اسپیساکس ارتفاع مداری ۴۴۰۰ ماهواره استارلینک را کاهش خواهد داد
مایکل نیکولز، معاون مهندسی استارلینک اعلام کرد که نیمی از ناوگان فعال این شرکت طی یک عملیات گسترده در سال ۲۰۲۶ موقعیت خود را تغییر میدهند. این طرح شامل انتقال ۴۴۰۰ ماهواره اینترنتی است که هماکنون در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری زمین گردش میکنند و قرار است به مدار جدیدی در ارتفاع ۴۸۰ کیلومتری منتقل شوند. کاهش ارتفاع ماهوارهها پاسخی عملیاتی به تغییرات فیزیکی جو زمین در سالهای آینده است و باعث میشود اگر ماهوارهای دچار نقص فنی شد و کنترل خود را از دست داد، نیروی جاذبه و اصطکاک جو آن را بسیار سریعتر به سمت پایین بکشد و نابود کند.
مهندسان اسپیساکس ادعا کردند این تصمیم را بر اساس محاسبات مربوط به اصطکاک و جذابه در مدارهای زمین اتخاذ کردهاند. نیکولز در توضیحات خود بیان کرد که جو زمین در ارتفاعات بالا رقیق است، اما همچنان مولکولهای هوا وجود دارند که با برخورد به ماهوارهها باعث ایجاد نیروی بازدارنده یا اصطکاک میشوند. این اصطکاک همان عاملی است که باعث میشود ماهوارههای خاموش به مرور زمان سرعت خود را از دست بدهند و در نهایت در اتمسفر بسوزند. هنگامی که خورشید وارد دوره کمفعالیتی یا «کمینه خورشیدی» میشود، جو زمین سرد و منقبض شده و تراکم مولکولهای هوا در ارتفاعات بالا کاهش مییابد.
محاسبات نشان میدهد که با نزدیک شدن به سال ۲۰۳۰، فعالیت خورشید به حداقل میرسد و این یعنی جو زمین در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری بسیار رقیقتر خواهد شد. اگر ماهوارهای در آن زمان و در آن ارتفاع خراب شود، به دلیل نبود اصطکاک کافی، ممکن است بیش از چهار سال طول بکشد تا به طور طبیعی سقوط کند. انتقال ماهوارهها به ارتفاع ۴۸۰ کیلومتری، آنها را در لایهای متراکمتر از جو قرار میدهد. در این ارتفاع جدید، حتی در دوران کمینه خورشیدی نیز تراکم هوا به اندازهای است که زمان سقوط طبیعی ماهواره را از چند سال به چند ماه کاهش میدهد و خطر برخورد با سایر اجرام را بیش از ۸۰ درصد کم میکند.
چرخههای ۱۱ ساله خورشیدی تأثیر مستقیمی بر حجم و غلظت اتمسفر زمین دارند. دادههای علمی که از سال ۱۷۵۵ میلادی ثبت شدهاند نشان میدهند که ما به تازگی از اوج فعالیت چرخه بیست و پنجم خورشید عبور کردهایم. در دوران اوج فعالیت، گرمای خورشید باعث انبساط جو میشود و مولکولهای هوا تا ارتفاعات بالاتر بالا میآیند که به تمیز شدن مدار کمک میکند، اما در سالهای پیش رو که خورشید رو به آرامش میرود، لایههای جو پایین میروند و فضاپیماهای بالاتر با مقاومت کمتری روبهرو میشوند که برای زبالههای فضایی خطرناک است.
فضای زیر ۵۰۰ کیلومتر علاوه بر مزیتهای جوی، از نظر ترافیک فضایی نیز خلوتتر است. بررسیها نشان میدهد تعداد زبالههای فضایی سرگردان و همچنین تعداد منظومههای ماهوارهای که سایر کشورها یا شرکتها قصد پرتاب آنها را دارند، در ارتفاع ۴۸۰ کیلومتری بسیار کمتر از ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری است. این جابهجایی احتمال تصادفات زنجیرهای در فضا را کاهش میدهد. اسپیساکس هماکنون حدود ۹۴۰۰ ماهواره فعال و ۲ ماهواره خاموش در مدار زمین دارد و مدعی است این تصمیم برای پیشگیری از حوادث آینده در اولویت قرار گرفته است.
مدار نزدیک زمین به سرعت در حال تبدیل شدن به یک بزرگراه شلوغ است. علاوه بر استارلینک که مالکیت دو سوم ماهوارههای فعال جهان را در اختیار دارد، رقبای دیگری نیز در حال ورود به این عرصه هستند. کشور چین پروژههای عظیمی را آغاز کرده و قصد دارد دو شبکه اینترنتی مجزا بسازد که هر کدام شامل بیش از ۱۰ هزار ماهواره خواهد بود. حضور هزاران ماهواره در یک ارتفاع مشابه، ریسک برخورد را بالا میبرد و اقدام اسپیساکس برای پایین آوردن ارتفاع نیمی از ناوگانش، تلاشی برای باز کردن مسیر و مدیریت این ترافیک سنگین هوایی در سالهای آینده محسوب میشود.
انتهای پیام/
