آخرین اخبار:
18:17 25 / 08 /1405
رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی تاکید کرد

تسهیلات سرمایه در گردش با پشتوانه برات الکترونیک

رفیعی
رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی از الگویی خبر داد که در آن طلب شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت از شرکت‌های پخش به‌صورت برات الکترونیک ثبت می‌شود. در این الگو، برات به‌ جای تنزیل نزد بانک وثیقه می‌ماند و پشتوانه تسهیلاتی تا 6 برابر آورده شرکت‌ها می‌شود.

به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری، نشست هم‌اندیشی بررسی راهکار‌های اجرایی‌سازی ابزار‌های نوین تأمین مالی ویژه شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت، با حضور حامد رفیعی، رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری و مصطفی قانعی، دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری‌های زیست‌فناوری و سلول‌های بنیادی، ۲۵ آبان‌ماه در محل معاونت علمی برگزار شد.

در این نشست، راهکار‌های استفاده از ابزار‌های نوین مالی برای تأمین سرمایه در گردش شرکت‌های دانش‌بنیان فعال در حوزه سلامت، به‌ویژه تولیدکنندگان دارو و تجهیزات پزشکی، بررسی شد. محور اصلی مذاکرات، طراحی سازوکاری برای استفاده از مطالبات شرکت‌های تولیدکننده از شبکه توزیع و تبدیل این مطالبات به پشتوانه دریافت تسهیلات بانکی بود؛ رویکردی که می‌تواند بدون ایجاد فشار مالی مضاعف بر شرکت‌های پخش، به بهبود جریان نقدینگی تولیدکنندگان کمک کند.

بررسی فکتورینگ، اوراق گام و برات الکترونیکی برای تأمین مالی تولیدکنندگان

حامد رفیعی در این نشست با اشاره به برگزاری جلسات کارشناسی پیشین با فعالان صنعت دارو، تجهیزات پزشکی، شرکت‌های تولیدکننده و نمایندگان شبکه بانکی گفت: در جلسات گذشته، مسیر‌های مختلف تأمین مالی شرکت‌های تولیدکننده بررسی شده است. هدف این مذاکرات، پیدا کردن راهکاری است که ضمن تأمین منابع مورد نیاز تولیدکنندگان، منافع سایر بخش‌های زنجیره تأمین، از جمله شرکت‌های پخش، نیز در آن لحاظ شود.

وی با بیان اینکه در مرحله نخست تمرکز بر شرکت‌های دانش‌بنیان قرار دارد، افزود: در طراحی این مدل نباید به‌گونه‌ای عمل شود که تأمین مالی یک بخش به قیمت آسیب دیدن بخش دیگر تمام شود. باید شرایطی فراهم شود که تولیدکننده، شرکت پخش و سایر حلقه‌های زنجیره بتوانند از ظرفیت ابزار‌های مالی جدید استفاده کنند.

رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی با اشاره به بررسی ابزار فکتورینگ در مذاکرات قبلی اظهار کرد: فکتورینگ یکی از گزینه‌های مطرح‌شده برای تأمین مالی شرکت‌ها بود، اما در گفت‌و‌گو با شبکه بانکی مشخص شد که بانک‌ها تمایل بیشتری به استفاده از برخی ابزار‌های دیگر، از جمله برات الکترونیکی و گام دارند. به همین دلیل، در حال بررسی و پیشبرد مدلی هستیم که امکان استفاده از ظرفیت این ابزار‌ها را برای شرکت‌های تولیدکننده فراهم کند.

او با اشاره به ملاحظات بانک‌ها در استفاده از ابزار‌های مختلف تأمین مالی توضیح داد: بخشی از محدودیت‌ها به نحوه استفاده بانک‌ها از ظرفیت‌های اعتباری و منافع اقتصادی ابزار‌های مختلف مربوط است. از این رو، لازم است مدلی طراحی شود که هم برای بانک قابل اجرا باشد و هم بتواند مسئله اصلی شرکت‌های تولیدکننده، یعنی کمبود نقدینگی، را برطرف کند.

«برات الکترونیکی» ابزاری برای تبدیل مطالبات به پشتوانه تأمین مالی

یکی از محور‌های اصلی این نشست، بررسی نقش برات الکترونیکی در تأمین مالی شرکت‌های دانش‌بنیان بود. رفیعی در تشریح این سازوکار گفت: در الگوی پیشنهادی، شرکت‌های تولیدکننده می‌توانند مطالبات خود از شرکت‌های پخش را در قالب برات الکترونیکی دریافت کنند. در این فرآیند، طلب تولیدکننده رسمیت پیدا می‌کند و امکان استفاده از آن در یک سازوکار تأمین مالی فراهم می‌شود.

