افزایش حقوق از آدم‌ها نسخه مسئولیت‌پذیرتری می‌سازد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ بررسی داده‌های بیش از ۱۳۴ هزار فرد شاغل نشان می‌دهد که افزایش درآمد با تغییرات کوچکی در شخصیت همراه است؛ افراد ممکن است منظم‌تر و از نظر هیجانی باثبات‌تر شوند، اما در عین حال، تمایل کمتری به معاشرت یا سازگاری با دیگران نشان دهند.
این رابطه یک‌طرفه نیست. ویژگی‌های شخصیتی نیز می‌توانند بر درآمد آینده تأثیر بگذارند؛ برای مثال، افزایش مسئولیت‌پذیری و ثبات هیجانی با افزایش بعدی درآمد ارتباط داشته است. این یافته‌ها نشان می‌دهند که رابطه میان شخصیت و وضعیت مالی می‌تواند در طول زندگی کاری، در هر دو جهت شکل بگیرد.
پول بیشتر چه تغییری در شخصیت ایجاد می‌کند؟
پژوهشگران بررسی‌های مختلف، پنج بُعد اصلی شخصیت را ارزیابی کردند؛ چارچوبی شناخته‌شده در روان‌شناسی که برای توصیف تفاوت‌های شخصیتی افراد به کار می‌رود. این پنج بُعد شامل مسئولیت‌پذیری، ثبات هیجانی، سازگاری با دیگران، برون‌گرایی و گشودگی به تجربه‌های تازه است.
مسئولیت‌پذیری به ویژگی‌هایی مانند نظم، پشتکار، قابل‌اعتماد بودن و انجام وظایف اشاره دارد. ثبات هیجانی نیز توانایی حفظ آرامش و مدیریت احساسات در شرایط پراسترس را توصیف می‌کند. در مقابل، افرادی که ثبات هیجانی پایین‌تری دارند، ممکن است بیشتر دچار نگرانی یا آشفتگی شوند.
سازگاری با دیگران با رفتار‌هایی مانند همکاری، همدلی و ملاحظه‌کردن دیگران ارتباط دارد. برون‌گرایی به معاشرت‌پذیری، انرژی اجتماعی و تمایل به تعامل با دیگران اشاره می‌کند. گشودگی به تجربه‌های تازه نیز کنجکاوی، خلاقیت و علاقه به ایده‌ها و تجربه‌های جدید را در بر می‌گیرد.
افزایش درآمد با تغییرات بعدی در چهار بُعد از این پنج ویژگی ارتباط دارد. افرادی که درآمدشان افزایش پیدا کرده بود، در ادامه به‌طور متوسط مسئولیت‌پذیری و ثبات هیجانی بیشتری نشان دادند. در مقابل، میزان سازگاری با دیگران و برون‌گرایی آنها اندکی کاهش یافت. میان تغییر درآمد و گشودگی به تجربه‌های تازه، رابطه معناداری مشاهده نشد.
این تغییرات به معنای آن نیست که هر فرد پس از دریافت حقوق بیشتر، الزاماً رفتاری متفاوت پیدا می‌کند. یافته‌ها درباره روند‌های متوسط در میان گروه بزرگی از افراد است و اندازه تغییرات نیز کوچک بوده است.
چرا افزایش حقوق ممکن است بر رفتار افراد اثر بگذارد؟
بر اساس نتایج یک پژوهش در «دانشگاه اسکس» (Essex University)؛ یکی از توضیح‌های احتمالی این است که افزایش درآمد می‌تواند با تغییر در مسئولیت‌های شغلی همراه باشد. فردی که به موقعیت شغلی پردرآمدتری می‌رسد، ممکن است وظایف پیچیده‌تر، مسئولیت‌های بیشتر یا فشار کاری متفاوتی را تجربه کند. سازگار شدن با این شرایط می‌تواند به تقویت نظم، پیگیری وظایف و مدیریت بهتر هیجان‌ها کمک کند.
برای مثال، فردی که مسئولیت یک گروه کاری را بر عهده می‌گیرد، ممکن است ناچار شود برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشد، تصمیم‌های دشوار بگیرد و در شرایط پراسترس آرامش خود را حفظ کند. تکرار این رفتار‌ها در طول زمان می‌تواند به عادت تبدیل شود و بر شیوه معمول رفتار فرد اثر بگذارد.
