متاستاز صهیونیسم در عرب‌ها؛ درمان تلخ موشکی برای فردای امن منطقه

غرب آسیا سال‌هاست که با تومور سرطانی صهیونیسم دست‌به‌گریبان است؛ توموری که با نفوذ در پیکره کشورهای عربی به ویژه حوزه خلیج فارس، امنیت منطقه را به متاستازی از بحران تبدیل کرده است. در این میان، جمهوری اسلامی ایران با «شیمی‌درمانی موشکی» خود در پی مهار این غدهٔ تاریخی است؛ درمانی سخت و تلخ که اگرچه با واکنش برخی دولت‌های عربی مواجه می‌شود، اما در نهایت، نسخهٔ امنیت فردای همه ملت‌های منطقه را می‌پیچد.

به گزارش خبرگزاری آنا، روح الله سلگی معاون پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی در یادداشتی نوشت: گاهی تاریخ، برای نجات پیکر یک جغرافیا، ناچار از درمانی تلخ است. غرب آسیا سال‌هاست با توموری به نام صهیونیسم دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ توموری که با اشغال، جنگ و بی‌ثباتی، و نفوذ در دنیای عرب بالاخص حوزه خلیج فارس، سلول‌های ناامنی را در سراسر منطقه پخش کرده و فضای آن را به متاستازی از بحران بدل ساخته است. در این میان، برخی دولت‌های عرب ــ دانسته یا نادانسته ــ در این فضای متاستازشده تنفس کرده‌اند و حتی گاه با سکوت یا سازش، به بقای آن یاری رسانده‌اند.

سنت تاریخ چنین است که بیماری، سرانجام به نقطهٔ درمان می‌رسد؛ هرچند این درمان تلخ باشد. شیمی‌درمانی موشک‌های ایران در برابر ماشین جنگی صهیونیسم، نه صرفاً کنشی نظامی، که تلاشی برای مهار همین متاستاز تاریخی است؛ درمانی سخت برای مهار غده‌ای که سال‌ها امنیت منطقه را بلعیده است.

تناقض تلخ ماجرا اینجاست: همان دولت‌هایی که گاه در فضای آلودهٔ این بیماری زیسته‌اند، بیش از دیگران از درمان آن سود خواهند برد. زیرا هر ضربه‌ای که بر پیکر ناامنی وارد شود، فردای امن‌تری برای ملت‌های عرب نیز رقم می‌زند. امنیت منطقه، کالایی انحصاری نیست؛ اگر ناامنی مهار شود، نسیم آرامش بر همهٔ خانه‌ها خواهد وزید.

از این رو، آنچه امروز به‌سان بمباران و تقابل دیده می‌شود، در مقیاس تاریخ شاید چیزی جز یک درمان ناگزیر نباشد؛ درمانی که اگرچه تلخ است، اما می‌تواند پیکر منطقه را از چرخهٔ فرسایندهٔ بحران برهاند؛ و آن روز، همین ملت‌های عرب دریابند که شیمی‌درمانی امروز، در حقیقت نسخهٔ امنیت فردای آنان بوده است.

انتهای پیام/

ارسال نظر