آخرین اخبار:
13:37 10 / 02 /1405

چین اَبَررایانه بومی لینگ‌شن را با ۴۷ هزار پردازنده مرکزی می‌سازد

مرکز ملی ابررایانش چین در شهر شنژن، در مسیری تازه برای قطع وابستگی به فناوری‌های خارجی، پروژه ساخت یک سیستم پردازشی عظیم با نام «لینگ‌شن» را بر پایه قطعات کاملاً داخلی آغاز کرد. این دستگاه پردازشگر با کنار گذاشتن روند مرسوم و حذف کامل پردازنده‌های گرافیکی، تنها با تکیه بر ۴۷ هزار پردازنده مرکزی، توانایی انجام بیش از دو کوینتیلیون محاسبه در ثانیه - معادل دو اگزافلاپس - را هدف‌گذاری کرده است.

دستیابی به توان پردازشی در مقیاس اگزافلاپس تاکنون به‌طور کامل در انحصار سیستم‌های پیچیده مبتنی بر شتاب‌دهنده‌های سخت‌افزاری بوده است. مهندسان چینی اکنون قصد دارند با تغییر این معماری متداول و استفاده گسترده از سرور‌های ساخت شرکت هواوی، رویه‌ای کاملاً متفاوت را در طراحی ابررایانه‌ها رقم بزنند تا بدون نیاز به واحد‌های پردازش گرافیکی، به بالاترین سطح سرعت پردازش و تحلیل داده‌ها در جهان دست یابند.

جزئیات فنی و معماری سخت‌افزاری

بر اساس مشخصاتی که توسط لو یوتونگ، مدیر مرکز ابررایانش شنژن و طراح ارشد سیستم، در یک کنفرانس رسمی ارائه شد، مهندسان این پروژه قصد دارند ۴۷ هزار پردازنده را درون ۹۲ کابینت محاسباتی جای دهند. این معماری انحصاری که صرفاً بر پردازنده‌های مرکزی متکی است، تفاوت بنیادینی با سایر ابررایانه‌های فعال در سطح جهان دارد؛ چرا که سیستم‌های مقیاس اگزافلاپس کنونی وابستگی شدیدی به پردازنده‌های گرافیکی دارند. برای درک بهتر این تفاوت، می‌توان به دستگاه ال کاپیتان متعلق به وزارت انرژی ایالات متحده اشاره کرد؛ سیستمی که در حال حاضر سریع‌ترین ابررایانه جهان شناخته می‌شود و برای فعالیت خود از ۴۴ هزار و ۵۴۴ واحد پردازش شتاب‌یافته شرکت‌ AMD بهره می‌برد.

مراحل توسعه و زیرساخت‌های شبکه‌ای

روند توسعه این پروژه به دو بخش «تایید آزمایشی» و «سیستم تولید نهایی» تقسیم می‌شود. در فاز آزمایشی، صد سرور کونپنگ هواوی مبتنی بر هسته‌های تایشان به کار گرفته می‌شوند که در مجموع ۱۲ هزار و ۸۰۰ هسته پردازشی را در اختیار سیستم قرار خواهند داد. پس از موفقیت در این مرحله، سیستم تولید نهایی مقیاس کار را به هزار و ۵۸۰ سرور تیغه‌ای ارتقا می‌دهد. تجهیزات نهایی با استفاده از پردازنده‌های معماری X۸۶ بیش از ۱۰۱ هزار هسته خواهند داشت و پیش‌بینی می‌شود اوج عملکرد نظری آن‌ها از مرز ۱۰ پتافلاپس عبور کند. در کنار این موارد، بخش توسعه ظرفیت نیز در نظر گرفته شده است که شامل ۱۶ سرور چهارمسیره با قابلیت افزودن دو هزار هسته و چهار سرور هشت‌مسیره با ظرفیت هزار و ۲۸۰ هسته می‌شود.

برای پشتیبانی از چنین حجم عظیمی از پردازش، زیرساخت‌های فیزیکی سیستم نهایی شامل ۳۶ کابینت شبکه با پشتیبانی از یک میلیون پورت اتصال متقابل خواهد بود. همچنین، فضای ذخیره‌سازی داده‌ها به رقم ۶۵۰ پتابایت در ۴۲۸ گره می‌رسد. برای جلوگیری از افزایش دما نیز، ۶۷ کابینت ذخیره‌سازی به سیستم خنک‌کننده مایع با پهنای باند ۱۰ ترابایت بر ثانیه مجهز می‌شوند.

ابهامات اجرایی در مسیر توسعه

با وجود برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، کارشناسان ابهاماتی را درباره ادعای عدم وابستگی به قطعات خارجی در کنار استفاده همزمان از پردازنده‌های X۸۶ مطرح کرده‌اند. در حال حاضر، گزینه‌های داخلی چین برای معماری X۸۶ تنها به شرکت‌های ژائوشین و هایگون محدود می‌شود. شرکت ژائوشین حاصل سرمایه‌گذاری مشترک ویا تکنولوژی و دولت محلی شانگهای است و شرکت هایگون نیز پس از اعمال محدودیت‌های صادراتی ایالات متحده، دسترسی خود را به طراحی‌های به‌روزرسانی‌شده از دست داد. از آنجا که این تولیدکنندگان تاکنون پردازنده‌ای قابل رقابت با قطعات شرکت‌های اینتل یا‌ AMD عرضه نکرده‌اند، ادعای استفاده از قطعات تماماً داخلی با توان پردازشی بالا جای سوال دارد.

علاوه بر این، مدیران مرکز شنژن و شرکای آن‌ها تاکنون نام تامین‌کنندگان دقیق قطعات و جدول زمانی مشخصی را برای راه‌اندازی نهایی سیستم اعلام نکرده‌اند. اگرچه عملکرد پایدار و ادعاشده لینگ‌شن در صورت تحقق، از امتیاز ثبت‌شده ابررایانه ال کاپیتان فراتر خواهد رفت، اما تا زمانی که این سیستم چینی به‌طور کامل ساخته و راه‌اندازی نشود، هیچ داده معتبری برای سنجش واقعی عملکرد آن در دسترس نخواهد بود.

انتهای پیام/

ارسال نظر