به مناسبت انتصاب حجتالاسلام طائب؛
روایتی از کنسولی که نخستین بار گیمهای دو بعدی را به موزهها فرستاد
به گزارش خبرگزاری آنا، سال ۱۹۹۴ صنعت بازیهای ویدیویی در آستانه ورود به دورهای تازه قرار داشت؛ گرافیک سهبعدی آرامآرام جای تصاویر دوبعدی را میگرفت و شرکتهای بزرگ بازیسازی برای نسل جدید کنسولها آماده میشدند. در چنین فضایی، شرکت سونی در ۳ دسامبر ۱۹۹۴ نخستین کنسول خانگی خود با نام پلیاستیشن را در ژاپن عرضه کرد.
این دستگاه بعدها در بسیاری از کشورها با عنوان پلیاستیشن ۱ شناخته شد و آغازگر مسیری شد که سونی را به یکی از مهمترین بازیگران صنعت بازی تبدیل کرد. سونی در تاریخ رسمی خود، عرضه پلیاستیشن در سال ۱۹۹۴ را نقطه آغاز فعالیت این شرکت در بازار کنسولهای خانگی معرفی میکند.
پلیاستیشن ابتدا در ژاپن عرضه شد و در سال ۱۹۹۵ به بازارهای آمریکای شمالی و اروپا رسید. عرضه جهانی دستگاه باعث شد سونی در مدت کوتاهی از یک تازهوارد به رقیبی جدی برای شرکتهای باسابقه صنعت بازی تبدیل شود. گزارش رسمی سونی نشان میدهد این کنسول پس از ورود به بازارهای مختلف، به بیش از ۱۲۰ کشور و منطقه رسید و دامنه حضور آن به آسیا، خاورمیانه، آفریقا، اقیانوسیه و آمریکای مرکزی و جنوبی نیز گسترش پیدا کرد.
سختافزاری که تصویر بازی را تغییر داد
یکی از مهمترین ویژگیهای پلیاستیشن ۱ استفاده از پردازنده ۳۲ بیتی با فرکانس حدود ۳۳٫۸۶ مگاهرتز بود. دستگاه ۲ مگابایت حافظه اصلی داشت و یک مگابایت حافظه نیز برای پردازش تصویر در اختیار سیستم قرار میگرفت. پردازنده گرافیکی دستگاه برای ترسیم چندضلعیها و ساخت محیطهای سهبعدی طراحی شده بود و همین معماری امکان اجرای بازیهایی را فراهم میکرد که از نظر بصری فاصله زیادی با بازیهای نسل قبل داشتند.
استفاده از لوح فشرده یکی دیگر از تصمیمهای مهم سونی بود. بازیهای پلیاستیشن بهجای کارتریج روی لوح فشرده عرضه میشدند و این رسانه ظرفیت بسیار بیشتری برای ذخیره اطلاعات در اختیار سازندگان قرار میداد. موسیقی با کیفیت بالاتر، میانپردههای ویدیویی و حجم بیشتر محتوا از جمله امکاناتی بودند که استفاده از این قالب را برای بازیسازان جذاب میکرد. سونی نیز در تاریخ رسمی پلیاستیشن تأکید کرده است که استفاده از لوح فشرده امکان تولید بازیهای بزرگتر و پیچیدهتر را فراهم کرد.
بازیهای از نسل اول پلیاستیشن که مورد استقبال قرار گرفتند
پلیاستیشن زمانی به موفقیت رسید که مجموعهای از بازیهای شاخص توانایی سختافزار آن را به نمایش گذاشتند. آثاری مانند تِکن، ریج ریسر، کرش بندیکوت، رزیدنت ایول، متال گیر سالید، فاینال فانتزی ۷ و گرن توریسمو به تدریج کتابخانه بازی این کنسول را به یکی از متنوعترین مجموعههای آن دوره تبدیل کردند.
