سرپرست فدراسیون کوه‌نوردی: سینه‌چاکانِ محیط زیست کجا هستند و چرا خاموش شده اند؟

سرپرست فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گفت:سینه‌چاکانِ محیط زیست کجایند و چرا خاموش شده اند؟

به گزارش خبرگزاری آنا، سید آرش قیاسیان سرپرست فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی به دلیل حملات وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک وطن یادداشتی را به رشته تحریر در آورد.

هو الحکیم

دور از کژی و کاستی، شاکرم به آن که پالیز فردوس به معماری خویش مهیا ساخت.

آنان که به دریوزگی از بیگانگان طلب اذعان و اثبات می‌کنند، در آخر مام وطن به آنها واگذار می‌کنند.

چندی است که در پس و پیش جنگ می‌خواهم دل‌نوشته‌ای به زعم خودم بنویسم، اما گفتم صاحبان خرد، بینش و بصیرت کم نیستند؛ رخصت از پیر و مغان و اعلم واجب‌تر است. اما دیدم در این وادی، اهل قلم و صاحبان فخر ما همه یا مشغولند و یا در ماتم این غبار تهاجم ملول و آزرده...

همه می‌دانیم رشته‌های ورزشی مکان‌ها و استادیوم‌هایی دارند که آنها از گزند خباثت دشمن در امان نبوده و منادیان آزادی، آزادی را از استادیوم آزادی زدودند. اما کاش کسی می‌گفت استادیوم‌های کوه‌نوردان که دامان پاک طبیعت و کوه‌های سرافراز است، چرا امروز خالی از شوق و هیاهوی مردمان بر ستیغ‌هاست؟ آن مردم شجاع، لطیف‌منظر و حامی محیط زیست بوده، چرا دیگر کسی سینه کوه نمی‌خراشد و با قله‌های افتخار عشق‌بازی نمی‌کند؟

راستی سینه‌چاکان محیط زیست کجایند؟ آنها که چهره برمی‌افروختند که به گل‌ها لگد نزنیم، شاخه‌ای بر درخت نشکنیم، پاکوب‌ها برای رد رهگذر نیندازیم، رخت شکلات بر زمین نیندازیم و هزاران ایراد به مخربین محیط زیست که اندک بودند؛ به طعم کنفورمیستی و مزاج امروزی تلمذ و شاگردی می‌کردند و خود را دلسوز واقعی نشان دادند. کاش این روشنفکرنماها بزرگترین لطمه محیط زیستی جهان را که در کشور ایران حادث است فریاد می‌زدند؛ چرا خاموشند؟

شاید مترصد فرصتی برای اثبات هویت به مدرنیته و غربند که پیوند ارادت‌ها را محکم‌تر کنند.

جنگی تحمیلی که دستاورد آن برای مردم کشور و منطقه:
۱. تخریب زیستگاه‌ها
۲. از بین بردن منابع طبیعی در حد و میزان منطقه‌ای حتی حوزه‌های محلی
۳. افزایش استرس و هیجان منفی برای جوامع و حامیان محیط زیست که منجر به عدم کنترل رسالت اصلی حفاظت می‌گردد
۴. تخریب زیستگاه‌ها
۵. آلودگی هوا
۶. نشت گازهای سمی
۷. ایجاد گازهای گلخانه‌ای

... و پیامدهایی که همه اینها باعث غفلت از حفاظت و پرورش محیط‌های زیستگاهی طبیعی و جانوری می‌شود.

و آنها که چاک سینه برای محیط زیست و حنجره برای حفاظت از آن می‌دریدند، چرا در این فضای تحمیلی مدعیان حقوق بشر که دریا، خاک، تالاب، رود و زیستگاه‌های ما و موجودات هم از دست چپاولگران متخاصم در امان نیستند، دم بر نمی‌آورند؟ مصلحت‌اندیشی بزرگواران ما را یاد جمله‌ای از استاد سخن، حضرت سعدی علیه‌الرحمه می‌اندازد:«عالم ناپرهیزکار، کورِ مشعل‌دار است.» به امید پیروزی جبهه حق و حامیان وطن بر متخاصمین میهن

سید آرش قیاسیان

سرپرست فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی

انتهای پیام/

ارسال نظر