پیشنهاد سردبیر
تثبیت اقتدار ملی در گرو مهار تورم

شکست پروژه فرسایش امنیتی در جغرافیای انسجام

منشور رأفت نظام در برابر فرزندان فریب‌خورده

بازخوانی اقتدار ملی در بیانات رهبر انقلاب

 ذبح معیشت پای محاسبات غلط اقتصادی

نسخه‌های نئولیبرالی در جزایر امن تکنوکرات‌ها؛

یک بازیگر تئاتر در گفت‌وگو با آنا:

تئاتر جامعه را فکور و بانشاط بار می‌آورد

میلاد رمضانی، بازیگر نمایش «سه شب با مادوکس» گفت: تئاتر هیچگاه در کشور ما به عنوان یک شغل شناخته نشده و تعریف درستی نداشته است همین موضوع به چالش‌های دیگر هنرمندان برای اجرا اضافه می‌کند.

به گزارش خبرنگار فرهنگ و جامعه خبرگزاری علم و فناوری آنا، نمایش «سه شب با مادوکس» نوشته «ماتئی ویسنی‌یک» با ترجمه محمود نوروزی و کارگردانی شیوا دیناروند مدتی است که اجراهایش را در تالار حافظ تهران آغاز کرده است. مسعود کرامتی، بهاره رهنما، وحید نفر، جواد یحیوی و میلاد رمضانی گروه بازیگران نمایش «سه شب با مادوکس» هستند.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «شخص مرموزی به نام مادوکس وارد شهر کوچکی می‌شود و سه شب در آنجا اقامت می‌کند. اهالی شهر مدعی هستند همگی در یک زمان و مکان با مادوکس ملاقات کرده‌اند.»

«میلاد رمضانی» که نقش جاروکش را در این نمایش برعهده دارد، درباره حضورش در این پروژه به آنا گفت: من توسط دوست قدیمی خود مرتضی برزگرزادگان به این کار معرفی شدم و از آنجایی که خودم سلیقه‌ام اینجور بوده که هر نقشی رو قبول نکنم، این نقش هم با توجه به شناختی که دوستم مرتضی به من و سلیقه‌ام داشت راغب شدم که نقش رو قبول کنم، نقشی خاص و غیر تکراری لااقل برای خودم.

وی با اشاره به اینکه شیوا دیناروند کارگردان اثر را پیش از این کار نمی‌شناخته، گفت: این اولین تجربه همکاری و او بود، به نظرم شیوا دیناروند دختری جسور و شجاع است چون با یک گروه بازیگران پر تجربه کار کردن سخت است اما او به خوبی از پسش بر آمده و برایش آرزوی موفقیت دارم.

رمضانی یادآور شد: این متن در عین اینکه بسیار ساده به نظر می‌آید اتفاقا به شدت سخت و پر چالش بود به این خاطر که حتی ما به عنوان بازیگر هر روز چیز جدیدی را در تمرین‌ها کشف می‌کردیم و اینکه حتی در حین اجرا‌ها هم باز این مهم اتفاق می‌افتد. خیلی از دوستان به ما می‌گفتند که چطور جرأت اجرای این متن را داشتید و همین نشان از چالش‌های کار بود.

بب

وی با اشاره به اینکه وضعیت تئاتر روز به روز سخت‌تر از قبل می‌شود، گفت: از انتخاب متن، بررسی، تأیید تا بازبینی و اجرا همه پروسه سنگینی شده است. متأسفانه این پروسه‌های زمان‌بر در همه جای کشورمان دیده می‌شود و هنر تئاتر هیچوقت به عنوان یک شغل محسوب نمی‌شود و برای تئاتر تعریفی در کشور وجود ندارد.از پیش تولید تا تولید کارگردان‌ها و عوامل همه در فرایند کار دچار شرایط سختی می‌شوند. هیچ حمایتی هم از سوی مرکز هنرهای نمایشی وجود ندارد و اگر هم باشد کفاف گروه‌های بزرگ را نمی‌دهد، بنابراین شرایط سخت افزاری سالن‌ها، مالیات، دستمزدها ، خرید پارچه، لباس، دوخت، چوب، آهن، میخ و ... در این شرایط هزینه‌ای سر به فلک می‌کشد و کار تئاتر جرأت و شهادت می‌خواهد.

رمضانی با ابراز امیدواری از نگاه ویژه مسئولان هنرهای نمایشی به این وضعیت گفت: به نظرم از طریق هنر تئاتر به خوبی می‌توان جامعه را پرفروغ، مردم را شاد ، فکور و پردانش کرد.

وی درباره شرایط مالی این کار گفت: برای من شخصاً دستاورد مالی کار ندارد، شاید عمده آن به رفت وآمد، تمرین و اجرا و هزینه‌های دیگر برسد.

رمضانی با ابراز ناراحتی از خالی بودن سالن در اواسط هفته  گفت: بیشتر گروه‌های نمایشی این مشکل را دارند ای کاش تبلیغات تئاتر هم مثل تبلیغات خوراکی وجود داشت، امیدوارم برای این بسته فرهنگی دولت و مسئولان نگاه ویژه کنند. بسته فرهنگی بذر موفقیت یک کشور در تمامی عرصه‌ها است و نباید به راحتی از کنار آن گذشت.

وی درباره دیگر فعالیت‌هایش نیز گفت: دو فیلمنامه کوتاه دارم که در مرحله پیش تولید و انجام مراحل اداری است تا کلید بخورد. یک کار هم خودم کارگردانش هستم که به زودی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان و یک اجرای دیگر تئاتر بهمن ماه در همین تالار حافظ که به زودی درباره آن اطلاعات رسانه‌ای خواهد شد.

انتهای پیام/

ارسال نظر