آخرین اخبار:
یک فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک بیان کرد

چربی موضعی با چاقی متفاوت است

لاغری و چاقی
یک فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته، با تشریح تفاوت روش‌های کاهش چربی موضعی با جراحی‌های درمان چاقی، تأکید کرد: لیپوماتیک و ابدومینوپلاستی با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند، در حالی که جراحی‌هایی مانند اسلیو و بای‌پس معده برای کاهش وزن و بهبود مشکلات مرتبط با چاقی، در افراد واجد شرایط، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از روابط عمومی انجمن علوم‌آزمایشگاهی؛ دکتر محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته، با اشاره به تفاوت میان چاقی و تجمع چربی موضعی گفت: ابدومینوپلاستی و روش‌های مورد استفاده برای خارج کردن چربی موضعی، از جمله لیپوماتیک، کاربرد‌های متفاوتی دارند و نمی‌توان آنها را جایگزین درمان چاقی دانست.

وی افزود: در برخی افراد، با وجود وزن نسبتاً پایدار، چربی در قسمت‌هایی مانند شکم و پهلو تجمع بیشتری پیدا می‌کند. در چنین شرایطی ممکن است پس از ارزیابی پزشکی، روش‌های مربوط به کاهش چربی موضعی مورد بررسی قرار گیرد، اما این مسئله با چاقی که وضعیتی عمومی‌تر و مرتبط با افزایش بافت چربی بدن است، تفاوت دارد.

این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک با اشاره به تفاوت جراحی‌های کاهش وزن با روش‌های فرم‌دهی بدن توضیح داد: در افرادی که با چاقی قابل توجه یا بیماری‌های مرتبط با آن مواجه هستند، ممکن است پس از ارزیابی تخصصی، روش‌هایی مانند اسلیو معده یا بای‌پس معده به‌عنوان گزینه‌های درمانی مطرح شوند. برخلاف لیپوماتیک و ابدومینوپلاستی که عمدتاً با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند، جراحی‌های چاقی و متابولیک با هدف کاهش پایدار وزن و بهبود مشکلات مرتبط با چاقی، از جمله دیابت نوع دو، مورد استفاده قرار می‌گیرند. البته انتخاب این روش‌ها به شاخص توده بدنی، وضعیت سلامت، بیماری‌های همراه و شرایط فرد بستگی دارد و انجام جراحی برای همه افراد دارای اضافه‌وزن ضروری یا مناسب نیست.

باقری درباره لیپوماتیک اظهار کرد: این اصطلاح در بسیاری از موارد برای اشاره به تکنیک یا دستگاه مورد استفاده در فرایند لیپوساکشن به کار می‌رود. هدف این روش، خارج کردن چربی زیرپوستی از نواحی مشخص بدن است و نباید آن را روشی برای کاهش وزن یا درمان چاقی در نظر گرفت. 

وی درباره ابدومینوپلاستی نیز گفت: در این عمل، پوست و چربی اضافی ناحیه شکم برداشته می‌شود و در برخی بیماران، اصلاح عضلات دیواره شکم نیز ممکن است ضرورت داشته باشد. به همین دلیل، این روش بیشتر در شرایطی مطرح است که علاوه بر تجمع چربی، پوست دچار شلی یا افتادگی قابل توجه شده باشد.

این جراح چاقی تأکید کرد: انتخاب میان این روش‌ها صرفاً بر اساس میزان چربی قابل مشاهده انجام نمی‌شود و عواملی مانند وضعیت پوست و خاصیت ارتجاعی آن، میزان افتادگی، شرایط عضلات شکم، وزن فرد، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه جراحی باید در تصمیم‌گیری مورد توجه قرار گیرد.

باقری با اشاره به ضرورت ارزیابی پیش از عمل افزود: سابقه پزشکی، دارو‌های مصرفی و بیماری‌های زمینه‌ای فرد باید بررسی شود تا مشخص شود انجام جراحی تا چه اندازه با شرایط او سازگار است. در افرادی که اضافه‌وزن یا چاقی قابل توجه دارند نیز ابتدا باید وضعیت وزن و مشکلات مرتبط با آن ارزیابی شود و اقدامات مربوط به چربی موضعی جایگزین درمان اصولی چاقی نشود.

وی خاطرنشان کرد: روش‌های خارج کردن چربی موضعی نیز مانند سایر اعمال جراحی می‌توانند با عوارضی از جمله درد، تورم، کبودی، خونریزی، عفونت، تجمع مایع، تغییر حس پوست و مشکلات ترمیم زخم همراه باشند و میزان خطر در افراد مختلف یکسان نیست. تصمیم‌گیری درباره انجام این اعمال باید بر اساس معاینه و ارزیابی پزشکی و با توجه به شرایط هر فرد انجام شود، زیرا وجود چربی موضعی، پوست اضافی یا افتادگی شکم به‌تنهایی تعیین‌کننده مناسب بودن یک روش خاص نیست.

انتهای پیام/

ارسال نظر