چرا برخی افراد فکر میکنند در تشخیص محتواهای دیپفیک مهارت بیشتری دارند
به گزارش «psypost» فناوری دیپفیک با استفاده از هوش مصنوعی، ویدئوها و صداهای جعلی بسیار واقعگرایانهای تولید میکند که تشخیص مرز آنها با واقعیت روزبهروز دشوارتر میشود. محققان برای درک بهتر این تهدید، تصمیم گرفتند بررسی کنند که چرا برخی افراد در رویارویی با این رسانههای فریبنده احساس توانمندی بیشتری برای تشخیص آنها دارند و چگونه ویژگیهای شخصیتی پایه بر این اعتماد به نفس تأثیر میگذارد.
محققان هشدار میدهند که این مطالعه تنها میزان اعتماد به نفس ذهنی افراد را سنجیده است، دقت واقعی آنها در تشخیص دیپفیک را نشان نمیدهد. این موضوع میتواند به دلیل پدیده روانشناختی «اثر دانینگ-کروگر» (ارزیابی بیش از حد تواناییهای خود)، نشاندهنده یک احساس امنیت کاذب باشد و ثابت میکند که اعتماد به نفس فردی بهتنهایی سپر قابلاعتمادی در برابر فریبهای پیچیده و سیستماتیک هوش مصنوعی نیست
در این مطالعه که در اندونزی انجام شد، پژوهشگران، ۲۰۰ جوان بین ۱۸ تا ۲۵ سال را مورد بررسی قرار دادند. آنها با استفاده از مدل شخصیتی «هگزاکو» (HEXACO) که شخصیت انسان را به شش بعد گسترده (صداقت-تواضع، هیجانپذیری، برونگرایی، سازگاری، وظیفهشناسی و مشتاق بودن به تجربه) تقسیم میکند، میزان اعتماد به نفس ذهنی شرکتکنندگان را در شناسایی نشانههای غیرطبیعی عکسها و ویدئوهای دستکاریشده سنجیدند.
نتایج نشان داد که تنها دو ویژگی شخصیتی ارتباط معناداری با اعتماد به نفس افراد در تشخیص دیپفیک دارد. افرادی که دارای «صداقت-تواضع» بالایی بودند، اعتماد به نفس کمتری گزارش کردند، زیرا احتمالاً در برابر ماهیت به شدت فریبکارانه این فناوریها احساس درماندگی میکنند. در مقابل، افراد دارای نمره بالا در «سازگاری»، احتمالاً به دلیل داشتن روحیه مشارکتی و اعتماد به خرد جمعی، اعتماد به نفس بالاتری برای شناسایی این جعلهای دیجیتال از خود نشان دادند. چهار ویژگی شخصیتی دیگر تأثیر معناداری در این زمینه نداشتند.
محققان هشدار میدهند که این مطالعه تنها میزان اعتماد به نفس ذهنی افراد را سنجیده است، دقت واقعی آنها در تشخیص دیپفیک را نشان نمیدهد. این موضوع میتواند به دلیل پدیده روانشناختی «اثر دانینگ-کروگر» (ارزیابی بیش از حد تواناییهای خود)، نشاندهنده یک احساس امنیت کاذب باشد و ثابت میکند که اعتماد به نفس فردی بهتنهایی سپر قابلاعتمادی در برابر فریبهای پیچیده و سیستماتیک هوش مصنوعی نیست.
پژوهشگران این مطالعه تأکید میکنند که فریبندگی هوش مصنوعی صرفاً یک نقص فنی نیست، بلکه یک چالش روانشناختی جدی است که درک انسان از واقعیت را تهدید میکند. آنها پیشنهاد میکنند که برای مقابله با این دستکاری سیستماتیک، بهویژه در جوامع غیر غربی، سواد دیجیتال نباید تنها یک مهارت فنی در نظر گرفته شود، بلکه باید به عنوان نوعی تابآوری و مقاومت اجتماعی جمعی برای حفظ حقیقت و اعتماد عمومی توسعه یابد.
انتهای پیام/
