموزش و ارتقای مهارت‌های حرفه‌ای حمایت می‌کند. این امر به انواع پروژه‌های اروپایی، از جمله غیرمنتظره‌ترین آنها، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب، فرصت داده است. با تکیه بر مقررات اتحادیه و کشورهای عضو، صنایع ما را در برابر غول‌های جهانی نیز تقویت کرده و به متخصصان فیلم اجازه داده است تا با تحولات بخش‌ها روبه‌رو شوند و در برابر استانداردسازی مقاومت کنند و یک اکوسیستم پویا و اشتغال‌زا را پرورش داده است.

میدیا قطره‌ای در اقیانوس بودجه اروپا است: این بخش ۰.۲ درصد از بودجه اتحادیه را تشکیل می‌دهد، در حالی که در مقام مقایسه، سیاست مشترک کشاورزی به تنهایی ۳۲ درصد از این بودجه را تشکیل می‌دهد.

با این حال، این یک داستان موفقیت اروپایی با تأثیری ارزشمند بوده است.

به لطف میدیا، آثاری که باعث رشد روبن اوستلوند یا ژوستین تریه شدند، به سراسر جهان سفر کردند.

به لطف میدیا، اروپا تقریباً هر سال برنده جایزه اسکار می‌شود: پس از «فلو» فیلم انیمیشن گینتس زیلبالودیس، «ارزش احساسی» یواخیم تریر و پس از آن مستند «آقای هیچکس علیه پوتین» ساخته دیوید بورنشتاین و پاول تالانکین در سال ۲۰۲۶ مورد توجه قرار گرفتند.

به لطف میدیا، صدای نویسندگان تبعیدی و ستمدیده، امکان رسیدن به مخاطبان در سراسر جهان را یافته است.

به لطف میدیا، سینماهای محلی محبوب ما می‌توانند از طریق برنامه‌های متنوع به روی جهان باز بمانند و مجبور به بستن درهای خود نباشند.

بدون میدیا، همه ما کمی کمتر اروپایی خواهیم بود.

کوستا گاوراس فیلمساز یونانی، زمانی گفت: «شما نمی‌توانید دیدگاه سیاسی مردم را با یک فیلم تغییر دهید، اما حداقل می‌توانید یک بحث سیاسی را برانگیزید». در زمان‌هایی که با جنگ، تنش‌های ژئوپلیتیکی و فشار بر دموکراسی - مهمترین خیر مشترک ما - مشخص می‌شود، این عملکرد ضروری است. ما تلاش می‌کنیم تا به جوامع، فرزندان و بزرگسالان آینده خود طعم تجربه جمعی، همدلی و مقاومت را بچشانیم.

با این حال، توانایی اروپا در روایت داستان‌های خود تحت فشار است. بیشتر تولیدات سمعی و بصری که در اروپا دیده می‌شوند، از خارج این قاره سرچشمه می‌گیرند. پلتفرم‌های جهانی به طور فزاینده‌ای میزان دیده شدن، دسترسی و داستان‌ها را شکل می‌دهند. در عین حال، این بخش با تحولات ساختاری روبه‌رو است: تغییر عادات مخاطبان، از جمله کاهش حضور در سینما، ظهور هوش مصنوعی و افزایش رقابت ژئوپلیتیکی.

اتحادیه اروپا در حال حاضر در حال بازنگری قوانینی است که سینمای اروپا را قادر به شکوفایی، سفر و رساندن صدای مشترک ما می‌کند. این شامل آینده رسانه در برنامه جدید AGORA EU می‌شود.

اکنون زمان آن رسیده است که فصل بعدی داستان سینمای اروپا را با جاه‌طلبی حتی بیشتر، متناسب با چالش‌هایی که با آن روبه‌رو هستیم، بنویسیم. نباید از این غافل شویم که سرنوشت دموکراسی و سینما، که هر دو در اروپا متولد شده‌اند، به طور عمیقی به هم مرتبط هستند. زیرا هر بار که سینمایی باز می‌شود، زندگی دموکراتیک خود را دوباره تثبیت می‌کند.

ما، متخصصان و شهروندان سینمای اروپا - همه دوستداران سینما - از کمیسیون اروپا، پارلمان اروپا و کشورهای عضو می‌خواهیم که موفقیت و یکپارچگی برنامه حیاتی و ارزشمند MEDIA را در آینده تضمین کرده و آن را تقویت کنند.