هسته زمین طول روز را تغییر می‌دهد
اپل به سراغ دستگاه‌هایی می‌رود که محیط اطراف را دائماً می‌بینند و می‌شنوند
به گزارش خبرگزاری آنا؛ اپل سال‌ها تلاش کرده تفاوت خود با بسیاری از شرکت‌های فناوری را بر پردازش محلی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی بنا کند، اما محصولات هوش مصنوعی آینده این شرکت ممکن است برای مفید بودن به اطلاعات بسیار بیشتری از محیط پیرامون نیاز داشته باشند. مارک گورمن، خبرنگار بلومبرگ، می‌گوید اپل در حال توسعه محصولات تازه‌ای برای امنیت خانه است که یکی از آنها حسگرهایی کوچک و تقریباً هم‌اندازه یک رژ لب هستند و در نقاط مختلف خانه نصب می‌شوند. این حسگر‌ها برخلاف دوربین امنیتی معمولی قرار نیست ویدئو ضبط کنند، بلکه تصاویر بسیار کم‌کیفیت و با نرخ فریم پایین دریافت می‌کنند تا هوش مصنوعی بتواند تشخیص دهد در محیط چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
دوربینی که قرار نیست فیلم ضبط کند
تفاوت اصلی چنین محصولی با دوربین امنیتی معمولی در نحوه استفاده از تصویر است. یک دوربین خانگی معمولاً ویدئو را با کیفیت کافی برای مشاهده چهره‌ها و اتفاقات ثبت می‌کند و ممکن است تصاویر را روی حافظه داخلی یا فضای ابری نگه دارد. حسگر مورد بحث اپل قرار است تنها به اندازه‌ای تصویر دریافت کند که سامانه بتواند وضعیت محیط را بفهمد؛ برای مثال تشخیص دهد فردی وارد اتاق شده، جسمی جابه‌جا شده یا اتفاق مشخصی در خانه رخ داده است. تصاویر با وضوح و نرخ فریم بسیار پایین پردازش می‌شوند و بنا بر اطلاعات فعلی، هدف از آنها ساخت یک آرشیو ویدئویی قابل مشاهده نیست.
این فناوری احتمالاً در کنار قابلیت‌های تازه HomeKit کار خواهد کرد که می‌توانند با استفاده از Apple Intelligence اتفاقات ثبت‌شده در خانه را تحلیل و خلاصه کنند. برخی از این امکانات نیز ممکن است به اشتراک پولی نیاز داشته باشند. ایده اصلی آن است که هوش مصنوعی برای درک محیط به نوعی چشم نیاز دارد، اما اپل تلاش کند اطلاعات دریافتی از این چشم را به ویدئویی دائماً در حال ضبط تبدیل نکند.
رویکرد مشابهی برای ایرپاد‌های آینده دارای دوربین نیز مطرح شده است. این دوربین‌ها قرار نیست مانند دوربین گوشی برای عکاسی و فیلم‌برداری استفاده شوند و هدف احتمالی آنها تأمین اطلاعات بصری برای قابلیت Visual Intelligence است تا هوش مصنوعی بتواند اشیاء و محیط مقابل کاربر را تشخیص دهد. در چنین حالتی ایرپاد می‌تواند چیزی را که کاربر به آن نگاه می‌کند درک کند، بدون اینکه الزاماً فیلمی با کیفیت معمول دوربین ثبت و نگهداری شود.
اپل واچ ممکن است همیشه چند ثانیه اخیر را شنیده باشد
صدا نیز قرار است نقش مشابهی پیدا کند. اپل واچ سری ۱۲ و اپل واچ اولترا ۴ ماه گذشته بدون ۲ قابلیت هوش مصنوعی صوتی Live Rewind و Siri Recap عرضه شدند، اما این امکانات برای تراشه S۱۱ نسل جدید طراحی شده‌اند. Live Rewind قرار است با ۲ بار فشردن تاج دیجیتال، متن ۱۵ ثانیه آخر مکالمه اطراف کاربر را در اختیار وی قرار دهد. چنین قابلیتی فقط در صورتی امکان‌پذیر است که ساعت همواره مقدار کوتاهی از صدای اخیر محیط را به‌صورت موقت در اختیار داشته باشد تا پس از درخواست کاربر بتواند به چند ثانیه قبل برگردد.
