پارچه مورد استفاده سربازان تولید توت‌فرنگی را بیش از ۳ برابر افزایش داد
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «ساینس‌دیلی» (ScienceDaily)؛ یک پوشش پارچه‌ای جدید که به‌تازگی توسعه یافته است، در آزمایش‌های مزرعه‌ای در تونل‌های کشت، به گیاهان توت‌فرنگی کمک کرد بیش از سه برابر میوه تولید کنند، در حالی که هیچ اثر زیان‌باری بر سلامت گیاهان نشان نداد. پژوهشگران می‌گویند این فناوری ممکن است راهی برای کاهش مصرف آب و وابستگی به آفت‌کش‌ها در تولید توت‌فرنگی نیز فراهم کند.
این پارچه که «زره گیاهی» نام دارد، برای قرار گرفتن مستقیم روی بوته‌های توت‌فرنگی طراحی شده است. ساختار سه‌بعدی آن مانعی ایجاد می‌کند که از رسیدن حشرات به گیاهان جلوگیری می‌کند، در حالی که ساختار لایه‌ای این ماده همچنان اجازه می‌دهد نور خورشید، باران و هوا از آن عبور کنند.
در آزمایش‌های مزرعه‌ای در تونل‌های کشت، میزان محصول توت‌فرنگی‌های محافظت‌شده با «زره گیاهی» تا ۳.۵۶ برابر بیشتر از گیاهان بدون پوشش بود. این پارچه دسترسی گیاه به نور را کاهش نداد و تأثیر منفی بر رطوبت نسبی نیز نداشت.
پارچه‌ای که بدون جلوگیری از رسیدن نور، از گیاه محافظت می‌کند
«گابریل اولاوویی»، دستیار پژوهشی تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و نویسنده اصلی مقاله مربوط به «زره گیاهی»، می‌گوید: «برای تولید میوه، گیاهان به نور خورشید نیاز دارند. ما انتظار داشتیم پارچه ظاهرا ماتِ زره گیاهی باعث افزایش زیست‌توده رویشی شود، اما تولید میوه را کاهش دهد؛ زیرا کاهش نور خورشید واکنش «پرهیز از سایه» را تحریک می‌کند و باعث می‌شود گیاه انرژی خود را به جای تولید میوه، به سمت رشد ساقه و برگ‌ها هدایت کند. با این حال، دریافتیم که این پارچه به هیچ وجه مانع دسترسی گیاه به نور نمی‌شود و تولید میوه به‌طور چشمگیری افزایش یافت».
پژوهشگران همچنین دریافتند که «زره گیاهی» در طول سه فصل رشد، موجب ایجاد یک اثر گرم‌کنندگی پایدار شد. به گفته اولاوویی، این گرمای اضافی به گیاهان پوشش‌داده‌شده کمک کرد زودتر از گیاهانی که بدون این پوشش رشد کرده بودند، به مرحله میوه‌دهی برسند.
اولاوویی می‌گوید: «گیاهان برای عبور از مراحل رشد، از جمله میوه‌دهی، به مقدار مشخصی گرمای انباشته‌شده نیاز دارند که با عنوان «درجه روز رشد» محاسبه می‌شود. پوشش گیاهی ما ثابت کرده است که می‌تواند این میزان را افزایش دهد. گیاهان در شرایطی قرار داشتند که گرمای مورد نیازشان برای عبور از هر مرحله فنولوژیک تا رسیدن به مرحله تولید، به شکل بهینه در اختیارشان قرار می‌گرفت و آنها بسیار بیشتر از گیاهان بدون پوشش محصول تولید کردند».
از آنجا که «زره گیاهی» به‌صورت فیزیکی از تغذیه حشرات از گیاهان جلوگیری می‌کند، اولاوویی می‌گوید این فناوری همچنین می‌تواند میزان آفت‌کش‌های متعارف مورد نیاز در مزارع کشاورزی را کاهش دهد.
از پارچه‌های نظامی تا مزارع توت‌فرنگی
ایده اولیه «زره گیاهی» از کشاورزی آغاز نشد. این فناوری از پژوهش‌هایی شکل گرفت که با هدف مقاوم‌تر کردن لباس‌های نظامی در برابر گزش پشه‌ها و افزایش راحتی سربازانی انجام می‌شد که زره می‌پوشیدند.
«آر. مایکل رو»، استاد برجسته دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و یکی از نویسندگان این مقاله، می‌گوید این مسیر غیرمنتظره از پژوهش درباره پوشاک نظامی به حوزه کشاورزی، ارزش همکاری میان رشته‌های مختلف علمی را نشان می‌دهد.
رو می‌گوید: «مسیر رسیدن به زره گیاهی از تلاش برای ساخت پارچه‌ای آغاز شد که روی سینه یک سرباز قرار بگیرد تا استفاده از زره بدن راحت‌تر شود. سپس، از طریق آزمون و خطا، به محصولی رسیدیم که می‌توانست تولید مزارع توت‌فرنگی اینجا در کارولینای شمالی را سه برابر کند.
وقتی کار را آغاز کردیم، نمی‌توانستیم چنین نتیجه‌ای را پیش‌بینی کنیم. اگر همه این افراد در اینجا پژوهش نمی‌کردند و مسیر علم را دنبال نمی‌کردند، به این محصول نمی‌رسیدیم».
انتهای پیام/