حماسه مردمی در خیابان عزت و سکوت سلبریتیها در قبرستان شهرت
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، در روزهای حساس و تاریخی به سر میبریم که ایران عزیز زیر آتش متجاوزان جنایتکار آمریکایی صهیونیستی قرار دارد. ملت غیور ایران با هدایت رهبر جوان و انقلابی و پشتیبانی نیروهای مسلح، بار دیگر سربلندی خود را به رخ جهانیان کشیده است. از سوی دیگر حضور شبانه و حماسی مردم در خیابانهای سراسر کشور صحنههایی غرورآفرین را رقم زده است.
با این حال سکوت سنگین و معنادار بخش قابل توجهی از سلبریتیها و مشاهیر هنری و ورزشی کشور، موضوعی قابل تامل و البته تأسفبرانگیز است.
این سکوت که در برخی موارد به انفعالی تحقیرآمیز بدل شده است، در حالی رخ داد که شماری از چهرههای شاخص و مردمی هنر و فرهنگ کشور با غیرت و تعهد انقلابی، پای در میدان گذاشتند و جنایت آشکار دشمنان را محکوم کردند. اما جای خالی بسیاری از سلبریتیهای پرطرفدار که سرمایه اجتماعی خود را از مردم گرفتهاند، در این روزهای حساس بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
غیرت ایرانی؛ چهره هایی که پای انقلاب ایستادند
در میان سکوت سنگین بخش قابل توجهی از سلبریتیها، اما تعدادی از چهرههای شاخص و محبوب هنر ایران بودند که با شجاعت تمام، جنایت حمله به ایران را محکوم کردند و حمایت قاطع خود را از نظام جمهوری اسلامی و نیروهای مسلح اعلام نمودند. این چهرهها نشان دادند که هنوز هم میتوان روی هنرمندان متعهد و انقلابی حساب کرد.
جمشید هاشمپور، بازیگر پیشکسوت و محبوب سینمای ایران در نخستین شب های وقوع جنگ به یکی از ایست بازرسیهای مستقر در خیابانهای پایتخت رفته و از تلاش مدافعان امنیت تقدیر کرد. تا بار دیگر ثابت کند که هنرمند واقعی و مردمی در لحظات حساس تاریخی، کنار مردم و نظام میایستد.
رضا صادقی، خواننده پرطرفدار موسیقی پاپ کشور نیز از جمله چهرههایی بود که با انتشار پیامی در کانال تلگرامی خود، جنایت حمله به ایران را محکوم کرد. پیامی که با استقبال گسترده مردم مواجه شد، نشان داد که هنرمند متعهد همچنان میتواند نقش مؤثری در روشنگری افکار عمومی ایفا کند.
پرویز پرستویی، نرگش محمدی، مریلا زارعی وسوگل طهماسبی، بازیگران سینما و تلویزیون، پردیس احمدیه، مهران غفوریان، فرزاد حسنی و... نیز از دیگر چهرههای شاخصی بودند که به اشکال مختلف و با انتشار پیام و گفتوگوهای رسانهای ضمن محکوم کدرن حمله جنایتکاران متجاوز و همدردی با مردم داغدیده و ابراز همبستگی با خانوادههای شهدا، از همه هنرمندان خواستند تا در این روزهای حساس، سکوت را بشکنند.
این چهرهها و معدودی دیگر از هنرمندان متعهد کشور، نشان دادند که هنوز هم میتوان روی هنرمندان انقلابی حساب کرد. اما سؤال اساسی اینجاست: چرا سایر سلبریتیهای پرطرفدار که سرمایه اجتماعی خود را از مردم گرفتهاند، در این روزهای حساس سکوت کردهاند؟
استانداردهای دوگانه: از دلسوزی برای سگ و گربه تا بیتوجهی به شهدای میناب
نکته تأملبرانگیز و در عین حال تأسفآور در رفتار سلبریتیهای ساکت، استانداردهای دوگانه آشکاری است که در مواجهه با رویدادهای مختلف از خود نشان میدهند. برای درک عمق این تناقض، کافی است نگاهی به فعالیتهای این افراد در فضای مجازی بیندازیم.
