پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

گفتگو/ سازمان ملل فضای لابی‌گری و مذاکره است

ردّ پای توافق تهران-ریاض در ریاست ایران بر مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر

کارشناس مسائل بین‌الملل می‌گوید که توافق تهران-ریاض تاثیر خود را بر لابی‌هایی که صورت می‌گیرد، گذاشته است و می‌توان ردّ پای این موضوع را در توفیق ایران مبنی بر ریاست دوره‌ای مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر سازمان ملل دید.

«حمیدرضا غلامزاده» کارشناس مسائل حقوق بشر در گفتگو با خبرنگار جهان خبرگزاری علم و فناوری آنا، در خصوص ریاستِ جمهوری اسلامی ایران بر مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر سازمان ملل، گفت: سازمان ملل فضای لابی‌گری و مذاکره است. مثلا در بحث مقام زن، آن کمپین را علیه ما راه انداختند، اما این اقدام به این معنا نیست که همه کشور‌ها ایران را تَرد کردند و جایگاه ایران تضعیف شده که الان این موضوع را تابع و تضاد آن بدانیم.

وی با بیان اینکه بخش‌های مختلف مجزا هستند، تاکید کرد: آن زمان برای اینکه یک جوی علیه ایران درست کنند، این اتفاق افتاد. از این رو آن اقدام خیلی موثر نبود و بیشتر کارکرد رسانه‌ای داشت.

کارشناس مسائل حقوق بشر با بیان اینکه ایران فعالیت خود را انجام می‌دهد و طبیعتا فرصت‌های دوره‌ای هم برای مناطق و کشور‌ها بوجود می‌آید، افزود: از طرف دیگر، لابی و رایزنی ایران با اعضای دیگر هم مهم و موثر بود. ما مستمر و مرتب گزارش‌های حقوق بشری خود را ارائه می‌دهیم و جزو کشور‌هایی هستیم که بالاترین اعمال پیشنهادات را داریم.

غلامزاده به گزارش‌های میان دوره‌ای «یو پی آر» که منتشر می‌شود اشاره کرد و افزود: کشور‌های دیگر هم درباره آن نظر می‌دهند که بعضی از آن‌ها تهاجمی و برخی دیگر مشورتی است و اطلاعات خوبی داده می‌شود.

وی با تاکید بر اینکه ایران جز‌ء کشور‌هایی است که بالاترین میزان استفاده از پیشنهادات اصلاحی را دارد، افزود: این کارنامه در شورای حقوق بشر دیده می‌شود و بر این اساس طبیعی است که این رای را بگیرد و چنین جایگاهی را کسب کند.

کارشناس مسائل حقوق بشر در مورد نقش دیپلماسی دولت سیزدهم در دستیابی ایران به ریاست مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر، اظهار کرد: دیپلماسی، «تعاملی» است که کشور‌ها با یکدیگر دارند و شاید در این زمینه به طور مستقیم خیلی موثر نباشد.

غلامزاده افزود: گرچه نسبت ما با کشور‌ها در نوع برخورد نمایندگی آن کشور در سازمان ملل و شورای حقوق بشر حتما موثر است، یعنی هر کشوری که بخواهد رای دهد معمولا به مرکز خود رجوع می‌کند، شرایط خود را می‌سنجد و بر اساس نوع روابط، این کار را انجام می‌دهد.

وی با بیان اینکه یکی از اقداماتی که ایران انجام داد، موضوع تنش‌زدایی بود، به توافق ایران با عربستان اشاره کرد و گفت: شاید رد پای این مسئله را بتوان در همین اتفاق اخیر مشاهده کرد چرا که دو قدرت منطقه‌ای به سمت آرامش و کاهش تنش حرکت کردند و طبیعتا این امر تاثیر گذار است و فضا را برای دو طرف بهینه کرد.

کارشناس مسائل حقوق بشر در پایان تاکید کرد: این موضوع تاثیر خود را در لابی‌هایی که صورت می‌گیرد گذاشته است، یعنی عربستان علیه ایران حرفی نمی‌زد و ایران هم علیه عربستان چیزی نمی‌گوید و این نتیجه را می‌توان به دست آورد.

انتهای پیام/

ارسال نظر