![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
نظریه «انفجار بزرگ» درباره تکامل جهان تأیید شد
![image_9166-Abell-3391-3395.jpg](/c-files/old/1399/09/28/637438801163599000.jpg)
به گزارش خبرنگار گروه علم و فناوری خبرگزاری آنا، ستارهشناسان با استفاده از تلسکوپ اشعه ایکس eROSITA در رصدخانه فضایی اسپکتر-آرجی(SRG) و تلسکوپ رادیویی مسیر یاب آرایهای کیلومترمربع استرالیا(ASKAP) موفق شدند یک رشته بینخوشهای به طول 49 میلیون سال نوری را میان خوشههای کهکشان Abell 3391 - Abell 3395 کشف کنند. این کشف، نظریه فعلی «انفجار بزرگ» را در مورد ریشه و تکامل جهان تأیید میکند.
تصاویر به دستآمده نه تنها خوشهها و تعداد زیادی کهکشان منفرد، بلکه دو رشته گاز - که یکی از آنها 49 میلیون سال نوری است – را نشان میدهد که دو قسمت اصلی کهکشانها را به هم متصل میکند.
کلاوس دولاگ(Klaus Dolag)، ستارهشناس دانشگاه دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ میگوید: «تصاویر جدید eROSITA به طرز چشمگیری به نتیجه شبیهسازیهای کیهانشناسی ما شباهت دارد. این بدین معنی است که مدل استاندارد پذیرفتهشده برای تکامل جهان صحیح است. مهمتر از همه، دادهها نشان میدهد که ماده گمشده(missing matter) احتمالاً در این رشتهها پنهان شده است.»
محققان در شبیهسازیهای رایانهای مغناطیسی، یک جفت خوشه کهکشان بسیار مشابه را یافتند که با گاز گرم در یک رشته پلمانند به هم متصل شده و توسط اشیأ دیگری احاطه شدهاند و در یک ساختار رشتهای به طول 49 میلیون سال نوری قرار دارند. شبیهسازیها تأیید میکنند که چنین رشتههای طولانی حاوی مقدار قابل توجهی گاز رقیق هستند و در مناطق وسیعی از فضا گسترش مییابند.
توماس ریپریش ، استاد دانشگاه بن و همکارانش میگویند: «بیش از نیمی از مادههای جهان تاکنون از نظر ما پنهان مانده است. با این حال، پژوهشگران اخترفیزیک ظن قوی در مورد جایی دارند که ممکن است این مادهها وجود داشته باشند: در رشتهها با ساختار نخمانندی از گاز داغ که کهکشانها و خوشههای کهکشان را احاطه کرده و به هم متصل میکنند.»
محاسبات پژوهشگران نشان میدهد بیش از نیمی از ماده باریونی جهان ما در این رشتهها وجود دارد و این همان فرم مادهای است که ستارگان و سیارات از آن تشکیل شدهاند.
انتهای پیام/
انتهای پیام/