روایت میرشکاک از یک اختلاف دیدگاه
در گفتوگو با آنا تاکید شد
چطور واژه «توییت کردن» وارد زبان روزمره شد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ نخستین ردپای واژه «tweet» به سال ۱۸۴۵ بازمیگردد؛ زمانی که این کلمه برای تقلید صدای جیکجیک پرندگان وارد زبان انگلیسی شد. چند سال بعد، در ۱۸۵۱، شکل فعلی آن نیز به معنای «جیکجیک کردن» ثبت شد. بیش از یک قرن بعد، همین واژه معنای تازهای پیدا کرد و به انتشار پیام در توییتر اشاره داشت.
«Twittering» و «Tweet»
وقتی توییتر در ژوئیه ۲۰۰۶ راهاندازی شد، این شرکت از واژه «Twittering» برای اشاره به فرایند انتشار پیام استفاده میکرد و کاربران را «Twitter-ers» مینامید. در منوهای این شبکه اجتماعی نیز عبارتهایی مانند «Post a Twitter Update» و «Refresh Twitterings» دیده میشد؛ عبارتهایی که طولانی بودند و از نگاه طراحان، سادگی و روانی لازم را نداشتند.
همین موضوع باعث شد تیم توسعه به دنبال واژهای کوتاهتر و طبیعیتر برای اشاره به نوشتههای کاربران و عمل انتشار آنها باشد.
چرا «Twit» کنار گذاشته شد؟
در ژانویه ۲۰۰۷، اعضای استودیوی نرمافزاری «Iconfactory» که روی اپلیکیشن «Twitterrific» کار میکردند، ابتدا واژه «twit» را برای نامیدن پستهای کاربران انتخاب کردند. خیلی زود مشخص شد این انتخاب مناسب نیست.
دلیل اصلی، معنای خود واژه twit در زبان انگلیسی بود؛ کلمهای که علاوه بر کاربردهای دیگر، به معنای «احمق»، «نادان» یا «طعنه» نیز به کار میرود و بار معنایی منفی داشت. به همین دلیل این نام نمیتوانست انتخاب مناسبی برای محتوای کاربران باشد.
سرعت گسترش استفاده از tweet به اندازهای سریع بود که فرهنگ لغت آکسفورد آن را در سال ۲۰۱۳ با معنای مرتبط با توییتر وارد فهرست واژگان خود کرد. این اتفاق از آن جهت اهمیت داشت که معمولاً یک واژه باید حدود ۱۰ سال در زبان رایج باشد تا شانس ورود به این فرهنگ لغت را پیدا کند، اما سردبیر وقت آکسفورد در آن زمان اعلام کرد این واژه با سرعت زیادی در حال جا افتادن در زبان روزمره است
پیشنهادی که همهچیز را تغییر داد
در جریان آزمایش نسخه بتای Twitterrific، «بلین کوک»، یکی از توسعهدهندگان توییتر، در ایمیلی پیشنهاد کرد واژه «twit» با tweet جایگزین شود. این پیشنهاد بلافاصله پذیرفته شد و از همان زمان استفاده از tweet در این اپلیکیشن آغاز شد.
با این حال، خود توییتر فوراً این اصطلاح را نپذیرفت. حدود یک سال و نیم طول کشید تا شرکت سرانجام در ژوئن ۲۰۰۸ برای نخستین بار در وبلاگ رسمی خود بدون قرار دادن واژه در گیومه، از tweet استفاده کند؛ نشانهای که نشان میداد این اصطلاح به بخشی از زبان رسمی شرکت تبدیل شده است.
چرا نام «Twitter» انتخاب شد؟
پیش از انتخاب نام نهایی، بنیانگذاران توییتر گزینههایی مانند «Jitter» و «Twitch» را نیز بررسی کرده بودند؛ واژههایی که لرزش یا صدای اعلان تلفن همراه را تداعی میکردند.
در نهایت آنها با مرور واژههای فرهنگ لغت آکسفورد به «Twitter» رسیدند؛ کلمهای که علاوه بر اشاره به صدای پرندگان، به مجموعهای از پیامهای کوتاه، سبک و پراکنده نیز دلالت میکرد. همین معنا با ایده اصلی این شبکه اجتماعی، یعنی انتشار پیامهای کوتاه و سریع، همخوانی داشت و در نهایت به عنوان نام سرویس انتخاب شد.
واژهای که سریعتر از معمول وارد فرهنگ لغت شد
سرعت گسترش استفاده از tweet به اندازهای سریع بود که فرهنگ لغت آکسفورد آن را در سال ۲۰۱۳ با معنای مرتبط با توییتر وارد فهرست واژگان خود کرد. این اتفاق از آن جهت اهمیت داشت که معمولاً یک واژه باید حدود ۱۰ سال در زبان رایج باشد تا شانس ورود به این فرهنگ لغت را پیدا کند، اما سردبیر وقت آکسفورد در آن زمان اعلام کرد این واژه با سرعت زیادی در حال جا افتادن در زبان روزمره است.
انتهای پیام/
