مجید مجیدی در بوسان صدای کودکان میناب شد/ ایران زیر بار تجاوز آمریکا و اسرائیل سر خم نمیکند
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، در شرایطی که تجاوز نظامی دشمن صهیونیستی آمریکایی به کشورمان، جان شهروندان بیگناه را هدف قرار داده و شهادت کودکان دانشآموز میناب را در پی داشته است، موضعگیری هنرمندان در رویدادهای بینالمللی اهمیتی فراتر از یک اظهارنظر فرهنگی پیدا میکند.
در چنین فضایی، مجید مجیدی، کارگردان شناختهشده سینمای ایران، نوزدهم مهرماه در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان کره جنوبی، با یادآوری مظلومیت مردم کشورمان و تأکید بر حق ملت ایران برای استقلال، تریبون سینما را به فرصتی برای بازتاب صدای قربانیان جنگ تبدیل کرد.
مجیدی که برای نمایش فیلم جدید خود با عنوان «غذای نیمروز» در این رویداد سینمایی حضور یافته بود، پیش از نمایش اثرش از مردم مقاوم ایران و کودکان شهید میناب یاد کرد؛ سخنانی که نشان داد برای این فیلمساز، حضور در یک جشنواره معتبر جهانی صرفاً به معرفی اثر سینمایی محدود نمیشود، بلکه میتواند فرصتی برای بیان موضع اخلاقی در برابر خشونت و دفاع از کرامت انسانی باشد.
بوسان؛ تریبونی برای یادآوری مظلومیت کودکان میناب
مجیدی در سخنان خود، نمایش فیلمش را به مردم شجاع ایران و کودکان مظلوم میناب تقدیم کرد و با اشاره به حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، از شهادت ۱۶۸ دانشآموز در نخستین روز جنگ سخن گفت. یادآوری این فاجعه در برابر مخاطبان بینالمللی، تلاشی برای آن بود که رنج خانوادههای داغدار و واقعیت انسانی جنگ، زیر سایه روایتهای سیاسی و تبلیغاتی پنهان نماند.
اشاره این کارگردان به کودکان میناب، یادآور مسئولیت اخلاقی جامعه جهانی در قبال جان غیرنظامیان، بهویژه دانشآموزانی است که باید در محیط امن مدرسه به تحصیل و ساختن آینده خود مشغول باشند، نه آنکه قربانی حملات نظامی شوند. هدف قرار گرفتن کودکان و مراکز آموزشی، فارغ از هرگونه اختلاف سیاسی، موضوعی انسانی است و نمیتوان در برابر آن بیتفاوت ماند.
مجیدی همچنین با تجلیل از ایستادگی مردم ایران تأکید کرد که ملت ایران در برابر ظلم تسلیم نخواهد شد و ویرانیها را بازسازی خواهد کرد. این پیام، فراتر از ابراز همبستگی با آسیبدیدگان جنگ، بر اراده مردمی تأکید داشت که حفظ استقلال و حق تعیین سرنوشت خود را مطالبه میکنند.
استقلالخواهی؛ جرمی که مجیدی برای ملت ایران نمیپذیرد
بخش محوری سخنان مجیدی در بوسان، دفاع از حق استقلال ایران بود. او با تأکید بر اینکه خواسته مردم کشورش زندگی مستقل و رهایی از سلطه و استعمار است، تصریح کرد که ایرانیان برای این حق مبارزه میکنند و به ایستادگی خود ادامه خواهند داد.
این موضع در برابر تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل، بر یک اصل اساسی تکیه دارد: هیچ ملتی نباید به دلیل اصرار بر استقلال و انتخاب مسیر سیاسی خود، در معرض جنگ و ویرانی قرار گیرد. دفاع از حق حاکمیت ملی و محکوم کردن حمله به غیرنظامیان، دو وجه مرتبط از پیامی است که مجیدی در یکی از مهمترین رویدادهای سینمایی آسیا مطرح کرد.
رفتار این فیلمساز را میتوان نمونهای از مسئولیتپذیری فرهنگی دانست؛ مسئولیتی که از هنرمند میخواهد در کنار فعالیت حرفهای خود، نسبت به رنج جامعه و سرنوشت مردمش نیز بیاعتنا نباشد. مجیدی پیشتر نیز در جشنواره بینالمللی فیلم «منبر طلایی» کازان، از ظرفیت تمدن اسلامی برای ارائه پیامهای اخلاقی و معنوی به جهان سخن گفته بود. او در آن رویداد بر اهمیت توجه به هویت انسانی و ارزشهای معنوی تأکید کرد و این رویکرد را از وجوه متمایز جشنواره کازان دانست.
حضور او در فعالیتهای حمایتی از مردم و امدادگران در دوران جنگ نیز در امتداد همین نگاه قرار میگیرد؛ نگاهی که میان هنر، همدلی اجتماعی و مسئولیت انسانی پیوند برقرار میکند.
«غذای نیمروز»؛ موفقیت سینمایی در کنار پیام انسانی
حضور مجیدی در بوسان تنها با بازتاب سخنان او همراه نبود. فیلم «غذای نیمروز» نیز با دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره، موفقیتی مهم به دست آورد و بر اساس مقررات اعلامشده برای دوره ۲۰۲۷، واجد شرایط ورود به رقابت شاخه بهترین فیلم بینالمللی جوایز اسکار شناخته شد؛ مسیری که امکان حضور در این رقابت را از طریق جوایز برخی جشنوارههای معتبر بینالمللی فراهم میکند.
«غذای نیمروز» داستان معلمی پارهوقت را روایت میکند که برای جلوگیری از تعطیلی مدرسه تلاش میکند. در توصیف این اثر، رابطه دوطرفه معلم و دانشآموزان و وابستگی هر یک به دیگری برجسته شده است؛ روایتی که در بطن خود به اهمیت آموزش، پیوندهای انسانی و دشواریهای معیشتی و شغلی میپردازد.
موفقیت این فیلم در کنار سخنان مجیدی، جلوهای دوگانه از حضور سینمای ایران در بوسان به نمایش گذاشت: از یک سو، توانایی یک اثر ایرانی برای جلب توجه مخاطبان و داوران بینالمللی و از سوی دیگر، استفاده از جایگاه جهانی سینما برای رساندن صدای مردمی که جنگ را تجربه کردهاند.
آنچه موضعگیری مجیدی را برجسته میکند، پیوند میان هویت هنری و همدردی با شهدای جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان است. یادآوری شهدای جنگ رمضان، بهویژه دانشآموزان شهید میناب، و تأکید بر حق ملت ایران برای زندگی در استقلال و امنیت، پیامی است که از مرزهای جشنواره فراتر میرود. در برابر تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل، سکوت تنها واکنش ممکن نیست؛ هنرمند نیز میتواند با زبان هنر و موضعگیری روشن، از کرامت انسان و حق ملتها برای تعیین سرنوشت خود دفاع کند.
انتهای پیام/