آخرین اخبار:
15:15 05 / 12 /1404
نتیجه یک پروژه تحقیقاتی

استفادۀ بیش از اندازه از هدفون خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد

تماس مداوم پلاستیک با پوست سر و گوش هنگام استفاده از تجهیزات صوتی، مسیر مستقیمی برای ورود ترکیبات پتروشیمی به جریان خون انسان باز کرده است. محققان در آزمایش‌های تخصصی دریافته‌اند این ابزارها حامل ترکیباتی هستند که سیستم غدد درون‌ریز را هدف قرار می‌دهند و به مرور زمان زمینه بروز سرطان، تغییرات متابولیک و اختلالات رشدی را فراهم می‌آورند.

نتایج بررسی پروژه «تولید بدون مواد سمی برای همه» روی ده‌ها مدل از تجهیزات صوتی، وجود مقادیر قابل‌توجهی از مواد برهم‌زننده هورمون را ثبت کرده است. شرکت‌های سازنده‌ای مانند سامسونگ، بوز، پاناسونیک و مارشال نیز در این فهرست حضور دارند و داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهند حرارت و تعریق بدن، سرعت مهاجرت این ترکیبات از بدنه دستگاه به بافت زنده را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهند.

نفوذ بیسفنول به ساختار پلاستیک

تحلیل نمونه‌های جمع‌آوری شده از بازار‌های چک، اسلواکی، مجارستان، اسلوونی و اتریش اعدادی تامل‌برانگیز به ثبت رسانده است. پژوهشگران از مجموع ۱۸۰ نمونه پلاستیک آزمایش شده، در ۱۷۷ مورد ردپای ماده شیمیایی «بیسفنول‌ای» (BPA) را پیدا کرده‌اند. تولیدکنندگان از این ترکیب صنعتی برای ایجاد دوام، کاهش وزن و فرم‌دهی به پلی‌کربنات‌ها و رزین‌های اپوکسی بهره می‌برند و این پلیمر‌ها ساختار اصلی بدنه گجت‌های پوشیدنی را تشکیل می‌دهند.

ورود بیسفنول به چرخه متابولیسم انسان تبعات بیولوژیکی متعددی به همراه دارد. داده‌های پزشکی ارتباط این ماده با بلوغ زودرس در دختران، تشکیل بافت‌های سرطانی، تغییرات هورمونی در مردان و اختلالات رشدی در کودکان را نشان داده‌اند. این ترکیبات در بدن انسان عملکرد هورمون‌ها را تقلید می‌کنند و جایگزین گیرنده‌های طبیعی می‌شوند. ماده شیمیایی «بیسفنول اس» (BPS) که صنعتگران آن را به عنوان جایگزین ترکیب قبلی معرفی می‌کنند نیز در ۱۳۷ نمونه یافت شده است و عملکردی مشابه ترکیب اصلی روی ارگانیسم‌های زنده دارد.

شکست فرضیه ایمنی برند‌ها

پرداخت مبالغ بالاتر برای خرید محصولات، تضمینی برای حفظ سلامت کاربران ایجاد نمی‌کند. گزارش این نهاد تحقیقاتی تایید می‌کند قیمت کالا شاخصی برای ارزیابی ایمنی شیمیایی آن محسوب نمی‌شود. مواد شیمیایی نظیر کندکننده‌های شعله بدون هیچ‌گونه نظارت قانونی در سراسر زنجیره تولید این تجهیزات، از برند‌های رده بالا تا محصولات اقتصادی، استفاده می‌شوند و ساختار شیمیایی یکسانی دارند.

کارولینا برابکووا، کارشناس شیمی موسسه آرنیکا در این پروژه تحقیقاتی، فرایند فیزیکی انتقال این مواد را تشریح کرده است. افراد این ابزار‌ها را به صورت روزمره استفاده می‌کنند. قرارگیری این قطعات روی پوست هنگام انجام تمرینات ورزشی، شرایط را برای واکنش شیمیایی مهیا می‌کند. رطوبت حاصل از تعریق بدن کاتالیزوری است که مهاجرت ترکیبات صنعتی از بدنه دستگاه به داخل منافذ پوست را تسریع می‌بخشد.

گسترش ترکیبات پایدار در تجهیزات پوشیدنی

مواجهه طولانی‌مدت با این دسته از مواد، آمار بیماری‌های خاص را در سطح جهان تغییر داده است. پژوهشگران افزایش نرخ سرطان‌های اطفال، ناباروری و چاقی را بی‌ارتباط با حضور روزافزون این ترکیبات در لوازم مصرفی نمی‌دانند. کارخانه‌ها همچنان ترکیباتی مانند بیسفنول‌ها، فتالات‌ها و مواد پرفلوئوروآلکیل را در خطوط تولید خود به کار می‌برند، در حالی که خریداران پیش از تهیه محصول، اطلاعاتی درباره مواد سازنده آن دریافت نمی‌کنند.

تجهیزات صوتی تنها ابزار‌های ناقل این مواد به شمار نمی‌روند. بند ساعت‌های هوشمند نیز پیشتر به دلیل استفاده از ترکیب شیمیایی PFHxA تحت بررسی قرار گرفته‌اند. این دسته از مواد با عنوان «مواد شیمیایی ابدی» طبقه‌بندی می‌شوند. تجمع این عناصر در بدن انسان، حد آستانه تحمل ارگان‌ها را می‌شکند و عملکرد سیستم ایمنی، غده تیروئید و کبد را دچار اختلال می‌کند.

چالش‌های حقوقی نهاد‌های قانون‌گذار

انتشار این داده‌های علمی با هدف آگاه‌سازی مصرف‌کنندگان و ایجاد فشار بر نهاد‌های قانون‌گذار صورت می‌گیرد و تحرکات حقوقی برای مقابله با این روند در سطح جهان آغاز شده است. شرکت اپل سال گذشته به دلیل فروش بند‌های ساعت حاوی مقادیر بالایی از همین مواد شیمیایی ابدی، با پرونده‌های قضایی مواجه شد.

شاکیان این پرونده‌ها تناقض میان شعار‌های تبلیغاتی و واقعیت فیزیکی محصولات را مبنای شکایت خود قرار داده‌اند. تولیدکنندگان، گجت‌های پوشیدنی را ابزاری برای پایش شاخص‌های زیستی انسان معرفی می‌کنند. بررسی‌های آزمایشگاهی، اما ثابت کرده‌اند همین ابزارها، ترکیباتی را در بافت خود جای داده‌اند که ورودشان به چرخه طبیعت و بدن انسان، ساختار سلولی را دستخوش تغییر می‌کند. روند فعلی، نهاد‌های ناظر را ناچار می‌کند استاندارد‌های جدیدی برای استفاده از پلیمر‌های صنعتی در محصولات مصرفی تدوین کنند.

انتهای پیام/

ارسال نظر