رشید کاکاوند: ویژگی منحصربه‌فرد همایش بین‌المللی حافظ، پیوندش با موسیقی بود

رشید کاکاوند، پژوهشگر ادبیات و داستان‌نویس، در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری آنا در باره آثار برگزاری همایش بین‌المللی حافظ، بیان کرد: در جزئیات برگزاری این مراسم بودم و با عوامل اجرایی و استادانی که این مراسم را تدارک دیدند ارتباط داشتم؛ همانطور که پیش‌بینی می‌شد تا امروز نتایج خوبی از کنگره حاصل شده است. یک تصور عمومی در همایش ها وجود دارد که کسی منتظر حرف تازه یا کار جدی نیست و متاسفانه در همایش‌های بزرگ دیده شده که سخنرانان و استادان بزرگ هم تنها رفع تکلیف می کنند اما خوشبختانه دراین مراسم اتفاق‌های خوبی افتاد.

وی ادامه داد: چهره‌هایی دراین همایش حضور داشتند، عکس آن چه تصور می شد حرف‌های جالب و تازه ای زدند و جالب است که استقبال مردمی از این مراسم به حدی بود که ما را شگفت زده کرد.

کاکاوند افزود: یکی از ویژگی های منحصر به فرد این کنگره پیوندش با موسیقی بود. شروع مراسم با حضور استاد شجریان اتفاق افتاد و قرار است اختتامش با حضور استاد شهرام ناظری برگزرار شود که این گرایش یک محفل ادبی به سمت موسیقی، مراسم را جذاب کرد. همین طور درحاشیه همایش آثار خوشنویسی فریبا مقصودی به نمایش گذاشته شد که به تنوع و وسعت برنامه کمک کرد.

وی ادامه داد: مخاطبان فرهیخته این مراسم نزدیک به 12 ساعت از 8:30 صبح تا 8:30 شب وقت گذاشتند و مراسم را ترک نکردند. همچنین استادانسرشناس زبان و ادبیات فارسی در این همایش حضورداشتند که تاثیر زیادی بربارعلمی این محفل ادبی گذاشت.

وی درباره ارتباط مردم با حافظ گفت: مردم ما به شکل طبیعی با حافظ ارتباط دارند و این جامعه ادبی و متخصصان هستند که باید تلاش کنند تا به اندیشه این شاعر بزرگ نزدیک شوند. البته قرار نیست مردم تفسیرهای لایه به لایه از اشعار حافظ برداشت کنند زیرا شعر می آید که برای ما آیینه زندگی باشد و همین که درحد نیاز آن شعر فهم شود،کافی است، اما این جلسات می‌تواند زیبایی‌ها و ظرافت‌های اشعار حافظ را برای قشر متوسط تحصیلکرده نشان دهد تا آنها این زیبایی‌ها را به مردم معرفی کنند و مردم بتوانند با عمق بیشتری با حافظ ارتباط برقرار کنند.

کاکاوند در پایان درباره شعر امروز ایران تصریح کرد: شعری که امروز در غالب اشعار نو می بینیم جای بحث‌های مفصلی دارد اما اگر قرار باشد شعر را دسته‌بندی کنیم شعررسمی و غیررسمی داریم که متاسفانه حرکت واقعی شعر ما به شکل غیررسمی درحال رشد و ادامه است و «شعر ناب»، امروز در شعر رسمی ما وجود ندارد.