عامل‌های هوش مصنوعی، ابزار تازه هکرها؛ نفوذ به ۱۰۰ شرکت در چند روز
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از رویترز، یک پژوهشگر امنیت سایبری به نام اسنور فاگِرلاند، پژوهشگر ارشد تهدید در شرکت NorForge، فعالیت یک هکر چینی‌زبان را زیر نظر گرفت که توانسته بود با کمک عامل‌های هوش مصنوعی به وب‌سایت بیش از ۱۰۰ شرکت نفوذ کند. این هکر بخش عمده عملیات را به سامانه‌های هوش مصنوعی سپرده بود تا آنها به‌صورت خودکار، ساعت‌ها وب‌سایت‌های هدف را بررسی کنند و راه‌های ورود به سامانه‌های آنها را بیابند.
در میان شرکت‌های هدف، نام جان دیر، تولیدکننده تجهیزات کشاورزی، شارک‌ناینجا، سازنده لوازم خانگی، و کامینز، تولیدکننده موتور، دیده می‌شود. رویترز با بررسی مستقل فعالیت‌های ثبت‌شده در بستر هوش مصنوعی مورد استفاده مهاجم توانست هویت برخی از شرکت‌های قربانی را مشخص کند. بااین‌حال، میزان دقیق اطلاعاتی که در جریان این نفوذها به‌طور غیرمجاز استخراج شده است، مشخص نیست.
بیش از ۱۲۰۰ هدف و حدود ۵۰ دلار برای هر نفوذ موفق
فاگرلاند در بررسی‌های خود به بستری متن‌باز به نام Cairn رسید. این پلتفرم برای حل مسائل با استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی که امکان تعیین هدف و هماهنگی فعالیت چند عامل را فراهم می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد روند اجرای وظایف را دنبال کنند، اما در صورت استفاده مخرب، همین قابلیت‌ها می‌توانند برای خودکارسازی حملات سایبری به کار گرفته شوند.
بر اساس گزارش این پژوهشگر، مهاجم از ۲۵ سپتامبر عملیات خود را علیه وب‌سایت‌های تجارت الکترونیک در آمریکا، کانادا، استرالیا و ژاپن آغاز کرده بود. عامل‌های هوش مصنوعی تا اواخر هفته پیش از انتشار گزارش، تلاش کرده بودند به بیش از ۱۲۰۰ وب‌سایت نفوذ کنند. نفوذهای موفق معمولاً حدود ۲۳ ساعت بررسی و آزمون آسیب‌پذیری‌ها زمان برده‌اند.
فاگرلاند هزینه مصرف توکن‌های هوش مصنوعی در این عملیات را حدود ۵ هزار دلار برآورد کرده است؛ رقمی معادل تقریبا ۵۰ دلار برای هر نفوذ موفق. برآوردها نشان می‌دهد مهاجم از ترکیبی از مدل DeepSeek و ابزار Claude Code شرکت آنتروپیک استفاده کرده است.
عامل‌ها چگونه راه نفوذ را پیدا کردند؟
به گفته فاگرلاند، برخی از روش‌های به‌کاررفته در این حملات فراتر از اجرای دستورهای ساده و از پیش تعیین‌شده بوده‌اند. در یکی از موارد، عامل‌های هوش مصنوعی پس از ناکامی در یافتن ضعف در یک برنامه عمومی شرکت، سوابق دیجیتال مرتبط را بررسی کردند تا زیرساخت‌های وابسته را شناسایی کنند.
آنها سپس یک پنل مدیریتی در دسترس عموم را یافتند، ضعف ظریفی را در نحوه پردازش داده‌ها تشخیص دادند و پس از ساعت‌ها آزمون‌وخطا، توانستند از آن برای واداشتن سرور به اجرای فرمان‌های مخرب استفاده کنند.
