اسارت اهل بیت سیدالشهدا(ع) اولین اشتباه دستگاه بنی امیه بود

دکتر حمیدرضا صفاکیش در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا، اظهار کرد: چهل روز گذشت و ماجرای ظاهری عاشورا و شهادت امام حسین (ع) و یارانش خاتمه یافت. این در واقع پایان رسالت حسین (ع) بود ولی آغاز حمایت زینب (س) و امام سجاد که باید فریاد مظلومیت و اعتراض شهدای کربلا را به گوش مردم آن روزگار می‌­رساندند. چه بسا اگر رسالت و همراهی آنان با اسیران نبود، واقعه کربلا به فراموشی سپرده می‌­شد.

وی با بیان اینکه دستگاه بنی امیه به لحاظ سیاسی مرتکب اشتباهات فراوانی شده بود، تصریح کرد: اسارت اهل بیت اولین اشتباه دستگاه بنی امیه بود. زیرا اسیران کربلا افرادی عادی نبودند بلکه مبلغانی بزرگ، سخنورانی دانا، حکیم و نکته‌­دانانی قوی و خبیر بودند که در هر کجا سخن می‌­گفتند محشری به پا کرده مردم را بر آشفته و آماده حرکت علیه حاکم جور می‌­کردند. همچنین شیوه برخورد خصم با اسیران به گونه­‌ای بود که عاطفه مردم را بر انگیخت و احساسات­شان را جریحه‌­دار کرد، خصم خواستار قدرت­نمایی بود.

این مسئول ادامه داد: اما دیدار از اسیران دل­‌هایی را شکست و اشک­‌هایی را سرازیر کرد که به هیچ وجه به نفع بنی­‌امیه نبود و مهم‌تر اینکه دل‌­های بسیاری از مردم مالامال از عشق اهل بیت بود. اگرچه جرأت ابراز آن ­را نداشتند. ولی این بی­حرمتی­‌ها به فرزندان زهرا (س) باعث شد مردم جسارت و جرأت پیدا کرده بر علیه ظلم بنی‌­امیه شورانده شوند و بسیاری از آن­ها که بر اثر اختناق و تبلیغات مسموم هنوز درباره مفاسد بنی­‌امیه و خشونت آن­ها بر خاندان نبوت تردید داشتند اینک در وضع و شرایط علنی قرار گرفتند و پرده‌­دری­‌ها و بی­‌حرمتی­‌های آنان را به اسلام دریافتند و این­ خود مقدمه کینه ­پروری­‌ها و انتقام­جویی‌­های بعدی شد که نهضت توابین و قیام زیدیان علویان و قیام مختار و حوادث مهم مکه و مدینه را علیه امویان منعقد ساخت.

صفاکیش خاطرنشان کرد: وقوع اربعین را برخی بالا‌تر از عاشورا می‌­دانند چرا که قهرمانان کربلا اگرچه ظاهراً چهل روز بود در صحرای تف آرمیده بودند ولی وارثان حسین پیام آن­ها را به همه مردم رساندند. این‌‌ همان ادامه جهاد حسینی بود ولی در لباس اسارت.