![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
چگونه دروغگویی کودکان را درمان کنیم؟
![کودک](/c-files/2021/07/03/0/958911.jpg)
به گزارش خبرنگار خانواده گروه جامعه خبرگزاری آنا، دروغ گفتن کودکان یکی از مواردی است که والدین پیوسته نگران این موضوع هستند. در حقیقت دروغگویی یکی از اولین نشانههایی است که نشان میدهد کودک در حال گسترش سطح آگاهی خود است بدین معنا که کودک از این موضوع آگاه شده که دیگران ممکن است احساسات باورها و علایق متفاوتی داشته باشند.
درحالیکه صفت دروغ گفتن در کودکان یک امر ناپسند و نادرست است اما توانایی تشخیص اینکه دیگران چه فکری می کنند و چه احساساتی دارند یک مهارت اجتماعی مهم برای کودک محسوب میشود. داشتن حس همدردی، مشارکت و اهمیت به احساسات دیگران در زمان ناراحتی برای کودکان اهمیت بیشتری داشته باشد.
علت پیدایش دروغگویی در کودکان
وقتی والدین به صورت منطقی به نیازهای کودک پاسخ ندهند، کودک دروغگو میشود.
تحقیر شدن کودک به وسیله والدین و اطرافیانش منجر به دروغگو شدن او میشود
گاهی کودک برای جلب توجه دیگران و والدین دروغ میگوید.
کودکان از والدین تقلید میکنند و در صورتیکه آنها در روابطشان دروغ بگویند منجر به پیروی کودکان از آنان میشود.
تنبیه کودک توسط والدین نیز از دیگر عوامل دروغگویی است.
دروغگویی کودکان چه زمان بحران میشود؟
اگر کودک بعد از سنین پنج تا شش سالگی همچنان به دروغگویی خود ادامه دهد، میتواند جای نگرانی داشته باشد. والدین باید با بررسی علل این امر، سعی در رفع کمبودهایی کنند که در حقیقت عامل پناه جستن او به دروغگویی است. اما معمولاً کودکان در حدود شش تا هفت سالگی، از میزان دروغ های خود می کاهند. آنها در مییابند که دیگر دلیلی برای دروغ گفتن وجود ندارد و فقط در موارد نادر به چنین کاری متوسل می شوند.
درمان دروغگویی در کودکان
برای درمان دروغگویی باید علتهای آن شناسایی شود و برای پیشگیری و درمان آن در کودکان مربیان و والدین سعی کنند با رفتار خود به کودک بیاموزند که گفتن واقعیات به هر صورتی که باشد مقبول است و او تنبیه نخواهد شد. اگر کودک در عمل پی ببرد که والدین و مربیان او را برای دروغگویی تشویق و برای راستگویی تنبیه نمیکنند در رفتار خود تظاهر نخواهند کرد.
تفاوت دروغگویی با تخیل
اغلب کودکان در سنین ۳ تا ۵ سال خیالبافی میکنند که با دروغگویی متفاوت است و هنگامیکه به آگاهی کامل برسند خیالپردازی را کنار میگذارند. در چنین مواقعی باید با کودک همراه شد و به او توجه کرد.
اجازه بیان احساسات
کودک باید احساسات خود را آزادانه ابراز کند. در صورتی که بیان احساسات باعث آزار و اذیت اطرافیان شود باید به کودک آموخت که به تدریج این احساسات را جایگزین احساسات خوشایند سازد و نباید برای احساسش تنبیه شود. برای نمونه اگر کودکی از برادر کوچکترش خوشش نمیآید باید به او اجازه داده شود که احساسش را بیان کند.
بخشیدن کودک
تربیت کودک در خانه و خانواده بسیار حائز اهمیت است و معمولا این نظام تربیتی در غالب نظم و انضباط شکل میگیرد. ضروری است در مواردی از بعضی لغزشها که گاهی خودمان هم مرتکب آن میشویم، چشم پوشی کنیم و کودک را ببخشیم.
محدود کردن توقعات
از کودک انتظار نداشته باشید که همه خواسته های شما را به اجبار برآورده کند.
پند و اندرز
این امر در کودکان بسیار موثر است چرا که هنوز با فطرت خود فاصله چندانی نگرفتهاند و هنوز درون و ضمیرشان پاک و صاف است. بیان این که خدا این کار را دوست ندارد و آدم به جهنم میرود، برای بازداشتن بچه ها از دروغ موثر است.
مچ گیری و به رخکشیدن
هنگامیکه والدین متوجه دروغ کودک میشوند خیلی آرام و بدون تنش موضوع را با او مطرح کنند زیرا در صورتیکه اشتباهش به رخ کشیده شود نسبت به این رفتار بیتفاوت خواهد شد.
لذا با به کارگیری موارد فوق تا حدود زیادی از بحرانی شدن دروغگویی در کودکان و نهادینه این شدن این رفتار در او جلوگیری می شود.
انتهای پیام/۴۱۶۱
انتهای پیام/