برخی از این سلبریتیها که امروز در برابر حملات هوایی دشمنان ایران سکوت کردهاند و حتی حاضر نشدهاند یک جمله در محکومیت این تجاوز بنویسند، در ماههای گذشته به طور گسترده در کمپینهای حمایت از حیوانات و محیط زیست فعال بودهاند. آنها برای نجات یک سگ ولگرد یا یک گربه بیمار، پستهای متعدد منتشر کردهاند، جمعآوری کمک مالی کردهاند و حتی در برخی موارد، از نهادهای مربوطه مطالبهگری کردهاند. این فعالیتها به خودی خود قابل تقدیر است، اما سؤال اینجاست: چرا همین حساسیت و دغدغهمندی در برابر شهادت کودکان و زنان بیگناه ایرانی از بین میرود؟
به عنوان نمونه، در جریان حملات تروریستی اخیر به مناطق مختلف کشور، از جمله حادثه دلخراش میناب که بیش از ۱۷۰ کودک بیگناه در یک مرکز آموزشی به شهادت رسیدند، بسیاری از این سلبریتیهای ساکت، هیچ واکنشی نشان ندادند. آنها که برای یک قلاده سگ بیمار چندین استوری و پست اینستاگرامی منتشر میکنند، برای ۱۷۰ کودک مظلوم مینابی که با گلوله دشمنان به خاک و خون کشیده شدند، حتی یک جمله هم ننوشتند.
این تناقض آشکار، ماهیت واقعی کنشگری این افراد را آشکار میسازد. به نظر میرسد که آنها کنشگری را به عنوان یک ابزار برای کسب محبوبیت و جلب توجه انتخاب کردهاند، نه به عنوان یک مسئولیت اجتماعی. هر موضوعی که بتواند بازخورد مثبت و سریعی در میان دنبالکنندگان ایجاد کند، مورد توجه آنها قرار میگیرد و هر موضوعی که هزینه سیاسی داشته باشد، با سکوت مواجه میشود.
برخی هنرمندان همچون حامد بهداد نیز با وقاحتی آشکار همزان با آغاز سال نو، با ی اعتنایی به جنایت صورت گرفته از سوی دشمن صهیونی و شهادت رهبر انقلاب، فرماندهان نظامی و مردم عادی وزنان و کوددکان، صرفاً برای همدری با «مادران داغدیده» وقایع دی ماه اقدام به انتشار استوری کرد. بهداد پس از مواجهه با موج سنگین انتقادات مردم دغدار و رنجدیده، با فاصله ای کم استوری دیگری در اعلام همدردی با خانواده شهدای میناب منتشر کرد.
اولویتبندی عجیب: حیوانات برتر از انسانها؟
یکی از کاربران فعال فضای مجازی در این رابطه نوشته است: «عجب استاندارد دوگانهای! وقتی برای یک سگ بیمار ۱۰ تا استوری میگذارند، اما برای ۱۷۰ کودک مینابی که زیر آتش دشمن به شهادت رسیدند یک کلمه هم حرف نمیزنند. این یعنی جان یک حیوان برایشان از جان ۱۷۰ کودک بیگناه ایرانی مهمتر است!»
این انتقاد اگرچه تند به نظر میرسد، اما واقعیتی را بازتاب میدهد که کمتر کسی توانسته آن را انکار کند. در ماههای اخیر، نمونههای متعددی از این اولویتبندی عجیب دیده شده است. سلبریتیهایی که برای آزادی یک قلاده سگ از پناهگاه، کارزاری گسترده راه انداختند، اما در برابر شهادت زنان و کودکان بیدفاع در حملات تروریستی، سکوت پیشه کردند.
این رفتار نه تنها از نظر اخلاقی محل سؤال است، بلکه نشان میدهد که این افراد چه تعریفی از مسئولیت اجتماعی دارند. آیا دفاع از حقوق حیوانات با دفاع از جان انسانها در تضاد است؟ آیا نمیتوان هم به فکر حیوانات بود و هم به فکر کودکان مظلوم؟ اما وقتی سلبریتیای برای یک حیوان دهها پست میگذارد و برای صدها کودک شهید حتی یک جمله هم نمینویسد، این سؤال پیش میآید که اولویتهای او چیست؟
در حالی که این چهرهها با شجاعت پای انقلاب ایستادند و جنایت دشمنان را محکوم کردند، بسیاری از سلبریتیهای پرطرفدار دیگر ترجیح دادند در لاک سکوت فرو روند. این سکوت در شرایطی رخ میدهد که همین چهرهها در گذشته و در مناسبتهای مختلف، با کوچکترین بهانهای به میدان آمدهاند و نظرات سیاسی خود را بیان کردهاند.
