ابوریحان بیرونی دارای دیدی جهانی و روحی آزاد بوده است

به گزارش خبرنگار حوزه فرهنگی و هنری گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، حجت الاسلام حسن خیری صبح امروز در اولین نشست علمی و تخصصی ابوریحان بیرونی در دانشکده علوم انسانی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به کتاب  «ریشه‌های شرق در تمدن غرب» و اثرگذاری تمدنی شرق در مغرب زمین گفت: مسلمانان از همان ابتدا با الهام از غنای تمدن اسلامی، سرآمد علم عالم بوده است.

وی افزود: ویژگی خلاقیت و سازندگی مسلمانان موجب تمدن اسلامی در دوران طلایی اسلام است. خودآگاهی تمدنی، رویکرد جهانی، خودآگاهی نسبت به تمدن‌های دیگر، تفسیرهای نوین از نیازهای جامعه و ایجاد شبکه‌های گسترده از اصول تمدن‌سازی اسلامی تلقی می‌شود.

رئیس پژوهشکده مطالعات اجتماعی و انقلاب دانشگاه آزاد اسلامی اظهار کرد: اسلام از احکام شروع نمی‌کند بلکه از اعتقادات آغاز می‌شود. تولید ادبیات و گفتمان خاص، مدارا با تمدن‌های دیگر و نظام‌سازی با استفاده از فرانهادی دیدن دین از دیگر واجبات تمدن‌سازی اسلامی در شرایط جدید است.

خیری بیان کرد: در تمدن اسلامی شفافیت و فراگیری معارف و آموزه‌های اسلامی و تولید ادبیات از طرف اقلیت خلاق در جامعه بسیار مهم است. نظام‌مندی، پویایی، تعامل فرهنگی و همبستگی اجتماعی عناصر تضمین کننده بقای تمدنی است. مکتب امام صادق(ع) نمونه بارز بقای تمدنی بوده که شخصیت‌های بزرگ علمی در این مکتب ظهور و بروز داشته است.

وی با بیان اینکه تفکر تک‌بعدی رکود تمدنی مسلمانان را رقم زده است، گفت: در دوران رکود فقه نیز به فقه فردی تنزل پیدا کرده است و امام خمینی(ره) در این زمینه به موضوع شطرنج نیز اشاره کرده‌اند. ابوریحان دانشمند تک ساحتی نبوده و دارای عقبه تئوریک اعتقادی و فلسفی است. روش تحقیق تجربی علم از ابتکارات ناب ابوریحان بیرونی بوده و چرایی و چگونگی علوم تجربی را نیز به‌صورت مستدل ارائه کرده است. ابوریحان به‌هیچ وجه مقلد نبوده و دارای دیدی جهانی و روحی آزاد بود.

رئیس پژوهشکده مطالعات اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی تشریح کرد: ابوریحان عقل را مبرا از خطا تلقی نکرده و مراجعه به علوم دینی را ضروری می‌دانست، ابوریحان رسالات خود را از حس آغاز و با عقل مطابقت و تکمیل کرده است و در مقابل رویکرد پوزیتیویستی بوده است. عقل‌گرایی مهمترین ساحت ابوریحان است، وی در روش‌شناسی به قلب و شهود می‌رسد و شاید بتوان گفت حکمت متعالیه را ابوریحان بنیان کرد و پیوند بین عقل و عرفان را برای اولین بار وی مطرح و به اثبات رساند.

خیری خاطرنشان کرد: تقریباً همه بیرونی شناسان معتقدند نقادتر و نقدپذیرتر از ابوریحان در مشرق زمین دیده نشده است. نقش مقایسه‌ای ابوریحان نه‌تنها برای سهولت در شناساندن حیات اجتماعی و فرهنگی اسلام یک مرجع است بلکه پرهیز از پیش داوری و زبان‌شناسی نیز در آن یافت می‌شود. منشأ کارها و آثار علمی ابوریحان شک است.

انتهای پیام/4107/4116/