آخرین اخبار:
18:08 06 / 11 /1404

«مَپفَن»؛ پلتفرمی برای پیوند فناوری‌های بومی با نیاز‌های واقعی صنعت

فاصله میان دستاورد‌های دانشگاهی و نیاز‌های عملیاتی صنایع همواره یکی از چالش‌های زیست‌بوم فناوری کشور بوده است، پلتفرم «مپفن» با تمرکز بر شناسایی نیاز‌های فناورانه و به‌کارگیری فناوری‌های ساخت داخل، تلاش دارد این خلأ را پوشش دهد. این پلتفرم می‌تواند در توسعه بازار فناوری و کاهش وابستگی به واردات سهمی داشته باشد.

شرکت دانش‌بنیان مبدع این پلتفرم، مجموعه‌ای از خدمات فناورانه، بازاریابی، سرمایه‌گذاری و بهره‌گیری از ظرفیت‌های قانونی را در قالب پلتفرم«مپفن» بصورت یکپارچه به صنایع ارائه می‌دهد؛ مدلی که می‌تواند به توسعه صنایع و تقویت اقتصاد دانش‌بنیان کشور منجر شود. در ادامه گفت‌وگوی خبرنگار آناتک با امیر دارستانی‌فراهانی، مدیرعامل «شرکت مبنا پژوهان» را می‌خوانید.

این پلتفرم شامل چه خدماتی می‌شود؟

فعالیتی که ما در پلتفرم مپفن انجام می‌دهیم، ارائه مجموعه‌ای از خدمات فناورانه به صنایع است. این خدمات شامل شناسایی و رفع نیازهای فناورانه صنایع، همچنین توسعه و تجاری‌سازی فناوری مرتبط با آن صنایع می‌شود. در این مسیر از ابزارهای مختلفی از جمله ابزارهای بازاریابی فناوری، ابزارهای سرمایه‌گذاری و بهره‌گیری از ظرفیت‌های قانون جهش تولید دانش‌بنیان استفاده می‌کنیم. به‌عنوان مثال، در حوزه اعتبار مالیاتی، ما به‌عنوان مشاور در کنار صنایع هستیم تا بتوانند هزینه‌هایی را که در قالب پژوهش یا سرمایه‌گذاری فناورانه انجام داده‌اند، به‌عنوان اعتبار مالیاتی ثبت کرده و از مالیات خود کسر کنند. این موضوع یکی از مشوق‌هایی است که در قانون جهش تولید دانش‌بنیان پیش‌بینی شده و ما به‌عنوان یک پلتفرم، مجموعه این خدمات را به صنایع ارائه می‌دهیم تا در نهایت به توسعه صنعتی کشور کمک شود.

ارزیابی شما از ارتباط میان دانشگاه و صنعت در کشور چیست؟

فاصله قابل‌توجهی میان دستاوردهای دانشگاهی و صنایع کشور وجود دارد. در مقطعی دفاتر ارتباط با صنعت در دانشگاه‌ها ایجاد شدند که در برخی موارد کارآمد و در برخی موارد ناکارآمد بودند. یکی از کارکردهای این دفاتر، تسهیل موضوع کارآموزی دانشجویان بود. با این حال، ما به این سطح از ارتباط بسنده نکردیم و هدف‌مان این بود که دستاوردهای دانشگاهی به‌طور واقعی در صنعت مورد استفاده قرار گیرد. با شکل‌گیری شرکت‌های دانش‌بنیان و تعریف رسمی آن‌ها، این رویکرد تغییر کرد و علاوه بر دستاوردهای دانشگاهی، دستاوردهای شرکت‌های دانش‌بنیان نیز وارد صنایع شد و ارتباط میان این شرکت‌ها و صنایع تقویت گردید.

از چه زمانی تمرکز شما بر حوزه انرژی افزایش یافت؟

ما در حوزه‌های مختلفی از جمله کشاورزی، نساجی، آب و فاضلاب، اینترنت اشیا و هوش مصنوعی فعالیت داشته‌ایم. از سال ۱۳۹۳ کار در این حوزه‌ها را آغاز کردیم و پس از کسب تجربیات متعدد، از سال ۱۳۹۹ بر حوزه انرژی و به‌ویژه صنایع نفت و گاز تمرکز بیشتری داشتیم. با شناختی که از چالش‌های موجود و اکوسیستم این حوزه به دست آوردیم، به این نتیجه رسیدیم که بخش قابل‌توجهی از نیازهای صنایع را می‌توان با فناوری‌های داخلی پوشش داد یا فناوری‌های جدیدی را در داخل کشور توسعه داد.

