![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
بزرگترین قصهگویی که خدا آفریده مادر است/ جشنواره قصهگویی، عامل رونقدهی به فرهنگ کشور
![اصغر+همت.jpg](/c-files/old/1398/09/25/637120999395586917.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات و کتاب گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، بیستودومین جشنواره بینالمللی قصهگویی از ۲۶ تا ۳۰ آذر ۱۳۹۸ در مرکز آفرینشهای فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان واقع در خیابان حجاب تهران برگزار میشود.
در همین ارتباط، اصغر همت داور منطقهای این جشنواره در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا از پیامدهای تقویت قصهگویی و نقش قصه در ارتقای فرهنگ جامعه گفته است.
این بازیگر شناختهشده سینما، تئاتر و تلویزیون در آثار ماندگاری همچون سریالهای هزاردستان، امام علی(ع)، آژانس دوستی، هفتسنگ و فیلمهای شیر سنگی، در مسیر تندباد، یهحبه قند، علی و غول جنگل و زشت و زیبا ایفای نقش کرده است. همت با تأکید بر نقش مؤثری که قصهگویی در بسط و پرورش هنر و فرهنگ دارد، فعالیتهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در این زمینه را یکی از عوامل رونقدهی به فرهنگ کشور معرفی میکند.
در ادامه مشروح این گفتگو را از نظر میگذرانید.
آنا: وقتی اسم قصه و قصهگویی به گوش شما می رسد، چه چیزی در ذهن تان تداعی میشود؟
همت: راستش من یاد کانون پرورش فکری میافتم. سال 1353 که وارد دانشگاه شدم، خوشبختانه همزمان بود با دوران طلایی و اوج فعالیتهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. این دوره طلایی از چند سال قبل شروع شده بود و از بین دانشجویانی که در کانون دوره میدیدند، عدهای را به عنوان مربی برای کار در شهرستانها انتخاب میکردند و افرادی به شهرهای دور و نزدیک میرفتند. من از سال 54 تا 59 عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودم که دوران خیلی خوبی هم بود.در آن زمان، دانشجویی که با ماهی 300 تومان دانشگاه باید اموراتش را میگذراند، با کار برای کانون 800 تومان درآمد داشت و این اتفاق از ما دانشجویانی مایهدار میساخت و میتوانستیم کمی خوش بگذرانیم!
آنا: به نظر شما قصه چیست و چه کارکردهایی در زندگی انسان دارد؟
همت: فکر میکنم قصه برای بشر مقولهای ابدی و ازلی است و در دورههایی که چیزی از آن باقی نمانده قصه وجود داشته است؛ به این دلیل که بچهها وجود داشتهاند. قصه فقط برای بچهها نیست و آدمهای بزرگ هم برای هم قصه میگویند، اما تجلی آن بیشتر در دوران کودکی است. بزرگترین قصهگویی که خداوند آفریده، مادر است. خیلی وقتها قصهها شخصیت کودک را میسازند. قصهای که پدرم در پنج سالگی برای من تعریف کرد، حتی در شخصیت کلی من اثر گذاشت. قصهها گاهی ساخته خیال هستند و گاهی از واقعیتها نشئت میگیرند، واقعیتهایی که از زمانشان گذشته است و تبدیل به خاطره شدهاند. قصهها لزوماً قرار نیست فانتزی باشند.
آنا: قصه به عنوان یک ابزار هنری، چه نسبتی با سایر هنرها دارد؟
همت: در تئاتر، سینما و تلویزیون، سرگرمی عامل بسیار مهمی است، اما غالب نیست، این درونمایه آن فیلم یا تئاتر است که فکر ما را میسازد. یعنی سرگرمی فقط ما را مشغول میکند و زودگذر است، ولی «درونمایه» باقی میماند و بر ما اثر فرهنگی بارزی دارد. اتفاقاً به خاطر نقش مؤثری که قصهگویی در بسط و پرورش هنر و فرهنگ دارد، همین جشنواره قصهگویی و فعالیتهای کانون در این زمینه یکی از عوامل رونق دهی به فرهنگ کشور است و باید اهمیت بالایی برای آن قائل بود.
آنا: شما هم در کودکی برای خودتان قصه می ساختید؟
همت: بههرحال چیزهایی وجود داشت. تخیل جریان دارد. وقتی کودک ماشین را روی زمین حرکت میدهد یا با نخ آن را میکشد، پشت آن چیزهایی بار زده و... یعنی تصوراتی دارد و مثلاً ماشین را از جایی به جای دیگر میبرد و در ذهنش قصهای وجود دارد. همیشه ذهن سیال کار خودش را انجام میدهد و از زمانی که بشر میتواند تشخیص بدهد قصهها هم شروع میشوند.
آنا: آیا قصه همان ساختن جهان نیست؟
همت: وقتی بُعد رؤیاگونه قصه را در نظر میگیریم میتوانیم قصه را نوعی ساختن جهان هم بدانیم و زمانی که از خیال حرف میزنیم در واقع در حال ساختن یک جهان هستیم.
آنا: پس جهان هم یک قصه است؟
همت: به نظر من اساس تمام ادیان ما پر از قصه است. ما حتی جنگها را در قالب قصه میگوییم؛ وقتی از جنگ ایران و یونان و... حرف میزنیم در واقع درحال قصه گفتن هستیم فقط ژانر قصهها باهم فرق میکند.
انتهای پیام/4104/پ
انتهای پیام/