وانت برقی کوچک تلو MT۱ با برد ۵۶۰ کیلومتری و توان یدککشی بالا در راه است
به گزارش خبرگزاری آنا؛ استارتاپ کالیفرنیایی تلو با توسعه وانت برقی MT۱ تلاش میکند تعریف متفاوتی از خودروهای باری کوچک در بازار آمریکا ارائه دهد؛ بازاری که در سالهای اخیر بیشتر تحت سلطه وانتهای بزرگ و سنگین بوده است. محصول جدید این شرکت با طول تنها ۳.۸۶ متر، ابعادی نزدیک به مینی کوپر دودر دارد، اما به کابین چهاردر و فضای باری مجهز شده که با خواباندن بخش پایینی صندلیهای عقب، طول آن به حدود ۲.۴۴ متر میرسد. طراحی خودرو به گونهای است که سرنشینان جلو تقریباً روی محور چرخهای جلو قرار میگیرند و بخش جلویی بدنه بسیار کوتاه است. این ساختار که شباهتهایی به وانتهای کوچک ژاپنی دارد، امکان استفاده بیشتر از طول خودرو را فراهم کرده و باعث شده MT۱ با وجود ابعاد محدود، ظرفیت حمل بار قابل توجهی داشته باشد.
طراحی کوچک با فضای داخلی جادار
ظاهر MT۱ تفاوت زیادی با وانتهای متداول آمریکایی دارد. بدنه تقریباً جعبهایشکل، دماغه کوتاه و شیشه جلوی بزرگ باعث شده بخش زیادی از طول خودرو به کابین و فضای بار اختصاص پیدا کند. در آزمایش اولیهای که با یکی از نمونههای آزمایشی این خودرو انجام شده، فضای داخلی با وجود ابعاد کوچک بدنه، نسبتاً جادار توصیف شده است. صندلیها استحکام زیادی دارند، اما در مسیرهای کوتاه ناراحتکننده نیستند و قرارگیری مجموعه باتری در بخش پایینی خودرو نیز با پایین آوردن مرکز ثقل، به پایداری آن کمک کرده است. البته سیستم تعلیق در حالت بدون بار تا اندازهای خشک و پرجهش احساس میشود؛ موضوعی که ممکن است در نسخه نهایی تغییر کند.
تلو تلاش کرده ابعاد کوچک خودرو مانعی برای کاربردهای معمول وانتها نباشد. یکی از ویژگیهای متفاوت MT۱، بخشی در پشت کابین است که با خواباندن آن میتوان طول فضای بار را افزایش داد و تجهیزات بزرگتر را حمل کرد. همچنین به دلیل طراحی خاص قسمت جلویی، خودرو برخلاف بسیاری از محصولات برقی فاقد صندوق بار جلو است. سازندگان برای جبران این محدودیت، محفظهای تونلمانند در زیر بخش جلویی فضای بار ایجاد کردهاند که از ۲ سمت خودرو قابل دسترسی است و ظرفیت قرار دادن ۲ چمدان کابینی را دارد. طراحی این محفظه به دلیل قرارگیری در نزدیکی محل اتصال مجموعه باتری، یکی از چالشهای مهندسی پروژه بوده است.
فضای داخلی خودرو هنوز به مرحله طراحی نهایی نرسیده، اما مدیرعامل شرکت اعلام کرده نسخه تولیدی به ۲ نمایشگر دیجیتالی ۱۳ اینچی مجهز خواهد شد. این نمایشگرها از اندروید اتو و اپل کارپلی پشتیبانی میکنند و بیشتر تنظیمات خودرو از طریق آنها انجام خواهد شد. فرمان نیز دارای کنترلهای چرخشی کوچکی است که برای دسترسی به بعضی امکانات کاربرد دارند. سازندگان تلاش کردهاند با کاهش تعداد تجهیزات فیزیکی و استفاده از نمایشگرهای دیجیتال، فضای کابین را ساده نگه دارند.
شتاب ۴ ثانیهای و یدککشی ۳.۶ تنی
با وجود ابعاد کوچک، MT۱ از نظر توان حرکتی برای رقابت با وانتهای بزرگتر طراحی شده است. جیسون مارکس، همبنیانگذار و مدیرعامل تلو، اعلام کرده نسخه تولیدی این خودرو میتواند ظرف حدود ۴ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد. در آزمایش کوتاه نمونه اولیه نیز خودرو هنگام شروع حرکت شتاب قابل توجهی داشته است، هرچند این تجربه محدود برای ارزیابی کامل عملکرد رانندگی و کیفیت سواری کافی نیست. محصول نهایی در ۲ نسخه تکموتوره با انتقال نیرو به چرخهای عقب و دوموتوره با سامانه چهارچرخ محرک عرضه خواهد شد.
