سکوت دریا

چه بی‌تاب بود! دریا را می‌گویم! بی‌قرار برای دیدن روی ماه دخترانی که دنیا را در سکوت تماشا می‌کنند. وقتی بچه‌ها کفش‌هایشان را درآوردند و چند قدم به سوی او رفتند، دریا هم چند بوسه مهربانانه به پاهایشان زد. این اولین باری بود که از نزدیک دریا را تماشا می‌کردند. شب‌های آرام و معطر سواحل دریای خزر، محفلی شاد برای دوستی و آشنایی دختران ناشنوایی بود که از چهارده استان، به این میهمانی دعوت شده بودند.