امکان اختصاص ۹۳ درصد رم به گرافیک در پردازندههای «پنتر لیک» اینتل فراهم شد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ انتشار درایور رسمی نسخه «۳۲.۰.۱۰۱.۸۸۰۴» نشاندهنده یک تحول بزرگ در لایههای نرمافزاری مدیریت حافظه اینتل است. پیش از این، سقف اشتراکگذاری حافظه سیستم با پردازندههای گرافیکی اینتل به ۸۷ درصد محدود میشد، اما در معماری جدید، برای نمونه در یک لپتاپ مجهز به ۶۴ گیگابایت حافظه رم، پردازنده گرافیکی مجتمع Arc Pro B۳۹۰ میتواند تا ۵۹.۵ گیگابایت از این ظرفیت را به صورت پویا به فرآیندهای رندرینگ و پردازشهای گرافیکی سنگین اختصاص دهد؛ موضوعی که بهبود بازدهی سختافزار را در نرمافزارهای تحلیلی و شبیهسازی به همراه خواهد داشت.
ارتقای ۱۵ درصدی عملکرد در نرمافزار بلندر و مقایسه با استراتژی شرکت AMD
اینتل با بهینهسازی الگوریتمهای آدرسدهی حافظه در این درایور جدید، افزایش عملکرد چشمگیری را برای کاربران حوزه پردازشهای سهبعدی و گرافیکی رقم زده است. طبق آمارهای رسمی منتشرشده، پردازنده گرافیکی مجتمع Arc Pro B۳۹۰ با اعمال این آپدیت، تا ۱۵ درصد بهبود بازدهی در رندرینگ نرمافزار بلندر را ثبت میکند؛ همچنین پردازندههای گرافیکی مجتمع قدیمیتر اینتل نیز از یک ارتقای عملکرد ۵ درصدی بهرهمند خواهند شد.
تفاوت کلیدی راهبرد اینتل با رقیب سنتیاش یعنی AMD (به ویژه در پردازندههای مجهز به معماری Strix Halo)، در نحوه مدیریت این حافظه مشترک است. در شاسی شتابدهندههای هوش مصنوعی و تراشههای AMD، کاربران ناچارند ظرفیت حافظه را به صورت دستی و ثابت به دو بخش سیستم و گرافیک تقسیم کنند؛ اما رویکرد جدید اینتل کاملاً پویا، خودکار و منعطف است و لایههای سیستمعامل با توجه به نیاز لحظهای پردازشها، مرز میان حافظه رم و گرافیک را تغییر میدهند.
چالش پهنای باند حافظههای LPDDR۵X در برابر غولهای بازار پردازش تصویر
با وجود این ارتقای نرمافزاری خیرهکننده، پلتفرم پنتر لیک برای پردازشهای به شدت سنگین هوش مصنوعی و گیمینگ همچنان با یک گلوگاه فیزیکی بزرگ مواجه است. حافظههای سیستم از نوع LPDDR۵X با فرکانس ۸،۵۳۳ مگاهرتز که در این پردازندهها استفاده میشوند، روی کاغذ به حداکثر پهنای باند ۶۸.۲۶ گیگابایت بر ثانیه دست مییابند؛ رقمی که در مقایسه با پهنای باند ۳۸۴ گیگابایت بر ثانیهای کارت گرافیک لپتاپ انویدیا GeForce RTX ۵۰۶۰ یا پهنای باند ۶۱۴ گیگابایت بر ثانیهای تراشه اپل M۵ مکس بسیار ناچیز است.
به همین دلیل، در پروژهها و نرمافزارهایی که «پهنای باند حافظه» اولویت بالاتری نسبت به «ظرفیت خام حافظه» دارد، گرافیکهای مجتمع اینتل کماکان انتخاب اول متخصصان نخواهند بود. با این حال، پایداری و انعطافپذیری فوقالعاده این درایور جدید در مدیریت پویا، ابزار بسیار کارآمدی را برای کاربرانی که نیازمند لایههای حافظه بزرگ برای مدلسازیهای حجیم هستند، بدون تحمیل هزینههای سنگین کارتهای گرافیک مجزا فراهم میآورد.
انتهای پیام/