سونی در گزارش سالانه ۱۹۹۷ خود، از فاینال فانتزی ۷، پاراپا د رپر، تِکن و کرش بندیکوت بهعنوان برخی از بازیهای موفق آن دوره نام برده بود. همین گزارش نشان میدهد که تا اواخر دهه ۱۹۹۰، پلیاستیشن توانسته بود مجموعهای از بازیهای پرفروش و شناختهشده را در بازارهای مختلف ایجاد کند.
گرن توریسمو یکی از مورد اقبالتربن بازیهای تاریخ پلیاستیشن بود. نسخه نخست این بازی که در سال ۱۹۹۷ عرضه شد، با فروش ۱۰٫۹۵ میلیون نسخه به پرفروشترین بازی پلیاستیشن تبدیل شد. رکورد ثبتشده توسط گینس نشان میدهد این عنوان تا سال ۲۰۱۳ در جایگاه نخست فروش بازیهای این کنسول قرار داشت.
فاینال فانتزی ۷ نیز جایگاه ویژهای در میان بازیهای این کنسول پیدا کرد. نسخه اصلی این بازی در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و طبق دادههای گینس، تا سال ۲۰۱۴ فروش آن به ۹٫۷۲ میلیون نسخه رسیده بود. این بازی در کنار گرن توریسمو نشان داد پلیاستیشن تنها به بازیهای سریع و آرکید محدود نیست و میتواند میزبان تجربههای داستانی گسترده و نقشآفرینی نیز باشد.
رکوردی که پلیاستیشن را جاودانه کرد
پلیاستیشن در فاصله سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ در بازار حضور داشت و همراه با نسخه کوچکتر خود، یعنی پلیاستیشن وان، به یکی از موفقترین کنسولهای تاریخ تبدیل شد. سونی در ماه مه ۲۰۰۴ اعلام کرد مجموع ارسال پلیاستیشن و پلیاستیشن وان از مرز ۱۰۰ میلیون دستگاه عبور کرده است؛ اتفاقی که برای نخستین بار در تاریخ کنسولهای خانگی رخ میداد. در همان زمان، تعداد بازیهای عرضهشده برای این خانواده از ۷۳۰۰ عنوان عبور کرده و مجموع ارسال بازیها نیز به بیش از ۹۴۹ میلیون نسخه رسیده بود.
آمار نهایی فروش نیز جایگاه تاریخی این کنسول را تأیید میکند. رکورد ثبتشده در گینس، مجموع فروش پلیاستیشن و پلیاستیشن وان را ۱۰۴٫۲۵ میلیون دستگاه اعلام میکند و دوره فروش آن را از ۳ دسامبر ۱۹۹۴ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۴ در نظر میگیرد.
اوج محبوبیت پلیاستیشن را میتوان در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ جستوجو کرد؛ دورهای که انتشار بازیهایی مانند فاینال فانتزی ۷، گرن توریسمو، تِکن، کرش بندیکوت و رزیدنت ایول باعث شد کنسول سونی طیف گستردهای از بازیکنان را جذب کند. عرضه مدل کوچکتر پلیاستیشن وان در سال ۲۰۰۰ نیز عمر این خانواده را طولانیتر کرد و اجازه داد کنسول حتی پس از ورود نسل بعدی به بازار همچنان در دسترس کاربران باقی بماند.
پلیاستیشن ۱ در نهایت به یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ بازیهای ویدیویی تبدیل شد؛ کنسولی که گرافیک سهبعدی را به تجربهای خانگی و فراگیر تبدیل کرد، لوح فشرده را به رسانهای مهم برای بازیها بدل ساخت و با مجموعهای از بازیهای ماندگار، خاطره یک نسل از گیمرها را شکل داد. میراث این دستگاه را میتوان در نسلهای بعدی پلیاستیشن و در بسیاری از استانداردهای رایج بازیهای امروزی مشاهده کرد.
انتهای پیام/