پژوهشگران همچنین احتمال می‌دهند افزایش درآمد و موقعیت شغلی، نحوه تعامل افراد با دیگران را تغییر دهد. کسانی که به جایگاه بالاتری می‌رسند، ممکن است بیشتر بر اهداف شخصی و انجام وظایف خود تمرکز کنند و توجه کمتری به دیدگاه دیگران داشته باشند. این تغییر می‌تواند یکی از توضیح‌های احتمالی برای کاهش اندک سازگاری با دیگران باشد.
کاهش برون‌گرایی نیز ممکن است به تغییر اولویت‌های فرد در محیط کار مربوط باشد. برای مثال، بعضی موقعیت‌های شغلی به تمرکز طولانی‌مدت بر وظایف نیاز دارند و فرصت کمتری برای معاشرت باقی می‌گذارند. با این حال، این توضیح‌ها هنوز به‌عنوان علت قطعی تغییرات شخصیتی اثبات نشده‌اند.
آیا شخصیت هم می‌تواند درآمد را افزایش دهد؟
بررسی رابطه میان شخصیت و درآمد نشان داد که برخی تغییرات شخصیتی نیز با تغییرات بعدی در وضعیت مالی ارتباط دارند. افرادی که مسئولیت‌پذیری آنها افزایش یافته بود، در ادامه معمولاً افزایش درآمد بیشتری را تجربه کردند. ثبات هیجانی بالاتر نیز با افزایش بعدی درآمد ارتباط داشت. بنابراین، رابطه میان این دو ویژگی و درآمد می‌تواند دوطرفه باشد: افزایش درآمد ممکن است با تقویت این ویژگی‌ها همراه شود و افزایش این ویژگی‌ها نیز ممکن است با درآمد بیشتر در آینده ارتباط داشته باشد.
مسئولیت‌پذیری می‌تواند به انجام منظم وظایف، پیگیری اهداف و قابل‌اعتماد بودن در محیط کار کمک کند. ثبات هیجانی نیز ممکن است مدیریت فشار کاری و تصمیم‌گیری در شرایط دشوار را آسان‌تر کند. چنین ویژگی‌هایی می‌توانند در برخی موقعیت‌های شغلی به عملکرد بهتر و فرصت‌های درآمدی بیشتر مرتبط باشند؛ هرچند درآمد افراد به عوامل بسیار دیگری نیز بستگی دارد.
یکی از یافته‌های غیرمنتظره این بود که افزایش برون‌گرایی با کاهش اندک درآمد در دوره بعد ارتباط داشت. این نتیجه در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد، زیرا معاشرت‌پذیری و توانایی برقراری ارتباط در بسیاری از مشاغل مزیت محسوب می‌شوند.
برون‌گرایی فقط به توانایی ارتباط با دیگران محدود نمی‌شود؛ این ویژگی می‌تواند جنبه‌هایی مانند هیجان‌طلبی و تمایل زیاد به فعالیت‌های اجتماعی را نیز در بر بگیرد. در برخی مشاغل، چنین گرایش‌هایی ممکن است تمرکز بر وظایف را دشوار کنند. از سوی دیگر، در مشاغلی که مذاکره، ارتباط با مشتری یا همکاری گسترده با دیگران اهمیت دارد، برون‌گرایی می‌تواند مفید باشد.
به همین دلیل، پژوهشگران تأکید کردند که رابطه منفی مشاهده‌شده کوچک بوده و ممکن است با نوع شغل و میزان تعامل اجتماعی مورد نیاز آن تغییر کند. این نتیجه به معنای زیان‌بار بودن برون‌گرایی یا مناسب نبودن افراد اجتماعی برای موفقیت مالی نیست.
تغییرات شخصیتی چقدر بزرگ هستند؟
این بررسی بر داده‌های ۱۱ مطالعه طولی از آمریکا، آلمان، هلند، نروژ و استرالیا تکیه داشت و اطلاعات حداکثر ۱۳۴ هزار و ۵۱۵ فرد شاغل را در بر می‌گرفت. شرکت‌کنندگان در طول دوره‌هایی بین چهار تا ۲۰ سال، در چند نوبت درباره درآمد و ویژگی‌های شخصیتی خود اطلاعات ارائه کرده بودند.