وی با اشاره به محدودیت‌های این روش در صورت استفاده مستقل از برات الکترونیکی افزود: صرف صدور برات، لزوماً مشکل نقدینگی تولیدکننده را حل نمی‌کند؛ چراکه شرکت باید تا زمان سررسید منتظر بماند یا برای تبدیل آن به نقدینگی، یا دو حلقه انتقال صورت گرفته باشد یا یک چهارم دوره را طی کرده باشد و به بانک مراجعه و هزینه تنزیل را پرداخت کند. ضمن اینکه معمولا در خصوص شرکت‌های دارویی، چون تعدد این مطالبات بالاست، نقد شدن برات‌های انفرادی مشکل نقدینگی و سرمایه در گردش شرکت‌ها را رفع نخواهد کرد. بنابراین، باید سازوکاری مکمل در کنار برات الکترونیکی قرار گیرد تا شرکت‌ها بتوانند پیش از سررسید مطالبات، به منابع مالی مورد نیاز خود در زمان و مقدار مناسب دسترسی پیدا کنند.

به گفته او، در مدل پیشنهادی معاونت علمی، قرار است از ظرفیت صندوق برای پشتیبانی اعتباری از این مطالبات استفاده شود تا برات‌های صادرشده بتوانند به‌عنوان وثیقه در فرآیند دریافت تسهیلات سرمایه در گردش و در قالب الگوی پایدار هم افزای برات-دارو مورد استفاده قرار گیرند.

پیشنهاد ایجاد ظرفیت تا شش‌برابری تسهیلات سرمایه در گردش با مشارکت شرکت‌ها و صندوق

رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی در ادامه، جزئیات مدل پیشنهادی برای افزایش ظرفیت اعتباری شرکت‌های دانش‌بنیان را تشریح کرد. بر اساس توضیحات او، در این الگو شرکت‌های تولیدکننده به‌جای اینکه هرکدام به‌صورت مستقل برای تأمین منابع مورد نیاز خود اقدام کنند، می‌توانند در قالب یک سازوکار مشترک، بخشی از منابع مالی خود را وارد طرح کنند. صندوق نیز با استفاده از ظرفیت اعتباری خود، در کنار منابع شرکت‌ها قرار می‌گیرد و زمینه ایجاد چندبرابر ظرفیت تسهیلات را با پشتوانه برات حاصل از مطالبات فراهم می‌کند.

رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی تأکید کرد: در این روش، هدف صرفاً تأمین نقدینگی از محل آورده اولیه شرکت‌ها نیست، بلکه قرار است با استفاده از اعتبار صندوق و ظرفیت شبکه بانکی، منابع اولیه و ظرفیت برات در زنجیره به پشتوانه‌ای برای ایجاد تسهیلات هم افزای چندبرابری تبدیل شود.

وی ادامه داد: در این سازوکار، برات‌های الکترونیکی شرکت‌ها نیز به‌عنوان پشتوانه در مدل پیشنهادی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به این ترتیب، شرکت تولیدکننده می‌تواند پیش از سررسید مطالبات خود از شبکه توزیع، از تسهیلات سرمایه در گردش استفاده کند و نیاز‌های جاری تولید را تأمین کند.

کاهش فشار نقدینگی بدون تحمیل هزینه جدید به شرکت‌های پخش

رفیعی در تشریح مزیت این مدل برای سایر حلقه‌های زنجیره تأمین دارو گفت: یکی از ملاحظات اصلی در طراحی این سازوکار آن است که شرکت‌های پخش که خود از داروخانه‌ها مطالبه دارند، برای تأمین مطالبات تولیدکنندگان دچار چالش نشده یا تحمل هزینه مالی جدید نشوند.

وی افزود: در روش پیشنهادی، شرکت پخش همچنان می‌تواند مطابق زمان‌بندی توافق‌شده با تولیدکننده، بدهی خود را در سررسید پرداخت کند؛ با این تفاوت که تولیدکننده برای تأمین نقدینگی مورد نیاز خود ناچار نیست تا آن زمان منتظر بماند. به بیان دیگر، قرار نیست با انتقال مشکل نقدینگی از تولیدکننده به شرکت پخش، مسئله یک بخش به بهای ایجاد مشکل برای بخش دیگر حل شود. استفاده از ظرفیت صندوق و شبکه بانکی باید این فاصله زمانی میان فروش محصول و وصول مطالبات را پوشش دهد.

این مقام مسئول، با اشاره به اینکه یکی از اهداف اصلی ابزار‌های تأمین مالی زنجیره‌ای، کاهش نیاز به پرداخت نقدی در تمام مراحل معامله است، اظهار کرد: با استفاده از این الگو می‌توان مطالبات تجاری را به پشتوانه‌ای برای تأمین سرمایه در گردش تبدیل کرد و گردش منابع را در زنجیره تولید و توزیع بهبود بخشید.

نقش صندوق نوآوری و شکوفایی در پشتیبانی اعتباری و کاهش هزینه تأمین مالی

رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی همچنین به نقش صندوق در اجرای این مدل اشاره کرد و گفت: صندوق می‌تواند با استفاده از ظرفیت اعتباری خود، پشتوانه لازم را برای استفاده شرکت‌ها از تسهیلات بانکی فراهم کند. صندوق قرار نیست صرفاً منابع مالی خود را به‌صورت مستقیم در اختیار شرکت‌ها قرار دهد؛ بلکه بخشی از مأموریت آن، ایجاد ظرفیت اعتباری و فراهم کردن امکان استفاده مؤثرتر از منابع بانکی است.