این پژوهشگر که نزدیک به سه دهه در حوزه امنیت سایبری فعالیت داشته است، تأکید کرد چنین راهکاری به‌سادگی به دست نمی‌آید و عملیات انجام‌شده را نمی‌توان صرفاً به اجرای چند اسکریپت ابتدایی تقلیل داد.
آیا این حملات بدون نظارت انسان انجام شدند؟
یکی از نگرانی‌های اصلی این پرونده، میزان استقلال عامل‌های هوش مصنوعی در اجرای حملات است. فاگِرلاند پیش‌تر تصور می‌کرد چنین سامانه‌هایی برای انجام عملیات پیچیده همچنان به نظارت انسانی نیاز دارند؛ اما یافته‌های جدید او نشان داد این فناوری به مرحله‌ای رسیده است که می‌تواند بخش عمده فرایند شناسایی آسیب‌پذیری و نفوذ را بدون مداخله مداوم انسان انجام دهد.
این پرونده تنها نمونه از سوءاستفاده مجرمان سایبری از ابزارهای هوش مصنوعی نیست. در موارد دیگری نیز پژوهشگران از استفاده مهاجمان از ابزارهای هوش مصنوعی برای نفوذ به سازمان‌ها و سرقت اطلاعات خبر داده‌اند. رویترز همچنین گزارش کرده است که یکی از مهاجمان مشاهده‌شده در این بررسی، حجم زیادی از اطلاعات کارت‌های اعتباری را سرقت کرده و مهاجم دیگری کوشیده بود از عامل‌های هوش مصنوعی برای سرقت از یک صرافی رمزارز استفاده کند.
شرکت‌های قربانی چه می‌گویند؟
شرکت جان دیر اعلام کرده است اقدامات اصلاحی لازم را پس از این رخداد انجام داده و تاکنون نشانه‌ای از دسترسی به اطلاعات حساس مشاهده نکرده است. شارک‌ناینجا نیز گفته است نفوذ به یک وب‌سایت مستقل حاوی اطلاعات پشتیبانی محصولات محدود بوده و تهدید را مهار کرده است.
کامینز اعلام کرده در حال بررسی گزارش مربوط به حمله احتمالی به وب‌سایتی است که یکی از فروشندگان شخص ثالث آن اداره می‌کند. دو شرکت کوچک‌تر نیز تأیید کرده‌اند که هدف نفوذ قرار گرفته‌اند؛ بااین‌حال، وضعیت همه وب‌سایت‌های فهرست‌شده در داده‌های مهاجم مشخص نشده است.
نویسنده پلتفرم Cairn نیز اعلام کرده این ابزار با هدف حملات سایبری طراحی نشده و استفاده مخرب از آن، ویژگی ذاتی سامانه است و تصمیم کاربر نیست.
حملات سایبری در مقیاس صنعتی
نگران‌کننده‌ترین بخش این پرونده فقط نفوذ به بیش از ۱۰۰ وب‌سایت نیست؛ مسئله این است که هوش مصنوعی می‌تواند هزینه، زمان و نیروی انسانی لازم برای اجرای حملات سایبری را کاهش دهد. وقتی یک مهاجم با چند دستور کوتاه، مجموعه‌ای از عامل‌ها را برای ساعت‌ها به کار بگیرد، مقیاس تهدید از توانایی فردی او فراتر می‌رود.
در چنین شرایطی، دفاع سایبری نیز نمی‌تواند تنها به شناسایی هکرهای انسانی یا مسدودکردن ابزارهای شناخته شده متکی بماند. سازمان‌ها باید توانایی تشخیص رفتارهای خودکار مشکوک، پایش پیوسته زیرساخت‌ها و مهار سریع نفوذ را تقویت کنند. عامل‌های هوش مصنوعی می‌توانند بهره‌وری را افزایش دهند؛ اما همین توانایی، در صورت افتادن به دست مجرمان، می‌تواند حملات سایبری را سریع‌تر، گسترده‌تر و ارزان‌تر کند.
انتهای پیام/
