تراشهای که توسعه داروها را ارزانتر میکند
به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از «Futura Sciences»؛ فناوری ساخت تراشههای سیلیکونی که سالها موتور محرک صنعت الکترونیک بود، اکنون راه خود را به دنیای زیستفناوری باز کرده است. پژوهشگران با استفاده از فناوری میکروچیپها، سامانهای طراحی کردهاند که رشتههای DNA مصنوعی را با سرعت و دقت بیشتری نسبت به روشهای رایج تولید میکند. این پیشرفت میتواند روند توسعه داروهای جدید را متحول سازد.
ساخت DNA مصنوعی یکی از مهمترین مراحل در بسیاری از پژوهشهای زیستی، از طراحی واکسنهای نسل جدید گرفته تا ژندرمانی و تولید داروهای نوین است. این فرایند تاکنون به تجهیزات گرانقیمت، مواد شیمیایی فراوان و زمان طولانی نیاز داشت و همین موضوع، هزینه تحقیقات زیستپزشکی را افزایش میداد.
فناوری جدید از یک تراشه سیلیکونی استفاده میکند که با کمک جریان الکتریکی و آنزیمهای محلول در آب، فرایند ساخت رشتههای DNA را بهصورت موازی انجام میدهد. این روش علاوه بر کاهش مصرف مواد شیمیایی، امکان تولید همزمان دهها توالی ژنتیکی را نیز فراهم میکند.
پژوهشگران دانشگاه هاروارد توضیح می دهند که مهمترین مزیت این فناوری، تنها سرعت بیشتر آن نیست، بلکه امکان کاهش هزینه توسعه داروها و فناوریهای زیستی در مقیاس گسترده است. هرچه تولید DNA مصنوعی سادهتر و ارزانتر شود، پژوهشگران میتوانند نسخههای بیشتری از ژنها را طراحی و آزمایش کنند و این موضوع، مسیر کشف داروهای جدید، تولید واکسنها و توسعه درمانهای مبتنی بر ژن را کوتاهتر خواهد کرد.
یکی از ویژگیهای مهم این سامانه، استفاده از آنزیمها بهجای بسیاری از واکنشهای شیمیایی متداول است. این موضوع علاوه بر افزایش دقت ساخت DNA را، فرایند تولید را سازگارتر با محیط زیست میکند و راه را برای توسعه دستگاههای کوچک و قابلحمل تولید DNA در آینده هموار میسازد.
اگرچه این فناوری هنوز در مرحله پژوهشی قرار دارد، اما کارشناسان انتظار دارند در آینده با تجاری سازی این فناوری هزینهها و زمان تحقیقات زیستپزشکی بهطور قابلتوجهی کاهش یابد. این موضوع بهویژه در حوزههایی مانند بیماریهای نادر، سرطان، پزشکی دقیق و بیماریهای ژنتیکی اهمیت دارد؛ حوزههایی که توسعه هر داروی جدید معمولاً به سالها زمان و سرمایهگذاری سنگین نیاز دارد.
استفاده از فناوری ساخت تراشههای سیلیکونی در تولید DNA مصنوعی میتواند همان نقشی را برای زیستفناوری ایفا کند که تراشههای رایانهای برای صنعت الکترونیک داشتند. به عبارت دیگر، تبدیل یک فرایند پیچیده، زمانبر و پرهزینه به فناوریای سریعتر، استانداردتر و در دسترستر.
در صورت تجاریسازی این فناوری، آزمایشگاههای تحقیقاتی، شرکتهای داروسازی و مراکز توسعه واکسن خواهند توانست با هزینه کمتر و سرعت بیشتر، نسل تازهای از داروها و درمانهای مبتنی بر ژن را توسعه دهند؛ موضوعی که میتواند در نهایت به کاهش هزینه تولید دارو و تسریع دسترسی بیماران به درمانهای نوآورانه منجر شود.
انتهای پیام/
