سحابی پرده نتیجه انفجار ستاره‌ای در ده هزار سال

به گزارش خبرگزاری علم و فناور آنا به نقل از اسپیس، حدود ده هزار سال پیش ستاره‌‌ای در اثر یک انفجار ابرنواختری منفجر شد و گاز عظیمی به نام «سحابی پرده» (Veil Nebula) از خود بر جای گذاشت. باقیمانده این ابرنواختر که امروزه با نام «حلقه ماکیان» (Cygnus Loop) نیز شناخته می‌‌شود، محو و کم‌‌رنگ شده و در حال حاضر تنها از طریق یک تلسکوپ کوچک در نزدیکی صورت فلکی ماکیان قابل مشاهده است.

سحابی پرده توسط ویلیام هرشل، ستاره شناس در سپتامبر سال ۱۷۸۴ کشف شد.

سحابی ابری عظیم از گاز و غبار میان‌ستاره‌ای است که نقش مهمی در چرخه‌ی حیات ستاره‌ها ایفا می‌کند. سحابی‌ها شکل‌ها و اندازه‌های مختلفی دارند و چشم‌اندازهای کیهانی جذابی را به وجود می‌آورند. این اجرام بر اساس چگونگی و محل‌ شکل‌گیری ترکیب‌های متفاوتی دارند.

انفجاری که این سحابی را ایجاد کرد منجر به شکل‌گیری رشته‌های درهم تنیده‌ای از گاز یونیزه درخشان که امروز آنها را می‌بینیم شد. 

این سحابی در حال حاضر از ما ۷۰ سال نوری فاصله دارد. وسعت کل سحابی پرده شش‌برابر قطر ماه کامل بوده اما بسیار کم‌نور است.

غبار قهوه‌ای بازتابنده‌ که به‌صورت عمودی در سمت چپ تصویر مشاهده می‌شود، احتمالاً در جو خنک ستارگان پرجرم ایجاد شده است. این غبار به‌ندرت در تصاویر ثبت می‌شود، اما در نوردهی طولانی این تصویر در میان نوارهای رنگی متعدد می‌توان آن را دید.

در این تصویر، رنگ‌های مایل به قرمز توسط گاز هیدروژن ایجاد شده‌اند و رنگ‌های مایل به سبز آبی نشان دهنده گاز اکسیژن هستند.

تصویر منتشر شده نمایانگر سحابی جاروی جادوگر در سمت چپ بالا در نزدیکی ستاره درخشان پیش‌زمینه ۵۲ ماکیان و دسته‌جاروی مثلثی فلمینگ نیز است که به صورت مورب در وسط تصویر قرار دارد.

این تصویر در منطقه حفاظت شده آسمان تاریک رصدخانه‌ای در پرتغال با استفاده از طول موج‌های مختلف گرفته شده است.

منطقه حفاظت شده آسمان تاریک منطقه‌ای است که معمولاً در اطراف یک رصدخانه قرار دارد که در آن آلودگی نوری مهار شده‌است.