دوگانگی رفتاری این افراد نشان میدهد که سکوت آنها نه از روی ترس یا احتیاط، بلکه از روی محاسبات سیاسی و منفعتطلبی شخصی است. آنها به خوبی میدانند که محکومیت حملات دشمنان و حمایت از نظام، هزینههایی برای آنها در برخی محافل خواهد داشت، بنابراین ترجیح میدهند سکوت کنند و سرمایه اجتماعی خود را حفظ کنند.
اما آیا این سلبریتیها نمیدانند که مردم بصیر ایران، دوست را از دشمن بازمیشناسند؟ آیا آنها فکر میکنند که سکوتشان در برابر این همه جنایت، از نظر مردم پنهان میماند؟ تجربه نشان داده است که چهرههایی که در لحظات حساس تاریخی سکوت میکنند، در بلندمدت سرمایه اجتماعی خود را از دست میدهند و به حاشیه میروند.
این سؤال را باید از سلبریتیهای خودمان نیز پرسید: چرا در برابر حمله آشکار دشمنان به میهنشان سکوت کردهاند؟ چرا در برابر تجاوزی که تمامیت ارضی کشور را نشانه گرفته بود، لب فرو بستند؟ و مهمتر از همه، چرا برای شهدای میناب و دیگر مناطق کشور که قربانی تروریسم بینالمللی شدند، حتی یک کلمه هم نگفتند؟
انفعال در برابر دشمن: مصداق بارز خیانت
در فرهنگ سیاسی ایران، سکوت در برابر دشمن همواره نکوهیده بوده است. از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون، شعار «هیهات منا الذله» و تأکید بر «نه گفتن به ظلم و ستم»، خط قرمز نظام جمهوری اسلامی بوده است.
سلبریتیهایی که امروز در برابر حملات آمریکا و اسرائیل سکوت میکنند و برای شهدای مظلوم کشور حتی یک کلمه هم نمیگویند، باید پاسخگوی این سؤال باشند: آیا حمایت از مردم مظلوم فلسطین که سلبریتیهای غربی از آن دم میزنند، مهمتر از حمایت از تمامیت ارضی ایران اسلامی است؟ آیا خون شهدای مدافع حرم که در برابر تکفیریها و صهیونیستها جان خود را فدا کردند، ارزش آن را ندارد که حتی یک پست اینستاگرامی از سوی این چهرهها به آن اختصاص یابد؟ آیا جان ۱۷۰ کودک بیگناه مینابی از جان یک سگ ولگرد کمتر است؟
سکوت سلبریتیها در برابر رویدادهای مهم ملی، پیامدهای بلندمدتی برای آنها خواهد داشت.این سکوت به معنای عقبنشینی روشنفکران از عرصه عمومی تعبیر میشود و نشان میدهد که این افراد هیچ تعهدی نسبت به آرمانهای ملی و انقلابی ندارند. وقتی سلبریتیای برای یک گربه بیمار دهها پست میگذارد، اما برای ۱۷۰ کودک شهید مینابی حتی یک کلمه هم نمینویسد، این یعنی او مرزهای اخلاقی خود را به وضوح نشان داده است.
مردودی سلبریتیها درامتحان غیرت و وطن دوستی
در پایان، باید تأکید کرد که تاریخ قضاوت خواهد کرد. در شرایطی که دشمنان قسمخورده انقلاب اسلامی با تمام توان به میدان آمدهاند و با حمله به حریم هوایی کشور، تمامیت ارضی ایران را هدف قرار دادهاند، سکوت معنایی جز تأیید ندارد.
از سلبریتیهای ایرانی انتظار میرود که با الگوگیری از هنرمندانی که همواره در کنار نظام و مردم بودهاند، موضع خود را در قبال دشمنان ایران اسلامی روشن کنند.
سکوت برخی ستارهها در برابر ظلم، عینِ ظلم است؛ بیاعتنایی حملات دشمنان ایران و شهادت کودکان بیگناهی مانند شهدای میناب، مصداق بارز خیانت به اعتماد مردمی که برای همین ستارهها هورا میکشیدند. است.
آنانی که امروز سکوت میکنند و برای حیوانات دهها پست میگذارند، اما برای فرزندان این مرزوبوم یک کلمه هم نمیگویند، باید بدانند که مردم بصیر ایران، دوست را از دشمن بازمیشناسند و در آینده، پاسخ این سکوت خیانتآمیز را خواهند داد.
انتهای پیام/
