تیم‌های رباتیک ایران رقیب تیم‌های خارجی رده اول مثل تیم آلمان هستند

به گزارش خبرنگار گروه دانش و فناوری خبرگزاری آنا، محمد عطائی در مورد وضعیت و کیفیت تیم‌های رباتیک ایرانی در مسابقات ربوکاپ امسال گفت: «تیم‌های خارجی دو دسته هستند. بعضی‌ها در بخش فناوری قوی هستند و در رده اول قرار دارند و بعضی‌ها در رده دوم و سوم و ما قطعا از رده‌های دوم و سوم از نظر تکنیکی و دانش بالاتر هستیم و رقابت شدیدی با رده‌های اول مثل تیم آلمان داریم».

وی افزود: «به طور مثال، در مسابقه لیگ فوتبال سایز کوچک، تیم ایران توانست بر تیم آلمان غلبه کند. در زمینه ربات‌های انسان‌نما نیز تنها رقیب ما تیم آلمان است. تیم رباتیک ایران در مسابقات ربوکاپ برزیل نیز که سال گذشته انجام شد، تیم فوتبال سایز کوچک آلمان را شکست داد. اینها همه نشان می‌دهند که ما به جایگاه قابل قبولی در علم رباتیک رسیده‌ایم».

وی درباره جایگاه ایران در علم رباتیک و همچنین اهمیت این دانش در میان متخصصان ایرانی گفت: «علم رباتیک جزو چهار علم برتر جهان است و ما این انتظار را داریم که دانشگاه آزاد اسلامی به خصوص واحد قزوین گام‌های بسیار موثر و چشمگیری را در این زمینه بردارند. کما اینکه از زمانی که مسابقات ربوکاپ 10 سال پیش برگزار شده تاکنون تلاش‌های این دانشگاه به ثمر رسیده و الان می‌توانیم ادعا کنیم که در صنعت رباتیک همپای کشورهای پیشرو هستیم».

وی افزود: «جهان چشم‌انداز رباتیک را در 2050 هدفگذاری کرده تا حدی که در 2050 ربات های فوتبالیست آنقدر از نظر حرکتی، هوش و قابلیت‌های دیگر پیشرفت کنند که بتوانند با انسان رقابت کنند».

عطائی با مقایسه کیفی دهمین دور مسابقات ربوکاپ با نخستین دور آن گفت: « 10 سال پیش، فقط 80 تیم داخلی قابلیت شرکت در این مسابقات را داشتند ولی الان حدود 800 تیم در این مسابقه ثبت نام کردند که 150 تا از بهترین‌های آنها انتخاب شد‌ه‌اند».

وی در گفت و گو با خبرنگار آنا درباره دلیل این پیشرفت گفت: «پیشرفت در زمینه رباتیک، یک مزیت نسبی و عامل برتری کشورها به شمار می‌رود و خود یک قدرت تلقی می‌شود. علاوه براین، در برخی موارد نظیر مسائل هسته‌ای که انسان از نظر روانی و جسمی از پس آنها برنمی‌آید، ناگزیر از استفاده از ربات‌ها هستیم».

عطائی در مورد محدودیت هایی که در آینده به دلیل رشد بیش از اندازه علم رباتیک گریبانگیر انسان‌ها خواهد شد، گفت: «تا امروز، بشر داشت سعی می‌کرد که محیط و ابزارها را به خدمت بگیرد و آرامش و سعادت بیشتر را موجب شود اما الان این ابزارها آنقدر رشد کرده‌اند که بیم آن می‌رود ربات‌ها روزی به انسان‌ها مسلط شوند. همانند گوشی‌های موبایل که هم‌اکنون به جای اینکه در خدمت ما باشند، ما در خدمت آنها هستیم و بی‌دلیل بخش بزرگی از زندگی ما را به خود اختصاص داده‌اند. در این مورد باید جهت‌گیری و رویکردمان این باشد که انسان در خدمت ربات‌ها قرار نگیرد. البته این بحث بیشتر مختص کشورهایی همانند آمریکاست که از مرحله رشد و پیشرفت ربات ها گذشته‌اند اما ما هنوز در مرحله اول در خدمت گیری ابزار هستیم و به آن حد نرسیده‌ایم».