تلو همچنین ظرفیت یدککشی MT۱ را حدود ۸ هزار پوند، معادل تقریبی ۳۶۳۰ کیلوگرم، اعلام کرده است. دستیابی به چنین ظرفیتی در خودرویی با طول کمتر از ۴ متر، یکی از مهمترین اهداف مهندسی شرکت محسوب میشود. البته این ظرفیت هنوز بر اساس مشخصات پیشبینیشده سازنده اعلام شده و عملکرد نهایی آن باید پس از تکمیل آزمایشها و دریافت مجوزهای لازم مشخص شود. تلو امیدوار است ترکیب ابعاد کوچک، توان کشش بالا و فضای بار بزرگ، MT۱ را به جایگزینی برای وانتهایی تبدیل کند که استفاده از آنها در خیابانهای شلوغ و پارکینگهای شهری دشوار است.
باتری ۱۰۶ کیلوواتساعتی با برد ۵۶۰ کیلومتر
وانت برقی تلو با ۲ ظرفیت باتری عرضه خواهد شد. نسخه پایه به مجموعه باتری ۷۷ کیلوواتساعتی مجهز میشود، در حالی که نسخه گرانتر از باتری ۱۰۶ کیلوواتساعتی استفاده خواهد کرد. شرکت تخمین میزند مدل مجهز به باتری بزرگتر بتواند با یک بار شارژ تا ۳۵۰ مایل، معادل حدود ۵۶۳ کیلومتر، حرکت کند. این رقم هنوز برآورد سازنده است و برد رسمی خودرو در آزمایشهای استاندارد نهایی نشده است. میزان واقعی پیمایش نیز به عواملی مانند سرعت، وزن بار، دمای محیط و استفاده از تجهیزات جانبی بستگی خواهد داشت.
معماری باتری MT۱ یکی از ویژگیهای فنی متفاوت آن است. تلو از ساختاری با بخشهای مجزا و پشتیبانی از ولتاژهای ۴۰۰ و ۸۰۰ ولت استفاده کرده تا خودرو بتواند با انواع متفاوتی از ایستگاههای شارژ سریع سازگار باشد. پشتیبانی از سامانه ۴۰۰ ولتی امکان استفاده از شارژرهای سوپرشارژر V۳ تسلا را فراهم میکند و معماری ۸۰۰ ولتی نیز برای بهرهگیری از ایستگاههای شارژ قدرتمندتر در نظر گرفته شده است. با این حال شرکت هنوز زمان دقیق شارژ باتری از طریق این ایستگاهها را اعلام نکرده است.
تلو مجموعههای باتری خودرو را در تأسیسات خود تولید میکند و برای افزایش ایمنی، هر سلول به فیوز جداگانه مجهز شده است. هدف از این طراحی جلوگیری از گسترش خرابی احتمالی یک سلول به بخشهای دیگر باتری است. سامانه مدیریت حرارتی نیز هنگام توقف خودرو از روش غیرفعال برای کنترل دما استفاده میکند و در زمان حرکت، خنککننده مایع فعال میشود. فارست نورث، همبنیانگذار و مدیر فنی شرکت، اعلام کرده سلولهای جدید مورد استفاده در این محصول حدود ۲۰ درصد انرژی بیشتری نسبت به نمونههایی دارند که تلو یک سال قبل تهیه میکرد. این تغییر میتواند به افزایش ظرفیت ذخیره انرژی بدون افزایش متناسب ابعاد مجموعه باتری کمک کند.
طراحی ایمنی متفاوت برای بدنه کوچک
قرارگیری سرنشینان جلو در نزدیکی محور چرخها، چالش مهمی برای ایمنی MT۱ ایجاد کرده است. خودروهای معمولی بخش قابل توجهی از فضای جلویی خود را به ساختار جذب ضربه اختصاص میدهند، اما طراحی کوتاه تلو چنین فضایی را در اختیار مهندسان قرار نمیدهد. مارکس اعلام کرده شرکت برای برطرف کردن این مشکل، معماری بخش جلویی خودرو را از ابتدا بازطراحی کرده و سازه جدیدی توسعه داده است که چند وظیفه مختلف را بهطور همزمان انجام میدهد.
یکی از اجزای اصلی این طراحی، ستون جلویی جدیدی است که علاوه بر نقش سازهای، وظیفه نگهداری بخشی از سیستم تعلیق، تیر عرضی و داشبورد را نیز برعهده دارد. به گفته مدیرعامل شرکت، این رویکرد تعداد قطعات بخش جلویی را تقریباً به نصف کاهش داده است. ساختار خودرو همچنین شامل مسیرهای متعدد انتقال نیروی ضربه، ۲ تیر سپر و بخشهای جذب انرژی است تا هنگام برخورد، فشار بهصورت کنترلشده در قسمتهای مختلف بدنه توزیع شود و کابین سرنشینان تا حد امکان سالم باقی بماند.
