![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
دلسرد از «تَکرار»، امیدوار به آشوب/ اصلاحطلبان چه خوابی برای دانشگاهها دیدهاند؟
![nf00396920-2.jpg](/c-files/old/1398/07/10/637056180456416493.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه احزاب گروه سیاسی خبرگزاری آنا، «دانشجو باید بلوغ سیاسی داشته باشد، اما محیط دانشگاه نباید سیاسی شود»؛ جملهای است که قالب کارشناسان و تحلیلگران بر آن تأکید میکنند، اما برخی گروههای سیاسی با تفکری خاص و با پروژههایی از پیش طراحیشده بهدنبال تنشآلود کردن فضای پرنشاط و پرتحرک سیاسی دانشگاهها هستند.
برخی جریانهای اصلاحطلبی خود را طرفدار آزادی بیان و نشاط سیاسی در میان دانشجویان معرفی میکنند، ولی بیشتر این مطالب از نظر مخالفان برای اهداف سیاسی در بوقوکرنا دمیده میشود.
تخریبچیانی که کاتالیزور ایجاد تنش و آشوب در دانشگاه هستند
از آنجاکه دانشگاه منبع و منشأ تحولات سیاسی و اجتماعی است و قشر فرهیخته کشور میتواند تغییرات مثبتی را برای کشور رقم بزند، اما در این بین افراد وابسته به جریان اصلاحات همیشه و در هر مقطعی نقش کاتالیزور آشوب و تنش در دانشگاهها را ایفاء میکنند و عدهای تخریبچی از آنها حمایت لجستیکی بهعمل میآورند.
برخی اعتقاد دارند که نقش اصلاحطلبان در روشن کردن آتش فتنه سالهای 78 و 88 بسیار واضح است. بعضی این دو فتنه را بهعنوان جدیترین پروژه ایجاد تنش و آشوب در فضای دانشگاهها نام میبرند؛ زیرا جریان اصلاحطلب قصد داشت تا با موجسواری بر روی مطالبات دانشجویی و تحریف واقعیات، نظام را با چالش روبهرو سازد.
اما در فتنه سال 96 که در ابتدا اعتراضات مردمی، مدیریت ناصحیح و عدم تحقق وعدههای دولت روحانی را نشانه گرفته بود، پس از گذشت زمان کوتاهی از اعتراضات، براندازان دست بهکار شدند و مطالبات بهحق مردم را تحریف کردند.
نکتهای که باید مدنظر داشت، این است که برخی از افراد وابسته به جریان اصلاحات، درصدد تدارکچینی برای کشاندن این اعتراضات به درون دانشگاهها بودند تا به قول معروف، رنگ و لعاب فرهیختگی به اعتراضاتی دهند که خاستگاه دانشجویی نداشت، اما قشر دانشگاهی با این سیاست همراهی نکردند. این پیام آنها در نظریههای افرادی مانند؛ «موسوی لاری» و «محمدرضا تاجیک» نمایان است.
با تجزیهوتحلیل فتنه سالهای 78، 88 و 96 باید هوشیار بود که برخی اصلاحطلبان، هنوز دست از پروژه آشوب و تنش در دانشگاه بر نداشتهاند و نگاه ابزاری به دانشجو کماکان در برنامههای آنها دیده میشود.
دلسرد از «تَکرار»، امیدوار به آشوب
جریان اصلاحطلبی با ائتلافی که در سالهای 92 و 96 با حسن روحانی توانست، لیست مورد نظر خود را در تهران و برخی از شهرهای دیگر وارد بهارستان کند، ولی امروز موج وسیعی از اعتراضات و انتقادات مردمی را در برابر بیتدبیریهای خود و عدم تحقق وعدهها و شعارهای انتخاباتی میبیند. بسیاری از مردم بهخاطر دارند که رئیس دولت اصلاحات در مقام یک رئیس ستاد انتخاباتی در سال 96 پای کار آمد و با گفتن کلمه «تَکرار» مردم را به رأی مجدد به روحانی ترغیب کرد؛ حالا او و بیشتر جریان اصلاحطلب نگران عدم رأیآوری در انتخابات پیشرو هستند.
اصلاحطلبان برای اینکه بتوانند در انتخابات پیشرو موفق شوند، مانند گذشته پروژه تکراری «تنش و آشوب در دانشگاه» را دنبال میکنند؛ زیرا با نزدیک شدن به انتخابات گروهی از وابستگان به جریان اصلاحطلب برای تنشآلود کردن فضای دانشگاهها دست بهکار شدهاند. نمونه بارز آن تشکیل اتحادیههای قارچگونه مانند «تادا» است!
در آستانه انتخابات مجلس، نخستین جرقه پروژه تنش و آشوب در دانشگاهها از دانشگاه علامه طباطبایی زده شد. در روزهای گذشته افراد وابسته به یک تشکل دانشجویی در بزرگترین دانشگاه علوم انسانی خاورمیانه که خطومش اصلاحطلبی دارند، همزمان با آغاز سال تحصیلی، تصاویری از سران فتنه 88 را در معرض دید عموم دانشجویان گذاشتند و با این اقدام به ساحت دانشگاه توهین و آن را متشنج کردند.
آیا اصلاحطلبان بهدنبال خطونشان کشیدن برای شورای نگهبان هستند؟
البته ماجرای اخیر در دانشگاه علامه طباطبایی خیلی گسترده نبود، اما باید زنگ خطری تلقی شود که گروههای به اصطلاح اصلاحطلب از همین الآن دست بهکار شدهاند تا با سوءاستفاده از مشکلات اقتصادی و تحریف مطالبات زنان، فضای سیاسی دانشگاه را بهصورت زنجیرهای متشنج سازند.
برخی تحلیلگران مسائل سیاسی معتقدند که اصلاحطلبان در فتنهها و حوادث سیاسی استفاده ابزاری از دانشجویان کردهاند؛ بهگونهای که سعید حجاریان در سال ۷۸ و بعد از انتخابات مجلس ششم و پس از کسب قابل توجه کرسیهای مجلس توسط جبهه مشارکت گفته بود که «ما دیگر به جنبش دانشجویی نیازی نداریم و جنبش دانشجویی حرف مفت است و باید به پارکینگ برود».
اما واقعیت این است که تئوریسینهای مطرح این جریان مانند «محمدرضا تاجیک»، «سعید حجاریان» و «مصطفی تاجزاده» با توجه به سبقهای که از آنها موجود است، برای اینکه اصلاحطلبان را صاحب کرسیهای مجلس کنند، بهسمت دانشگاه و دانشگاهی روی آوردهاند، تا با ایجاد تنش در این محیط علمی و سپس کشاندن آن به جامعه یا کف خیابانها، بهنوعی برای نهادهایی مانند شورای نگهبان، نهادهای اطلاعاتی و حتی فراتر از آن برای کلیت نظام خطونشان یا شاخوشانه بکشند تا بدین سبب از فیلتر تأیید صلاحیتها عبور کنند.
این جوسازیهای اخیری که تحتعنوان شرطی کردن انتخابات یا عبور از روحانی توسط اصلاحطلبان مطرح میشود، به باور تحلیلگران و فعالان سیاسی فقط پوششی برای پی نبردن به نقشهای است که برای دانشگاه کشیدهاند.
انتهای پیام/4079/
انتهای پیام/