دارو‌های دیابت مرتبط با مولتیپل اسکلروزیس: مطالعه جدید ارتباط شگفت انگیزی را نشان می‌دهد

به گزارش گروه دانش و فناوری خبرگزاری آنا به نقل از وبگاه (سای تک دیلی)، مرکز نوآوری در علوم مغز دانشگاه آریزونا مطالعه‌ای را برای بررسی اینکه آیا مصرف دارو برای دیابت نوع ۲ احتمال ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس را افزایش می‌دهد، انجام داد.

بر اساس مطالعه‌ای در دانشگاه علوم بهداشت آریزونا، افراد بالای ۴۵ سال مبتلا به دیابت نوع ۲ که تحت درمان با دارو‌های ضد قند خون قرار می‌گیرند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس، به‌ویژه در میان زنان هستند. با این حال، این مطالعه همچنین نشان داد که در افراد زیر ۴۵ سال، قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی در واقع خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس را کاهش می‌دهد.

کاتلین راجرز، محقق ارشد، دکتری، معاون مدیر علوم اعصاب ترجمه در مرکز نوآوری در علوم مغز، گفت: یافته‌های ما نیاز به یک رویکرد پزشکی دقیق برای پیشگیری از ام‌اس در این جمعیت‌های آسیب‌پذیر را تقویت می‌کند.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک اختلال عصبی خودایمنی غیرقابل پیش بینی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد و منجر به ناتوانی شدید جسمی و شناختی می‌شود. تخمین زده می‌شود که نزدیک به ۱ میلیون بزرگسال در ایالات متحده و بیش از ۲.۸ میلیون نفر در سراسر جهان با ام اس زندگی می‌کنند.

برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که اختلالات متابولیک و ام اس را از طریق یک محرک مشترک افزایش خودایمنی مرتبط می‌کند. این موضوع تاثیر درمان‌های ضد هیپرگلیسمی مورد استفاده برای درمان دیابت نوع ۲، از جمله انسولین، بر بروز ام اس را زیر سوال می‌برد.

دکتر راجرز گفت: تحقیقات قبلی اثر محافظت کننده عصبی دارو‌های ضد هیپرگلیسمی را در بیماری آلزایمر و سایر زوال عقل‌های مرتبط نشان داده است. برای MS، ما می‌خواستیم تفاوت‌های سنی و جنسیتی را به‌ویژه در بین مردان و زنان زیر ۴۵ سال مبتلا به دیابت نوع ۲ بررسی کنیم.

آن‌ها دریافتند که مردان بالای ۴۵ سال افزایش اندکی قابل توجهی در خطر ام اس دارند و زنان بالای ۴۵ سال افزایش قابل توجهی در بروز ام اس پس از قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی نشان دادند. علاوه بر تفاوت‌های سنی، تجزیه و تحلیل خطر بر اساس گروه دارویی نشان داد که قرار گرفتن در معرض انسولین در بیماران بالای ۴۵ سال با افزایش خطر بیشتری در مقایسه با سایر درمان‌ها همراه بود.

در بیماران کمتر از ۴۵ سال، قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی در برابر توسعه ام اس محافظت می‌کند.

این مطالعه از یک پایگاه داده خسارت بیمه‌ای مستقر در ایالات متحده شامل ۱۵۱ میلیون شرکت کننده برای شناسایی بیش از ۵ میلیون بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ و ام اس زودرس یا دیررس استفاده کرد. محققان داده‌ها را بر اساس سن - بیمارانی که دیابت نوع ۲ قبل یا بعد از ۴۵ سالگی تشخیص داده‌اند - و جنسیت تقسیم‌بندی کردند تا عوامل ایجادکننده خطر MS در هر دو جمعیت، به‌ویژه در زنان بالای ۴۵ سال را رمزگشایی کنند.