تلو برای بررسی طراحی جدید از شبیهسازیهای رایانهای و ابزارهای هوش مصنوعی استفاده میکند. این شرکت بهطور متوسط هر ساعت یک آزمایش تصادف مجازی انجام میدهد و مهندسان آن در مجموع صدها هزار ساعت شبیهسازی را برای توسعه ساختار خودرو پشت سر گذاشتهاند. تیم مهندسی شرکت همچنین از تجربه یکی از مدیران پیشین ایمنی تصادفات تسلا بهره میبرد. با وجود این اقدامات، MT۱ هنوز آزمایشهای کامل تصادف فیزیکی را پشت سر نگذاشته است و بررسیهای عملی از سال آینده آغاز خواهند شد؛ بنابراین ادعاهای مربوط به ایمنی آن در حال حاضر بیشتر بر نتایج شبیهسازی و ارزیابیهای داخلی استوار هستند.
استارتاپی ۳۰ نفره در رقابت با خودروسازان بزرگ
تلو در سال ۲۰۲۲ توسط جیسون مارکس، فارست نورث و ایو بهار تأسیس شد. مارکس پیشتر در حوزه ایمنی و اعتبارسنجی خودرو فعالیت داشت و نورث نیز سابقه مهندسی باتری در تسلا و تأسیس شرکت موتورسیکلت برقی میشن موتورز را در کارنامه دارد. بهار نیز بنیانگذار شرکت طراحی صنعتی فیوزپراجکت است. ایده اولیه بنیانگذاران ساخت وانت نبود و آنها قصد داشتند موتورسیکلتی برقی تولید کنند، اما استقبال سرمایهگذاران از طرح یک وانت کوچک باعث شد مسیر پروژه تغییر کند.
بنیانگذاران برای بررسی میزان علاقه بازار، نظر حدود ۲۰۰ نفر را درباره چند طرح خودرویی جویا شدند و نزدیک به ۹۰ درصد شرکتکنندگان وانت کوچک را ترجیح دادند. این نتیجه باعث شد شرکت بهجای ادامه پروژه موتورسیکلت، توسعه MT۱ را در اولویت قرار دهد. تلو اکنون با حدود ۳۰ کارمند فعالیت میکند و تلاش دارد در بازاری حضور پیدا کند که شرکتهای بزرگ و باسابقهای مانند فورد و تولیدکنندگان خودروهای برقی نیز برای عرضه محصولات کوچکتر برنامهریزی کردهاند.
از نگاه مدیران تلو، مزیت اصلی خودروی برقی تنها حذف موتور بنزینی نیست، بلکه امکان تغییر معماری بدنه و استفاده بهتر از فضای موجود است. حذف بعضی اجزای مکانیکی خودروهای درونسوز به مهندسان اجازه میدهد بخشهای مختلف را با انعطاف بیشتری طراحی کنند. MT۱ نیز بر همین اساس شکل گرفته و هدف آن فراهم کردن ظرفیت کاربردی یک وانت بزرگ در ابعاد خودرویی مناسب برای تردد شهری است.

قیمت پایه ۴۱ هزار دلار و بیش از ۱۴ هزار رزرو
قیمت پایه تلو MT۱ از ۴۱ هزار و ۵۲۰ دلار آغاز میشود و متقاضیان میتوانند با پرداخت مبلغ قابل بازگشت ۱۵۲ دلار برای رزرو خودرو اقدام کنند. شرکت اعلام کرده تاکنون بیش از ۱۴ هزار درخواست رزرو دریافت کرده و حدود ۷۰ درصد متقاضیان نسخه چهارچرخ محرک با باتری بزرگتر را انتخاب کردهاند. همچنین نزدیک به ۲۰ درصد رزروکنندگان برای نخستین بار قصد خرید خودرو دارند. بیشترین تقاضا از شهرهایی مانند لسآنجلس، نیویورک، سانفرانسیسکو، سیاتل، دالاس، واشنگتن و میامی ثبت شده است.
تلو برای نسخه تولیدی تجهیزات جانبی مختلفی از جمله پوشش فضای بار با قابلیت پشتیبانی از پنل خورشیدی و محفظه مخصوص کمپینگ در نظر گرفته است. با این حال قیمت نهایی نسخههای مجهز به امکانات بیشتر هنوز مشخص نیست. مدیران شرکت امیدوارند پس از آغاز تحویل خودروها، با تولید حدود ۵ هزار دستگاه در مدت تقریبی ۲ سال به سودآوری برسند. این هدف به افزایش ظرفیت تولید، مدیریت هزینه قطعات و میزان استقبال واقعی مشتریان وابسته خواهد بود.
برنامه فعلی تلو آغاز تحویل MT۱ در سال ۲۰۲۷ است، اما زمان دقیق عرضه هنوز قطعی نیست. این خودرو باید آزمایشهای ایمنی و مراحل تأیید سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا و نهادهای نظارتی کالیفرنیا را پشت سر بگذارد. در نتیجه هنوز فاصله مشخصی میان عملکرد ۲ نمونه آزمایشی موجود و تولید انبوه خودرو وجود دارد. با این حال استقبال اولیه از MT۱ بیانگر علاقه بخشی از خریداران آمریکایی به وانتهایی است که بدون نیاز به بدنه بسیار بزرگ، قابلیت حمل بار و توان حرکتی قابل توجهی ارائه میکنند.
انتهای پیام/