وحدت حوزه و دانشگاه با تأکید بر الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری آنا از شاهرود، حجت‌الاسلام محمد جعفری هرندی در مراسم «وحدت حوزه و دانشگاه» که در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود برگزار شد، گفت: رسالت راهبردی که بر گردن حوزویان و دانشگاهیان است اینکه حوزه و دانشگاه ذیل «مکمل‌بودن، هم‌افزایی و همسویی» وحدت تمدنی را دنبال می‌کنند و وحدت تمدنی یعنی ما دنبال ساختن تمدنی عظیم با تأکید بر الگوی ایرانی ـ اسلامی هستیم و این یعنی اسلامی‌سازی علوم انسانی.

وی با بیان اینکه مصادیق وحدت حوزه و دانشگاه به قبل از انقلاب اسلامی برمی‌گردد، افزود: آنچه که وحدت حوزه و دانشگاه را به‌عنوان یک مانیفست، شعار و هدف متعالی برای نظام اسلامی مطرح کرد، انقلاب اسلامی است و این در فرمایش امام راحل وجود دارد که فرمودند: «فیضیه و دانشگاه باید به هم نزدیک شوند» و این مهم از آنجا رقم خورد و طی سال‌های گذشته تلاش‌های زیادی هم در این زمینه صورت گرفته است.

عضو مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) با تأکید بر اینکه وحدت حوزه و دانشگاه در واقع وحدت علم و دین است، تبیین کرد: دانشگاه به‌عنوان نماد علم و حوزه و دین و دیانت محسوب می‌شود؛ بنابراین موضوع وحدت حوزه و دانشگاه به موضوع علم و دین برمی‌گردد و نسبت بین علم و دین بررسی می‌شود.

جعفری هرندی تشریح کرد: می‌توان نسبت بین علم و دین را در چهارگونه دسته‌بندی کرد که همان «تعارض علم و دین»، «تمایز علم و دین»، «تداخل علم و دین» و «هم‌افزایی علم و دین» است که دیدگاه نخست نادرست؛ اما دیدگاه چهارم به لحاظ عقلی و دینی قابل دفاع است.

وی با تشریح این نظریات افزود: دیدگاه نخست را می‌توان برگرفته از علم‌زدگی دانست که به هیچ‌وجه قابل دفاع نیست و اگر علم و دین مقابل هم باشند هرکدام مدعی هستند که ما را به حقایق برسانند.

عضو مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) اضافه کرد: درباره دیدگاه تمایز عده‌ای برای اینکه تعارض را حل کنند صورت مسئله را پاک و این دیدگاه را مطرح کردند و گفتند دین و علم در رسیدن به اهداف ارتباطی باهم ندارند.

جعفری هرندی توضیح داد: برخی اندیشمندان علم را ذیل دین قرار دادند یا بالعکس که هر دو دیدگاه وجود دارد. در این دیدگاه برخی نگاه تجربه‌گرایانه به دین دارند و معتقدند آن مقداری از دین قابل قبول است که علم بتواند آنها را دریابد، یعنی نگاه علمی به دین که موجب تحریف دین می‌شود.

وی مطرح کرد: علم اگر ذیل دین قرار گیرد به شکست می‌انجامد و موجب تحریف دین می‌شود. نگرش چهارم نگرش مکملیت و هم‌افزایی بین دین و علم است، یعنی علم و دین هرکدام هویت مستقل خود را دارند؛ اما در موضوع، روش و اهداف می‌توانند مکمل هم باشند.

عضو مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) بیان کرد: براساس موضوعات ذکرشده در ابتدا وحدت ساختاری و تشکیلاتی حوزه و دانشگاه مطرح شد که بسیار سطحی بود؛ اما واقعیت وحدت گفتمانی و معرفتی بود که بخشی از وحدت بود، البته نه تمام آن.

جعفری هرندی تشریح کرد: گام بعدی وحدت آرمانی، اجتماعی و سیاسی بود و آنچه در دهه ۶۰ مدنظر مرحوم حضرت امام (ره) بود همین نوع وحدت بود و بعد از حضرت امام، مقام معظم رهبری در دهه ۸۰ بر وحدت تمدن‌گرایانه تأکید کردند، یعنی ساختن تمدنی عظیم با تأکید بر الگوی ایرانی ـ اسلامی.