نیازهای فناورانه صنایع چگونه شناسایی و به راهکار تبدیل می‌شوند؟

این نیازها از طرق مختلفی از جمله حضور در نمایشگاه‌ها، مذاکره با مدیران صنایع و بررسی چالش‌های موجود در فرایندهای آن‌ها، شناسایی می‌شوند. سپس این نیازها با توانمندی شرکت‌های دانش‌بنیان ایرانی تطبیق داده می‌شود. در یکی از موارد مطرح‌شده در جلسه تقدیر از برگزیدگان فن‌بازار، چالش صنایع پتروشیمی در حوزه آنالایزرهای گاز مطرح شد. ما با همکاری یک شرکت دانش‌بنیان توانستیم این نیاز را برطرف کنیم. این فناوری هم در کنترل فرایند و کیفیت و هم در حوزه محیط‌زیست کاربرد دارد. با تجاری‌سازی این محصول و جذب سرمایه از یکی از هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری کشور، این فناوری به بازار عرضه شد و امروز می‌توان گفت که ایران نیازی به واردات آنالایزرهای گاز ندارد.

چرا استقبال صنایع از فناوری‌های داخلی گسترده نیست؟

اگرچه ما با صنایع مختلف همکاری داریم، اما به‌جز چند پتروشیمی، استقبال گسترده‌ای از این رویکرد مشاهده نمی‌شود. بسیاری از صنایع دارای واحدهای تحقیق و توسعه هستند، اما موضوع ساخت داخل در اولویت آن‌ها قرار ندارد. ما با نگاه جامع و اشراف بر توانمندی‌های صنایع و شرکت‌های دانش‌بنیان، می‌توانیم تطبیق مناسبی میان این دو ایجاد کنیم. برخی صنایع، این ظرفیت را درک کرده و قراردادهایی نیز منعقد کرده‌اند، اما این رویکرد هنوز به‌صورت فراگیر توسعه نیافته است.

نقش معاونت علمی و فن‌بازار را در این اکوسیستم چگونه ارزیابی می‌کنید؟

معاونت علمی از طریق فن‌بازار نقش راهبری این اکوسیستم را بر عهده دارد و در برخی موارد حمایت‌های معنوی و مالی نیز ارائه می‌دهد. ما به‌عنوان یک شرکت خصوصی از این خدمات بهره‌مند شده‌ایم، اما واقعیت این است که چالش‌های موجود در صنایع کشور فراتر از توان یک نهاد حمایتی است.

ضروری است صنایع و وزارتخانه‌ها با جدیت بیشتری موضوع استفاده از محصولات داخلی را پیگیری کنند و با وجود قوانین موجود، همچنان جای کار زیادی برای توسعه این فرهنگ وجود دارد.

مزیت رقابتی فناوری‌های ایرانی نسبت به نمونه‌های خارجی چیست؟

در بسیاری از موارد، فناوری‌های ایرانی از نظر کیفیت کاملاً قابل رقابت با نمونه‌های خارجی هستند. علاوه بر این، امکان سفارشی‌سازی تجهیزات متناسب با نیاز هر کارخانه وجود دارد و حضور سازنده در داخل کشور موجب ارائه خدمات پس از فروش مؤثرتر می‌شود. این ظرفیت بزرگ اقتصادی در برخی صنایع نادیده گرفته شده است.

آیا برنامه‌ای برای توسعه پلتفرم مپفن در نظر گرفته‌اید؟

تجربیات به‌دست‌آمده در حوزه پتروشیمی اکنون در صنایع پالایشگاهی در حال توسعه است و در حوزه صنایع فولادی و فلزی نیز این مسیر را دنبال می‌کنیم. بر اساس تجربه ما، فناوری‌ها و توانمندی‌های ایرانی توانسته‌اند به‌خوبی پاسخگوی نیازهای صنایع باشند و کسب‌وکارهای موفقی ایجاد کنند. جامعه دانشگاهی باید به این خودباوری برسد که می‌تواند در این مسیر نقش‌آفرین باشد و ما از همه افرادی که توانمندی دارند، برای ورود به این عرصه استقبال می‌کنیم.

انتهای پیام/

ارسال نظر