Siri Recap قدم بزرگ‌تری در همین مسیر خواهد بود و قرار است اطلاعات بیشتری از فعالیت‌های روزانه را برای تهیه خلاصه‌ای هوشمند پردازش کند؛ از جمله اینکه فرد در طول روز با چه کسانی صحبت کرده و موضوع گفت‌و‌گو‌ها چه بوده است. تفاوت مهم میان این قابلیت‌ها و یک دستگاه ضبط صدا در نحوه نگهداری اطلاعات قرار دارد. اپل می‌گوید ساعت در مدت دریافت صدا، آن را به متن تبدیل نمی‌کند و فایل صوتی خام نیز در اختیار اپل، خود کاربر یا شرکت دیگری قرار نمی‌گیرد. زمانی که برای تبدیل گفتار به متن لازم باشد داده از ساعت به آیفون منتقل شود، فایل ابتدا رمزگذاری و سپس از طریق ارتباط رمزگذاری‌شده ارسال خواهد شد.
شنیدن با ذخیره کردن یکی نیست
اپل برای چنین پردازشی از بخشی سخت‌افزاری و ایزوله استفاده می‌کند که داده‌های صوتی و اطلاعات حسگر‌ها را جدا از بخش‌های عادی سیستم پردازش می‌کند. شرکت تأکید کرده انتخاب اطلاعاتی که در نهایت نگهداری می‌شوند در اختیار کاربر است و صدای خام نه ذخیره می‌شود و نه میان دستگاه‌ها همگام‌سازی خواهد شد. تنها متن‌هایی که کاربر تصمیم به نگهداری آنها بگیرد می‌توانند در صورت فعال بودن احراز هویت دومرحله‌ای iCloud و رمز دستگاه، با رمزگذاری سرتاسری میان محصولات اپل همگام شوند.
همین تفاوت از نظر فنی مهم است. دستگاهی می‌تواند برای چند ثانیه صدای محیط را داخل یک حافظه موقت نگه دارد یا تصویر بسیار کم‌کیفیتی را لحظه‌به‌لحظه تحلیل کند، بدون اینکه نتیجه به شکل فایل صوتی یا ویدئویی قابل بازیابی ذخیره شود. با این حال از نگاه حریم خصوصی، مسئله کاملاً از بین نمی‌رود؛ میکروفون همچنان برای ارائه چنین قابلیتی باید صدای محیط را دریافت کند و حسگر بصری نیز باید چیزی را ببیند تا هوش مصنوعی بتواند آن را تحلیل کند. تفاوت در این است که چه مقدار از این اطلاعات باقی می‌ماند، در کجا پردازش می‌شود و چه کسی در نهایت امکان دسترسی به آن را دارد.
اعتبار اپل به عملکرد واقعی این سیستم‌ها وابسته است
اپل احتمالاً همین معماری را در ایرپاد‌های مجهز به دوربین و محصولات آینده خانه هوشمند نیز به کار خواهد گرفت و پردازش مرکزی بعضی قابلیت‌ها ممکن است بر عهده دستگاهی مانند هاب خانگی شایعه‌شده این شرکت باشد. چنین رویکردی می‌تواند به اپل اجازه دهد دستگاه‌هایی بسازد که تقریباً همیشه از محیط خود آگاه هستند، اما اطلاعات خام محیط را به آرشیوی دائمی از زندگی کاربر تبدیل نکنند.
تفاوت میان این وعده و یک سامانه نظارتی واقعی در نهایت باید در عمل اثبات شود. مایکروسافت پیش‌تر با قابلیت Recall با مشکل مشابهی روبه‌رو شد. Recall برای ساخت نوعی حافظه قابل جست‌و‌جو از فعالیت‌های رایانه، مرتب از صفحه کاربر تصویر می‌گرفت و هوش مصنوعی متن و محتوای آنها را تحلیل می‌کرد، اما پژوهشگران امنیتی نشان دادند اطلاعات استخراج‌شده از تصاویر می‌توانند در دسترس قرار گیرند و حتی داده‌های حساسی مانند اطلاعات بانکی در میان آنها ظاهر شوند. همین نگرانی‌ها باعث شد ایده حافظه دائمی رایانه با واکنش منفی گسترده‌ای مواجه شود.
محصولات آینده اپل با مسئله‌ای مشابه، اما شخصی‌تر روبه‌رو خواهند بود. ساعت روی مچ، ایرپاد داخل گوش و حسگر‌های نصب‌شده در خانه به بخش‌هایی از زندگی دسترسی دارند که بسیار خصوصی‌تر از صفحه رایانه هستند. اپل می‌خواهد ثابت کند یک دستگاه می‌تواند محیط را ببیند و بشنود، بدون اینکه به وسیله‌ای برای ثبت دائمی زندگی تبدیل شود. موفقیت این ایده بیش از هر چیز به این بستگی خواهد داشت که معماری امنیتی شرکت در برابر بررسی پژوهشگران تا چه اندازه دوام بیاورد و کاربران تا چه حد میان پردازش موقت اطلاعات و ضبط دائمی آنها تفاوت قائل شوند.
انتهای پیام/
