پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

در گفت وگو با آنا

کفاشیان: ضرورت ندارد که همه رشته های ورزشی فدراسیون شوند/ورزشکار مثل سرباز است، آنها گاهی از هیجان و احساس حرف می زنند

کارشناس ورزشی گفت: ممکن است در مقطعی، بر اثر هیجانات و احساسات، حرفی توسط ورزشکاران زده شود، اما من فکر نمی‌کنم به این حرف‌ها عمل شود.

علی کفاشیان در گفت وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری آنا، در خصوص تعدد فدراسیون های ورزشی و لزوم اغدام آنها گفت: فدراسیون‌ها، انجمن‌ها و ورزش‌های همگانی هرکدام وضعیت خاص خودشان را دارند و در همان مسیر حرکت می‌کنند. مثلاً در بخش انجمن‌ها، تعداد زیادی انجمن زیر نظر یک فدراسیون قرار دارند که حتی شاید فدراسیون نتواند به همه آن‌ها رسیدگی کند یا به مسائل‌شان بپردازد.  بعضی از این انجمن‌ها را می‌شناسم که نه اساسنامه مشخصی دارند، نه ساختار مدونی، و عملاً بدون چارچوب خاصی فعالیت می‌کنند. فقط نامه‌ای به فدراسیون می‌فرستند، اما کارهای‌شان را مستقیم و مستقل انجام می‌دهند.

بودجه محدود است و نمی‌توان برای هر عنوان، بودجه خاصی در نظر گرفت

کفاشیان ادامه داد: در هر صورت، انجمن‌هایی که یک ماهیت مشخص دارند و فدراسیون‌های‌شان از نظر آسیایی و جهانی به رسمیت شناخته شده‌اند، می‌توانند مستقل شوند اما آن‌هایی که آماتور هستند یا صرفاً در قالب آیین‌نامه‌ای به‌عنوان یک انجمن فعالیت می‌کنند، به نظر من بهتر است زیر نظر فدراسیون مادرشان باشند. در نهایت، وزارت ورزش قطعاً به این مسائل توجه دارد. بودجه هم محدود است و نمی‌توان برای هر انجمن ، بودجه خاصی در نظر گرفت. ضرورت ندارد که همه فدراسیون شوند و وزارت ورزش قطعاً مطالعات لازم را انجام می‌دهد، کارشناسان بررسی می‌کنند و بر اساس دلایلی مثل داشتن جایگاه آسیایی و جهانی تصمیم می‌گیرند. 

وی افزود: اگر یک رشته تحت نظر نهادهای آسیایی و جهانی باشد، طبیعتاً فدراسیون مستقل می‌شود. اما در غیر این صورت، در بعضی موارد استقلال می‌تواند باعث شود کارها سریع‌تر پیش برود و به نتیجه برسد. برای مثال، بحث جداسازی پارادوومیدانی از فدراسیون جانبازان و توان‌یابان مطرح است. بیش از نیمی از مدال‌های پارالمپیک و بازی‌های آسیایی مربوط به دوومیدانی است، اما این رشته در کنار رشته‌هایی قرار گرفته که شاید تک‌مدالی باشند. این موضوع بررسی می‌شود تا ببینند آیا بهتر است پارادوومیدانی مستقل شود، روی پای خودش بایستد، بودجه مشخص بگیرد و مسیرش را جلو ببرد یا نه. هر کدام از این موارد شرایط خاص خودش را دارد و اگر کارشناسان نظر بدهند، قطعاً اتفاق خوبی خواهد بود.

ممکن است ورزشکاران در مقطعی، بر اثر هیجانات و احساسات، حرفی بزنند

او در این باره که در این روزها برخی از ملی پوشان از تیم ملی خداحافظی می کنند گفت: کسی که در این کشور زندگی می‌کند و عضو تیم ملی است، باید تابع قوانین و مقررات باشد و مثل یک سرباز فکر کند. سربازی که جانش را برای کشور می‌گذارد، در مرزها می‌ایستد و از کشور دفاع می‌کند. ورزشکار هم باید همین‌گونه فکر کند. ممکن است در مقطعی، بر اثر هیجانات و احساسات، حرفی زده شود، اما من فکر نمی‌کنم به این حرف‌ها عمل هم بشود.

مربیان خارجی هم اکنون داخل کشور درحال تمرین با ملی پوشان هستند

عضو هیأت رئیسه فدراسیون دوومیدانی درباره تمرینات تیم ملی دوومیدانی گفت: تقریباً اکثر ورزشکاران که با مربیان خارجی‌شان کار می‌کنند. این مربیان چهار تا شش ماه باید با ورزشکاران کار کنند تا نتایج مشخص شود و ببینیم تأثیرشان چگونه است. اگر ان‌شاءالله نتایج خوب باشد، قطعاً همکاری با آن‌ها ادامه پیدا می‌کند.گر هم نتیجه مطلوب نباشد، به نظر من مربیان داخلی که همیشه در کنار ورزشکاران هستند، می‌توانند کار را ادامه دهند. مربی خارجی معمولاً برای یک دوره کوتاه می‌آید، بنابراین باید در همین مدت حداکثر استفاده از دانش فنی او انجام شود. قرارداد مربیان خارجی برای ناگویاست و هم اکنون داخل کشور درحال تمرین با ملی پوشان هستند.

انتهای پیام/

ارسال نظر