من سینما، 95 سال دارم

ای اهل هنر و دوستداران تصاویر شگفت، منم آن دستگاه جادویی که برادران لومیر، آن دو مخترع فرانسوی آگوست و لویی، در سال هزار و هشتصد و نود و پنج میلادی، در پاریس زاده‌ام کردند. نامم سینماتوگراف است، من آنم که تصاویر را چونان روحی زنده بر پرده می‌اندازم، و زمان را در قاب شیشه‌ای حبس می‌کنم. در آن ایام که جهان فرنگ در تب و تاب اختراعات نو بود، من نخستین بار در گراند کافه پاریس، تصاویر کوتاهی از کارگران کارخانه، قطار وارد ایستگاه، و نوزادی که غذا می‌خورد، به نمایش گذاشتم. تماشاگران، با چشمانی پر از هراس و شگفتی، گویی روحی از جهان دیگر دیده بودند، فریاد برآوردند و صندلی‌ها را ترک گفتند. اما این تنها آغاز ماجرای من بود؛ ماجرایی که مرا از دیار فرنگ به خاک پارسی برد، جایی که تاریخ و شعر و سیاست، چونان رودهایی خروشان در ادب و فرهنگ ایران، در هم می‌آمیزند. قصه‌ی تولد من را بشنوید...

 روز ملی سینما بر شما مبارک