مطالعات طولی به پژوهشگران اجازه می‌دهند تغییرات افراد را در گذر زمان دنبال کنند. به این ترتیب، آنها می‌توانند بررسی کنند که آیا افزایش درآمد یک فرد نسبت به وضعیت معمول خودش، با تغییر شخصیتی بعدی او ارتباط دارد یا خیر؛ موضوعی که با مقایسه دو فرد متفاوت فرق دارد.
با وجود گستردگی داده‌ها، اندازه ارتباط‌ها کوچک بود. قوی‌ترین رابطه، میان افزایش درآمد و مسئولیت‌پذیری بعدی، در بیشترین مقدار خود حدود ۰٫۰۶ در مقیاس استانداردشده بود. این عدد نشان‌دهنده رابطه‌ای ضعیف است، نه تغییری بزرگ و ناگهانی در شخصیت.
پژوهشگران همچنین بررسی کردند که این ارتباط‌ها در چه بازه زمانی قوی‌تر می‌شوند. بر اساس مدل آماری آنها، ارتباط میان درآمد و برخی ویژگی‌های شخصیتی در ابتدا افزایش پیدا می‌کرد و حدود یک سال و دو تا پنج ماه بعد به بیشترین مقدار می‌رسید؛ سپس به‌تدریج ضعیف‌تر می‌شد. البته این الگوی زمانی بر اساس مدل آماری برآورد شده است و همه مراحل آن مستقیماً با اندازه‌گیری‌های کوتاه‌مدت مشاهده نشده‌اند.
سن نیز در برخی از نتایج نقش داشت. در مقایسه با کارکنان جوان‌تر، افزایش درآمد در میان کارکنان مسن‌تر با افزایش بیشتر ثبات هیجانی و گشودگی به تجربه‌های تازه همراه بود. همچنین، در این گروه افزایش درآمد با افزایش سازگاری با دیگران ارتباط داشت، در حالی که این ارتباط در نتایج کلی منفی بود. در مقابل، ارتباط مسئولیت‌پذیری و ثبات هیجانی با درآمد آینده در میان کارکنان مسن‌تر ضعیف‌تر بود.
تفاوت‌های مشاهده‌شده میان زنان و مردان محدود بود و عمدتاً به رابطه درآمد و ثبات هیجانی مربوط می‌شد. در مجموع، سن و برخی ویژگی‌های فردی می‌توانند در چگونگی ارتباط درآمد و شخصیت نقش داشته باشند.
آیا افزایش درآمد واقعاً شخصیت را تغییر می‌دهد؟
با وجود گستردگی داده‌ها در این مقاله، این بررسی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که افزایش حقوق مستقیماً باعث تغییر شخصیت می‌شود. پژوهشگران داده‌های افراد را در زندگی واقعی بررسی کردند و درآمد آنها را به‌صورت آزمایشی تغییر ندادند. بنابراین، ممکن است رویداد‌های دیگری مانند تغییر شغل، افزایش مسئولیت، شرایط خانوادگی یا تغییر در رضایت شغلی هم در نتایج نقش داشته باشند.
همچنین، اطلاعات مربوط به شخصیت بر اساس پرسش‌نامه‌های خود افراد جمع‌آوری شده بود. به همین دلیل، بخشی از تغییرات ممکن است بازتاب تغییر در برداشت افراد از خودشان باشد، نه الزاماً تغییری که اطرافیان نیز به همان شکل مشاهده کنند. افزون بر این، مطالعات بررسی‌شده در کشور‌های ثروتمند غربی انجام شده‌اند و هنوز مشخص نیست همین الگو‌ها در محیط‌های کاری و شرایط اقتصادی متفاوت نیز دیده شوند یا خیر.
با این همه، نتایج با این دیدگاه سازگارند که شخصیت در بزرگسالی کاملاً ثابت نمی‌ماند و تجربه‌های کاری و مالی می‌توانند با تغییرات تدریجی آن همراه باشند. در عین حال، ویژگی‌های شخصیتی نیز ممکن است در مسیر درآمد فرد نقش داشته باشند.
در نهایت، افزایش درآمد نه تضمینی برای تغییر شخصیت است و نه به‌تنهایی موفقیت مالی آینده را تعیین می‌کند. آنچه این بررسی نشان می‌دهد، رابطه‌ای دوطرفه و نسبتاً کوچک میان درآمد و برخی ویژگی‌های شخصیتی است؛ رابطه‌ای که احتمالاً در کنار نوع شغل، مسئولیت‌ها و شرایط زندگی شکل می‌گیرد.
انتهای پیام/