گزارش آنا از پشتپرده بازداشت ۴ عنصر کلیدی حلقه «ضدوفاق» و متلاشی شدن شبکه سایه
واکاوی تغییر دکترین نظامی پنتاگون از «ضربه اول» به «انفعال استراتژیک»
چرا واشنگتن همزمان با لبخند در مسقط تحریم جدید وضع میکند؟
چرا دکترین جنگ منطقهای ترامپ را به زانو درآورد؟
«قدرت و مقاومت» زبان قابل فهم واشنگتن/ اتکا به وعدههای پشت میز کافی نیست
«حسین کنعانیمقدم» کارشناس مسائل سیاسی، در گفتوگو با خبرنگار سیاسی آنا درباره تشدید همزمان تحریمها توسط آمریکا و تعیین تعرفهها بلافاصله پس از پایان دورهای مذاکره اظهار کرد: این رفتارها با منطق اعتمادسازی در تعارض است و نشان میدهد آمریکا همچنان بر مبنای راهبرد فشار عمل میکند. بنابراین
طبیعی است که نمیتوان به تعهدات و وعدههایش اعتماد کامل داشت؛ چراکه تجربههای گذشته نیز نشان داده واشنگتن در بزنگاهها از تعهدات اعلامی خود عدول کرده است.
وی افزود: در داخل کشور دیدگاههای متفاوتی درباره آمریکا وجود دارد؛ برخی آن را دوست یا خیرخواه میپندارند، اما واقعیت سیاست بینالملل این است که کشورها بر اساس منافع و موازنه قدرت رفتار میکنند. آمریکاییها بیش از هر چیز «قدرت و مقاومت» را میفهمند و در قبال کشورهایی که از مؤلفههای قدرت برخوردارند مانند چین و روسیه روابط خود را بر پایه موازنه تنظیم میکنند. هرجا نیز فرصت داشته باشند، از ابزار تحریم، تهدید یا حتی اقدام نظامی استفاده میکنند و تضمین پایداری برای وعدههای سیاسی خود ارائه نمیدهند.
کنعانیمقدم با اشاره به آنچه «سه میدان» در مواجهه با آمریکا توصیف کرد، گفت: نخست، میدان بازدارندگی در خلیج فارس است که ایران با اتکا به توان نظامی و آرایش نیروها پیام قدرت و پرهیز از خطای محاسباتی را منتقل میکند. دوم، میدان دیپلماسی است؛ از جمله گفتوگوهای منطقهای و رایزنیهای دستگاه دیپلماسی که میتواند به کاهش سطح تنشها کمک کند. سوم، میدان منطقهای و ظرفیتهای همپیمانان است که بهزعم او در افزایش بازدارندگی مؤثر بوده و نشان دادهاند توان صفآرایی در برابر تهدیدات را دارند. به گفته وی، جمع این سه مؤلفه «بردار قدرت و مقاومت» را شکل میدهد.
این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: نباید صرفاً به اظهارات آمریکا پشت میز مذاکره اتکا کرد؛ همزمان با طرح پیشنهادهای سیاسی، از اعزام ناوگان به خلیج فارس، اعمال تعرفهها و محدودسازی همکاری کشورها با ایران نیز سخن میگوید و با ادبیات «آخرین فرصت» تلاش میکند فشار روانی ایجاد کند. در سطح تصمیمگیری داخلی باید این تصور که آمریکا بهدنبال خیر و صلاح ایران است اصلاح شود و سیاستگذاری بر مبنای واقعگرایی و تجربه تاریخی انجام گیرد.
وی درباره برنامه هستهای ایران تصریح کرد: فعالیت هستهای صلحآمیز باید در چارچوب قوانین و تعهدات بینالمللی، از جمله NPT، ادامه یابد و حق غنیسازی ایران محفوظ بماند. بسیاری از کشورها دارای چرخه غنیسازی هستند بدون آنکه بهعنوان تهدید امنیت جهانی تلقی شوند؛ بنابراین معیار، رعایت منافع و امنیت ملی در کنار پایبندی به قواعد بینالمللی است. ایران نیز بارها اعلام کرده بهدنبال سلاح هستهای نیست.
کنعانیمقدم در پاسخ به این پرسش که هدف اصلی مذاکره رفع تحریمهاست یا کاهش سایه جنگ، گفت: این دو موضوع از هم تفکیکپذیرند. اولویت ایران تداوم فعالیت صلحآمیز هستهای در چارچوب قوانین بینالمللی است، اما رفع تحریمها بهعنوان یک «تضمین عملی» و پالس مثبت میتواند نشانه جدیت طرف مقابل در تغییر رفتار باشد؛ به بیان دیگر، هدف ذاتی مذاکره صرفاً تحریم نیست، بلکه تثبیت حقوق هستهای و تأمین منافع و امنیت ملی در کنار کاهش تنشهاست.
انتهای پیام/
