یادداشت؛
هوش مصنوعی با دزدیدن جوک پول درمی‌آورد
به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از «Gizmodo»؛ تعدادی از حساب‌های اینستاگرامی با استفاده از هوش مصنوعی، بخش‌هایی از اجراهای واقعی کمدین‌ها را بازسازی می‌کنند؛ اما به‌جای خود کمدین، یک شخصیت زن تولیدشده با هوش مصنوعی روی صحنه قرار می‌گیرد و همان شوخی‌ها را اجرا می‌کند.
یکی از این حساب‌ها با نام «Tiffany Sloane» از ۱۱ سپتامبر فعالیت خود را آغاز کرده و در مدت کوتاهی به حدود ۳۷۵ هزار دنبال‌کننده و بیش از ۱۲۰ پست رسیده است. برخی ویدئوهای آن نیز میلیون‌ها بازدید گرفته‌اند.
نکته عجیب‌تر اینجاست که این ویدئوها فقطبرای سرگرمی ساخته نشده‌اند. حساب مذکور مخاطب را به یک صفحه اشتراکی پولی هدایت می‌کند که به نظر می‌رسد متعلق به یک زن واقعی است، در حالی که شخصیت مورد استفاده در ویدئوها با هوش مصنوعی ساخته شده است. در معرفی اینستاگرامی نیز به هوش مصنوعی بودن اجراها یا استفاده از شوخی‌های کمدین‌های واقعی اشاره‌ای نشده است.
یک «ترفند بازاریابی» که بحث‌برانگیز شد
ماجرا زمانی بیشتر مورد توجه قرار گرفت که جاستین مور، شریک تیم هوش مصنوعی مصرف‌کننده در شرکت سرمایه‌گذاری Andreessen Horowitz، این روش را نوعی «ترفند بازاریابی نابغه‌وار برای OnlyFans» توصیف کرد.
او در پستی درباره همین حساب نوشت که شخصیت AI در مدت حدود سه هفته به صدها هزار دنبال‌کننده و میلیون‌ها بازدید رسیده و از شخصیت هوش مصنوعی خود برای بازاریابی یک صفحه اشتراکی استفاده می‌کند؛ اما برای کمدین‌هایی که شوخی‌های خود را در این ویدئوها تشخیص داده‌اند، ماجرا چندان نابغه‌وار نیست.
شوخی‌ها هم کپی می‌شوند
اولیویا کارتر، یکی از کمدین‌هایی که بخشی از اجرای او پیش‌تر در نتفلیکس و برنامه The Tonight Show نیز دیده شده، گفته است نسخه‌های تغییر‌یافته‌ای از شوخی‌هایش بارها برایش ارسال شده است.
گزارش دیگری نیز نشان داده که یکی از این حساب‌های رباتیک، شوخی مربوط به دنیل دی‌لوئیساز سارا پردوم را نیز بازسازی کرده است.
در مورد دیگری، کمدین جورج برت اولسون تصویری مقایسه‌ای از اجرای خودش و نسخه هوش مصنوعی منتشر کرد و گفت هوش مصنوعی نه‌تنها شوخی، بلکه حتی لباس او را هم تقلید کرده است. به گفته او، کاربران تلاش کرده‌اند چنین محتوایی را در اینستاگرام گزارش کنند، اما سازوکار مشخص و مؤثری برای مقابله با این نوع محتوا وجود نداشته است.
مشکل فقط سرقت شوخی نیست
عجیب‌ترین بخش ماجرا این است که برخی کمدین‌ها مشکل اصلی را فقط دزدیده شدن جوک نمی‌دانند.
کارتر معتقد است این اتفاق چیز مهم‌تری را درباره الگوریتم اینستاگرام نشان می‌دهد؛ الگوریتمی که ممکن است محتوای خاصی را بیشتر پاداش دهد و در نتیجه، تولیدکنندگان محتوا را به سمت همان الگو سوق دهد.
از نگاه او، وقتی کمدین‌های واقعی برای دیده‌شدن در شبکه‌های اجتماعی مجبور می‌شوند شبیه اینفلوئنسرها رفتار کنند و الگوریتم هم به شخصیت‌های جذاب و ساخته‌شده با هوش مصنوعی توجه بیشتری نشان می‌دهد، نتیجه می‌تواند جهانی باشد که در آن حتی ظاهر یک کمدین هم به بخشی از «الگوی قابل‌قبول الگوریتم» تبدیل شود.
او در توصیف این وضعیت آن را عجیب دیستوپیایی(Dystopian) دانسته است. وضعیتی که به آینده‌ای تاریک و نگران‌کننده اشاره دارد، جایی که فناوری می‌تواند کنترل انسان بر هویت و خلاقیت خودش را تهدید کند.
آیا هوش مصنوعی از تولید محتوا به دنبال بازتولید هویت رفته است؟
این اتفاق در خلا رخ نداده است. استفاده از شخصیت‌های کاملا مصنوعی برای هدایت کاربران به سرویس‌های اشتراکی پولی پیش از این نیز وجود داشته است؛ اما اضافه شدن محتوای دزدیده شده کمدین‌ها، یک مرحله جدید به این مدل کسب‌وکار اضافه کرده است.
از طرف دیگر، قوانین OnlyFans برای محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی محدودیت‌هایی دارد؛ از جمله اینکه محتوای AI باید به یک تولیدکننده تایید شده تعلق داشته باشد، آن فرد به وضوح در محتوا حضور داشته باشد و AI بودن محتوا نیز قابل تشخیص باشد.
بنابراین، وقتی یک شخصیت دیجیتالی و مصنوعی جای یک انسان واقعی را می‌گیرد و هم‌زمان از محتوای فرد دیگری برای جذب مخاطب استفاده می‌کند، ماجرا فقط یک مسئله مربوط به «شوخی دزدیده شده» نیست؛ بلکه پای هویت، مالکیت محتوا و شفافیت در برابر مخاطب هم به میان می‌آید.
هوش مصنوعی زنده جعل می‌کند
بخش نگران‌کننده‌تر ماجرا تازه آغاز می‌شود. گزارش Gizmodo به ابزارهایی اشاره می‌کند که می‌تواند چهره و صدای یک شخصیت مصنوعی را در لحظه تولید کند. شرکت AI به نام Tavus اخیرا سیستمی به نام Griffin معرفی کرده است که می‌تواند هم‌زمان ببیند، بشنود و چهره و صدا تولید کند.
در آزمایش خود شرکت، ۲۶ نفر از ۵۴ شرکت‌کننده، یعنی حدود ۴۸ درصد، در یک تماس ویدئویی یک‌دقیقه‌ای، شخصیت Griffin-Lite را انسان واقعی تصور کردند. در سیستم‌های قبلی این رقم کمتر از ۳ درصد گزارش شده بود و این یعنی فاصله میان یک ویدئوی ساختگی و یک انسان مصنوعی و دیجیتالی که در لحظه با شما تعامل می‌کند در حال کمتر شدن است.
انتهای پیام/