رفیعی با اشاره به نرخ تأمین مالی در الگوی مورد بحث، نرخ بانکی را برای تسهیلات این سازوکار مطرح کرد و گفت: با این حال، جزئیات نهایی نرخ، شرایط وثیقه‌گذاری، نحوه مشارکت شرکت‌ها و ضوابط پرداخت تسهیلات باید در چارچوب توافق‌های اجرایی با صندوق و شبکه بانکی مشخص شود.

امکان گسترش طرح با مشارکت وزارت اقتصاد

رفیعی با تأکید بر اینکه اجرای مرحله نخست این مدل برای شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت در دستور کار قرار دارد، گفت: در صورت موفقیت الگوی پیشنهادی، می‌توان آن را در سطح گسترده‌تری توسعه داد و از ظرفیت وزارت امور اقتصادی و دارایی برای افزایش منابع و ایجاد توان اعتباری بیشتر استفاده کرد.

به گفته وی، اگر این سازوکار در مرحله نخست به نتیجه برسد، امکان طراحی یک الگوی بزرگ‌تر وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که منابع بیشتری برای تأمین مالی غالب شرکت‌های تولیدکننده اختصاص یابد و ظرفیت استفاده از ابزار‌های مالی زنجیره‌ای افزایش پیدا کند.

او تأکید کرد: هدف نهایی، ایجاد سازوکاری پایدار برای تأمین نقدینگی شرکت‌های دانش‌بنیان است؛ سازوکاری که به‌جای اتکا به تزریق مستقیم منابع، از ظرفیت مطالبات تجاری، اعتبار صندوق و منابع شبکه بانکی برای تأمین مالی پایدار تولید استفاده کند.

بررسی امکان ورود شرکت‌های پخش و داروخانه‌ها به مدل تأمین مالی

یکی دیگر از موضوعات مطرح‌شده در این نشست، امکان توسعه الگوی پیشنهادی به سایر حلقه‌های زنجیره تأمین دارو، از جمله شرکت‌های پخش و داروخانه‌ها بود. رفیعی با اشاره به مباحث مطرح‌شده در جلسات قبلی گفت: در طراحی اولیه، این موضوع نیز بررسی شده بود که مدل تأمین مالی از بخش‌های پایین‌دستی زنجیره، از جمله بیمه‌ها و داروخانه‌ها و در مرحله بعد از شرکت‌های پخش، آغاز شود و در ادامه به تولیدکنندگان برسد. چنین رویکردی می‌تواند به حل هم‌زمان مشکلات نقدینگی در بخش‌های مختلف زنجیره کمک کند.

به گفته او، به دلیل ضرورت فراهم شدن برخی الزامات و مجوز‌های مورد نیاز برای ورود به این بخش‌ها، تصمیم گرفته شده است که در مرحله نخست، اجرای مدل به مطالبات شرکت‌های تولیدکننده دانش‌بنیان از شبکه پخش محدود شود.

وی افزود: در صورت فراهم شدن شرایط لازم، می‌توان دامنه حمایت را به سایر حلقه‌های زنجیره نیز گسترش داد. برای مثال، مطالبات شرکت‌های پخش از داروخانه‌ها و تعهدات مالی بیمه‌ها و سایر تعهدات میان بخش‌های مختلف زنجیره می‌تواند در مراحل بعدی مورد توجه قرار گیرد؛ به‌گونه‌ای که حمایت اعتباری متناسب با مطالبات شرکت‌های دانش‌بنیان در این زنجیره توسعه پیدا کند.

«تأمین مالی زنجیره‌ای» راهکاری برای کاهش گلوگاه نقدینگی صنعت سلامت

محور اصلی پیشنهاد مطرح‌شده در این نشست، استفاده از ابزار‌های مالی برای مدیریت فاصله زمانی میان تولید، فروش و وصول مطالبات است. شرکت‌های تولیدکننده دارو و تجهیزات پزشکی معمولاً برای ادامه فعالیت به منابع مستمر نیاز دارند، اما بخشی از سرمایه آنها در قالب مطالبات از خریداران و شبکه توزیع باقی می‌ماند.

در چنین شرایطی، استفاده از برات الکترونیکی و اوراق گام در کنار ظرفیت اعتباری صندوق و تسهیلات بانکی می‌تواند امکان دسترسی زودتر به منابع مالی را فراهم کند؛ بدون آنکه ضرورتاً زمان پرداخت بدهی شرکت‌های پخش تغییر کند.

الگوی پیشنهادی معاونت علمی در مرحله نخست بر حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان تولیدکننده متمرکز است و اجرای آن به هماهنگی میان شرکت‌ها، صندوق و شبکه بانکی نیاز دارد. در صورت موفقیت، این مدل می‌تواند به سایر بخش‌های زنجیره تأمین دارو نیز توسعه یابد و زمینه استفاده گسترده‌تر از ابزار‌های نوین تأمین مالی پایدار را در صنعت سلامت فراهم کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر