آمریکا تا ۲۰۲۸ فلاپیدیسکها را از سامانه کنترل ترافیک هوایی کنار میگذارد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ سازمان هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) از برنامه نوسازی زیرساختهای اطلاعاتی خود رونمایی کرد که قرار است جایگزین ۴ سامانه قدیمی باقیمانده از دهه ۱۹۸۰ شود. این سامانه با نام E-IDS طراحی شده تا اطلاعاتی را که پیشتر از طریق نمایشگرهای جداگانه و فرایندهای دستی در اختیار مراکز کنترل پرواز قرار میگرفت، در یک محیط یکپارچه نمایش دهد. کنترلکنندگان ترافیک هوایی با استفاده از این بستر میتوانند هشدارهای پروازی، برنامه زمانی محدودیتهای فضای هوایی، گزارشهای خلبانان، وضعیت آبوهوا، اختلالات عملیاتی و مشکلات تجهیزات را سریعتر دریافت کنند و اطلاعات موردنیاز را بدون اتکا به روشهای قدیمی میان مراکز مختلف به اشتراک بگذارند. این تغییر بهویژه برای شبکهای اهمیت دارد که مراکز متعدد آن باید به اطلاعات بهروز و هماهنگ دسترسی داشته باشند و تأخیر در انتقال دادهها میتواند روند مدیریت پروازها را مختل کند.
استقرار اولیه در ۵ مرکز کنترل پرواز
نخستین مرحله اجرای این برنامه ۵ مرکز را در بر میگیرد که شامل فرودگاه بینالمللی آتلانتیک سیتی، فرودگاه بینالمللی نشویل، فرودگاه بینالمللی روچستر بزرگ و ۲ مرکز پردازش اطلاعات سازمان هوانوردی فدرال در آتلانتا و سالتلیکسیتی است. پس از این مرحله، سامانه جدید بهتدریج در سایر مراکز عملیاتی توسعه پیدا میکند تا در مجموع ۴۳۵ مرکز تحت پوشش قرار بگیرند. برای این سازمان، یکپارچهسازی اطلاعات تنها به معنای جایگزینی نمایشگرهای قدیمی نیست؛ بلکه قرار است کارکنان مراکز مختلف بتوانند هشدارهای مربوط به پروازها، تغییرات فضای هوایی و مشکلات عملیاتی را با سرعت بیشتری دریافت کنند و دیگر برای دسترسی به اطلاعات ضروری به چند سامانه مستقل و فرایندهای دستی متکی نباشند. برایان بدفورد، مدیر سازمان هوانوردی فدرال آمریکا، نیز با اشاره به محدودیتهای زیرساخت فعلی گفته است فناوری جدید امکان اشتراکگذاری سریعتر اطلاعات حیاتی پرواز را فراهم میکند.
مشکلات زیرساختی فراتر از فلاپیدیسکهاست
برنامه نوسازی در شرایطی دنبال میشود که زیرساخت هوانوردی آمریکا با مشکلات گستردهای در زمینه نگهداری تجهیزات قدیمی و ارتباط میان مراکز کنترل پرواز روبهرو است. کنگره آمریکا در سال ۲۰۲۵ مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار برای بهبود سامانههای کنترل ترافیک هوایی اختصاص داد و شان دافی، وزیر حملونقل این کشور، نیز به دنبال تأمین ۳۰ میلیارد دلار دیگر برای ادامه این برنامه است. برخی مراکز همچنان از رایانههای چند دهه قبل استفاده میکنند و حتی تأمین قطعات جایگزین آنها به بازار تجهیزات دستدوم وابسته شده است؛ بهطوریکه برای پیدا کردن قطعات موردنیاز بعضی از این سیستمها از فروشگاههایی مانندایبی استفاده میشود. از طرف دیگر، مراکز کنترل پرواز به سامانههای اطلاعاتی مستقلی متکی هستند که ارتباط و تبادل داده میان آنها را دشوار میکند. بدفورد پیشتر با اشاره به همین مشکل گفته بود هر مرکز عملاً مانند یک جزیره جداگانه فعالیت میکند و اطلاعات بهسادگی میان بخشهای مختلف جابهجا نمیشود.
اختلال در ارتباطات فیبر نوری نیز در ماههای اخیر مشکلات این زیرساخت را آشکارتر کرده است. در اواسط مهر، آسیبدیدن یک کابل ارتباطی در جریان عملیات ساختمانی در نزدیکی فرودگاه بینالمللی جورج بوش هیوستون، تبادل اطلاعات میان مراکز سازمان هوانوردی را مختل کرد و به توقف موقت پروازها انجامید. در شهریور نیز نقص در یک مدار ارتباطی در مرکز کنترل پرواز فیلادلفیا و نیوجرسی باعث تأخیر و لغو هزاران پرواز در شمال شرق آمریکا شد. چنین اختلالهایی میتوانند دسترسی مراکز به اطلاعات ضروری را مختل کنند و هماهنگی میان کنترلکنندگان پرواز را تحت تأثیر قرار دهند؛ به همین دلیل، نوسازی تجهیزات پردازش اطلاعات در کنار بهبود شبکههای ارتباطی از بخشهای مهم برنامه این سازمان به شمار میرود.
حذف کاغذ و رایانههای قدیمی در برنامه نوسازی
جایگزینی فلاپیدیسکها تنها بخش کوچکی از برنامه گستردهتر آمریکا برای نوسازی سامانههای هوانوردی است. این سازمان پیشتر برنامههایی را برای حذف برگههای کاغذی اطلاعات پرواز و رایانههای قدیمی، از جمله دستگاههایی با سیستمعامل ویندوز ۹۵، آغاز کرده بود. یکی از این طرحها انتقال اطلاعات پرواز از برگههای کاغذی به نسخههای الکترونیکی است که قرار است ۴۹ فرودگاه بزرگ را پوشش دهد، اما تاکنون تنها ۲۷ فرودگاه به این روش منتقل شدهاند.
وابستگی به فلاپیدیسک و تجهیزات قدیمی البته محدود به صنعت هوانوردی آمریکا نیست. شبکه قطار شهری سانفرانسیسکو نیز برای کنترل بخشی از خطوط خود از سامانههای مبتنی بر فلاپیدیسک استفاده میکند و این شهر در سال ۲۰۲۴ قراردادی به ارزش ۲۱۲ میلیون دلار با شرکت هیتاچی ریل برای جایگزینی سیستم کنترل قدیمی منعقد کرد. نیروی دریایی آلمان نیز همچنان به دنبال حذف فلاپیدیسکهای ۸ اینچی از ناوچههای کلاس براندنبورگ است؛ دیسکهایی که در سامانههای جمعآوری اطلاعات مرتبط با عملکرد بخشهایی مانند نیروی محرکه و تأمین برق کشتیها استفاده میشوند.
انتهای پیام/